Trzęślica modra
Molinia caerulea · Poaceae
Inne nazwy: trzęślica, trzęślica jednokolankowa
Trzęślica modra (Molinia caerulea), nazywana też po prostu trzęślicą, to wieloletnia trawa tworząca zwarte kępy z lekkimi, łukowatymi kwiatostanami. Lubi wilgotną, kwaśną glebę i słoneczne miejsce, a w Polsce zimuje w gruncie bez osłon. Rośnie powoli, ale jest łatwa w uprawie.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Wysokie
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 12–22 °C, min. -29 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 0,3–1,5 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda trzęślica modra
Trzęślica modra należy do wiechlinowatych (Poaceae). To trawa wieloletnia, zrzucająca liście na zimę. Tworzy gęstą kępę z niską poduchą liści u podstawy, nad którą wznoszą się łukowate lub prosto sterczące pędy kwiatowe. Zwykle osiąga od 30 do 150 cm wysokości i 30–60 cm szerokości.
Liście są zielone, płaskie, wąskie i zwężone ku końcom, do około 45 cm długości i 0,6 cm szerokości. Od połowy do końca lata, czyli od lipca do września, pojawiają się ażurowe wiechy z drobnych kłosków w odcieniach zieleni z fioletem i bieli. Jesienią liście przebarwiają się na żółto i pomarańczowo.
W naturze trzęślica rośnie w Europie, zachodniej Azji i Afryce Północnej, od nizin po około 2300 m n.p.m. w Alpach. Zasiedla wilgotne wrzosowiska, torfowiska i brzegi jezior na kwaśnych, mokrych glebach. Rośnie powoli.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Najlepiej czuje się w pełnym słońcu, ale znosi także lekki półcień. Dobrze sprawdza się przy oczkach wodnych i w wilgotnych zakątkach ogrodu. Jest wrażliwa na upały: najlepiej rośnie tam, gdzie lato jest chłodniejsze, a gleba nie wysycha.
Podlewanie
Trzęślica potrzebuje dużo wody. Gleba powinna być stale wilgotna do mokrej, a krótkotrwałe podtopienia jej nie szkodzą. Źle znosi suszę, dlatego szczególnie pilnuj podlewania w czerwcu, lipcu i sierpniu, kiedy wody trzeba więcej.
Gleba i dzielenie kęp
Najlepsza jest wilgotna, żyzna gleba o odczynie kwaśnym: próchnicza, gliniasta albo wręcz bagnista. Trzęślica toleruje też uboższe podłoża. Ważne, by ziemia była wilgotna, a jednocześnie nie zalegała w niej stojąca woda.
Gdy kępa robi się zbyt zbita, podziel ją wiosną, w marcu lub kwietniu. Tak samo postępuj z rośliną w pojemniku.
Nawożenie
Trzęślica potrzebuje niewiele nawozu i dobrze znosi ubogie stanowisko. Nie ma potrzeby intensywnie jej dokarmiać.
Cięcie
Pozostałe liście i suche pędy przytnij nisko, tuż nad ziemią, pod koniec zimy lub na początku wiosny, w lutym albo marcu, zanim ruszy nowy wzrost.
Sadzenie
Sadź w kwietniu lub maju, w pełnym słońcu, w wilgotnej, kwaśnej glebie. Zachowaj odstęp około 60 cm między roślinami.
Po posadzeniu trzęślica rozrasta się powoli i potrzebuje 2–3 lat, by dobrze się ukorzenić i wyrosnąć. W tym czasie pilnuj, by gleba nie wyschła.
Zimowanie
Trzęślica jest odporna na mróz, wytrzymuje do około -29°C, a typowe zimowe minima w Polsce sięgają -20°C. Późną jesienią liście zasychają i się kładą. Spoczynek trwa od listopada do lutego, więc roślina nie wymaga osłony.
Rozmnażanie
Najprościej rozmnożyć ją przez podział kęp w marcu lub kwietniu. Można też wysiewać nasiona: w lutym i marcu pod osłoną w domu albo w marcu i kwietniu bezpośrednio w miejscu uprawy.
Problemy w uprawie
Słabe kwitnienie zwykle wiąże się z gorącym latem. Pomaga chłodniejsze, stale wilgotne stanowisko.
Powolne ukorzenianie się to naturalna cecha tej trawy. Nie ma na to innego sposobu niż cierpliwość i wilgotna gleba.
Spośród chorób może pojawić się sporysz.
Zastosowanie
Trzęślica nadaje się na kwiat cięty, a jej wiechy ozdabiają bukiety. Pasuje do miejsc wilgotnych i brzegów oczek wodnych. Gąsienice niektórych motyli żerują na jej liściach, a przyciąga też ptaki śpiewające.


































































































