Difenbachia
Dieffenbachia · Araceae
Inne nazwy: difenbachie, Diffenbachia
Difenbachia (czasem pisana także dieffenbachia) to wiecznie zielona roślina doniczkowa o dużych, plamistych liściach, uznawana za łatwą w uprawie. W naszym klimacie rośnie wyłącznie w domu, bo nie znosi mrozu. Poniżej znajdziesz wskazówki, jak dobrać stanowisko, podlewać ją i przeprowadzić ją przez zimę.
- Światło
- Jasne światło rozproszone, Półcień
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 17–27 °C, min. 5 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 0,4–1,5 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla rośliny domowej. Klimat: Kontynentalny.
Jak wygląda difenbachia
Rodzaj Dieffenbachia należy do rodziny obrazkowatych (Araceae). W naturze występuje w tropikach Nowego Świata, od Meksyku i Indii Zachodnich po Argentynę, gdzie rośnie w runie lasu deszczowego i w lasach wtórnych.
To bylina zielna o wyprostowanej, trzcinowatej łodydze, z liśćmi skupionymi przy szczycie. Liście są duże, pojedyncze, ułożone skrętolegle, zwykle z białymi lub kremowymi plamkami, kropkami albo plamami. Spotkasz formy zielone, kremowe i pstrolistne. Kwiatostan to kolba w zielonej pochwie, ale w domu roślina kwitnie rzadko.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko i światło
Najlepiej czuje się w jasnym, rozproszonym świetle lub w półcieniu. Wystarcza światło przefiltrowane przez okno. Roślina toleruje cień, jednak w głębokim cieniu blaknie jej wzór na liściach. Unikaj bezpośredniego słońca.
Optymalna temperatura to około 17–27°C. Najniższa temperatura, jaką roślina przetrwa, to 5°C, a na dłuższą metę lepiej nie schodzić poniżej 15°C. Trzymaj ją z dala od zimnych przeciągów.
Podlewanie i wilgotność
Podłoże powinno być umiarkowanie wilgotne. Podlewaj, gdy wierzchnia warstwa ziemi przeschnie, i nigdy nie pozwalaj, by korzenie stały w wodzie. W maju, czerwcu, lipcu i sierpniu roślina potrzebuje więcej wody.
Suche powietrze i zimne przeciągi powodują brązowienie brzegów liści, dlatego warto podnieść wilgotność powietrza wokół rośliny.
Podłoże i przesadzanie
Difenbachia potrzebuje luźnej, przepuszczalnej, próchnicznej mieszanki, np. uniwersalnej ziemi do roślin doniczkowych, także bez torfu. Podłoże ma być wilgotne, ale dobrze odprowadzać nadmiar wody.
Przesadzaj w marcu, kwietniu lub maju.
Nawożenie
W okresie wzrostu, od kwietnia do września, nawoź regularnie standardowym nawozem do roślin doniczkowych. W miesiącach spoczynku, czyli w listopadzie, grudniu, styczniu i lutym, odpuść sobie nawożenie.
Przycinanie
Wyciągnięte, gołe pędy przytnij w marcu lub kwietniu, co pobudza roślinę do wypuszczenia nowych pędów. Sok difenbachii działa drażniąco, więc przy cięciu zakładaj rękawice.
Uprawa
W Europie Środkowej difenbachię uprawia się w pomieszczeniach, w doniczce. Na zewnątrz można ją sadzić tylko w bezmroźnym klimacie tropikalnym.
Zimowanie
Zimą utrzymuj temperaturę powyżej 15°C, ogranicz podlewanie i chroń roślinę przed zimnymi przeciągami. Od października do marca pilnuj, by nie stała przy zimnej szybie ani w chłodnym korytarzu. Okres spoczynku przypada na listopad–luty.
Rozmnażanie
Difenbachię rozmnaża się z sadzonek łodygowych oraz przez odkład powietrzny. Najlepszy czas to okres od kwietnia do sierpnia. To dobry sposób na odmłodzenie rośliny, która z wiekiem traci dolne liście.
Najczęstsze problemy
Żółknące liście zwykle wynikają z przelania lub niedoboru składników. Pozwól wierzchniej warstwie podłoża przeschnąć, sprawdź drenaż i nawoź regularnie.
Brązowe brzegi liści oznaczają suche powietrze lub zimne przeciągi. Zwiększ wilgotność i utrzymuj temperaturę powyżej 15°C.
Opadanie dolnych liści bywa naturalnym procesem starzenia się rośliny albo skutkiem chłodu. Usuń stare liście i zapewnij ciepło.
Mogą pojawić się przędziorki, wełnowce, tarczniki i wciornastki. Z chorób groźna jest zgnilizna korzeni oraz bakteryjna plamistość liści.

















































































