Trawa pampasowa
Cortaderia selloana · Poaceae
Inne nazwy: kortaderia pampasowa, kortaderia
Trawa pampasowa (Cortaderia selloana, zwana też kortaderią pampasową) tworzy dużą, gęstą, łukowatą kępę, nad którą od sierpnia do października unoszą się srebrzystobiałe pióropusze. Rośnie szybko i jest łatwa w uprawie, ale w mroźne zimy trzeba ją chronić przed silnym mrozem.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 15–28 °C, min. -15 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 1,8–4 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda trawa pampasowa
To wieloletnia, zimozielona trawa z rodziny wiechlinowatych (Poaceae). Naturalnie występuje w południowej części Ameryki Południowej: w Argentynie, Chile, Urugwaju, Paragwaju, Boliwii i południowej Brazylii. Rośnie tam na wilgotnych glebach w dolinach rzecznych, wśród pampasów i lasów subtropikalnych, w pełnym słońcu.
Dorasta zwykle do 180–400 cm wysokości i 180–300 cm szerokości. Długie, wąskie, zielone liście wyginają się łukiem, mają ponad metr długości i bardzo ostre, piłkowane brzegi. Nad liśćmi wyrastają wysokie, pierzaste pióropusze w barwach od srebrzystobiałej i kremowej po lekko różowawą. Efektowniejsze kwiatostany mają rośliny żeńskie.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Najpiękniejsze pióropusze trawa pampasowa wytwarza w pełnym słońcu, choć znosi też lekki półcień. Ze względu na rozmiary sprawdza się jako soliter w dużym ogrodzie. Jest odporna na zgryzanie przez jelenie, a jej kępa daje schronienie drobnym zwierzętom.
Podlewanie
Wymagania wodne są umiarkowane. W sezonie wegetacyjnym, zwłaszcza w okresie ukorzeniania, podlewaj obficie. Najwięcej wody roślina potrzebuje w czerwcu, lipcu i sierpniu. Później dobrze znosi okresy suszy.
Gleba
Kortaderia toleruje niemal każdą glebę: gliniastą, piaszczystą, uniwersalną, także na stanowiskach przybrzeżnych. Najlepiej czuje się w ziemi wilgotnej, ale przepuszczalnej, o pH mniej więcej od 5,5 do 8.
Nawożenie
Nawoź hojnie w sezonie wegetacyjnym, w kwietniu, maju i czerwcu.
Cięcie
Tnij całą kępę mocno pod koniec zimy, w marcu lub kwietniu, przed ruszeniem nowych przyrostów. Zakładaj rękawice i ubranie z długimi rękawami, bo brzegi liści są ostre jak żyletki.
Sadzenie i rozmnażanie
Sadź rośliny w maju. Jako soliter każda potrzebuje około 3 m wolnej przestrzeni.
Trawę możesz rozmnażać przez podział, najlepiej w kwietniu, lub z nasion. Nasiona wysiewaj do pojemników w domu w marcu i kwietniu.
Zimowanie
Trawa pampasowa przeżywa spadki temperatury do około −15°C, a w naszym klimacie typowe zimowe minima sięgają −20°C. Nie jest więc w pełni mrozoodporna i w listopadzie, przed nadejściem mrozów, trzeba ją zabezpieczyć. Okres spoczynku trwa od listopada do lutego.
Problemy
Najczęstszą uciążliwością są samosiewy, które pojawiają się po rozsianiu nasion przez wiatr z pióropuszy. Aby im zapobiec, ścinaj i zbieraj kwiatostany, zanim dojrzeją. W wielu strefach klimatu umiarkowanego i ciepłego gatunek bywa inwazyjny i rozsiewa się na wilgotnych, naruszonych glebach.
Ostre liście mogą skaleczyć skórę, dlatego pracuj w rękawicach i z osłoniętymi rękami. Z chorób wymienia się fuzariozę kłosów.
Pióropusze w bukietach
Kwitnie od sierpnia do października, a pióropusze nadają się na kwiat cięty. Ścinaj je we wrześniu i w październiku.
Bezpieczeństwo
Bezpieczna dla kotów i psów- Koty
- Nietrująca
- Psy
- Nietrująca
- Konie
- Nietrująca
Trawa pampasowa nie jest trująca dla kotów, psów, koni ani ludzi. Nie wskazano części ani substancji toksycznych. To wyłącznie informacja, nie porada weterynaryjna ani medyczna; w razie wątpliwości zapytaj weterynarza lub lekarza.
Źródło: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox




















































































