Epipremnum

Najlepiej czuje się w jasnym, rozproszonym świetle. Znosi też półcień, a nawet słabsze oświetlenie, ale w ciemnym miejscu pstre liście tracą wybarwienie. Bezpośrednie słońce parzy liście i zostawia brązowe, przypalone plamy.

Optymalna temperatura to 17–30°C. Roślina nie jest mrozoodporna, a najniższa temperatura, jaką znosi, to około 10°C. Dlatego w Polsce nie nadaje się do uprawy w gruncie.

Podlewaj dopiero wtedy, gdy podłoże między podlewaniami przeschnie, mniej więcej co 1–2 tygodnie. Roślina umiarkowanie toleruje przesuszenie, natomiast przelewanie jej szkodzi. Od kwietnia do września podlewaj nieco obficiej, a w okresie spoczynku, od listopada do lutego, wyraźnie rzadziej.

Wymagania co do wilgotności powietrza są umiarkowane.

Potrzebuje przepuszczalnego, przewiewnego podłoża. Sprawdzi się ziemia uniwersalna lub próchnicza z dodatkiem perlitu albo kory, które poprawiają drenaż. Doniczka musi mieć otwory odpływowe.

Przesadzaj co 1–2 lata albo gdy korzenie wypełnią doniczkę. Najlepszy termin to marzec–maj.

Nawoź co 2–3 miesiące w okresie wzrostu, czyli od kwietnia do września. Zimą nawoź rzadziej albo wcale.

Przycinaj pędy, aby roślina była zwarta, i skracaj te, które się wyciągnęły. Najlepiej zrobić to w marcu lub kwietniu.

Epipremnum możesz prowadzić na tyczce z mchu albo kratce, wtedy wytwarza większe liście. Możesz też zawiesić je w doniczce, z której pędy swobodnie opadają.

Zimą trzymaj roślinę w pomieszczeniu, w temperaturze powyżej około 10°C. W miesiącach spoczynku ogranicz podlewanie i nawożenie.

Najłatwiej rozmnożyć je z sadzonek pędowych. Możliwy jest też podział rośliny. Najlepszy czas to okres od kwietnia do sierpnia.

Żółknące liście zwykle oznaczają przelanie. Odczekaj, aż podłoże przeschnie, i upewnij się, że woda swobodnie odpływa.

Utrata pstrości to najczęściej skutek zbyt małej ilości światła. Przenieś roślinę w jaśniejsze miejsce z rozproszonym światłem.

Brązowe, przypalone plamy wskazują na bezpośrednie słońce, więc przestaw roślinę w cień.

Do chorób, które mogą dotykać tę roślinę, należą m.in. zgnilizna korzeni wywołana przez Pythium i Rhizoctonia oraz plamistości liści powodowane przez bakterie Erwinia, Pseudomonas i Xanthomonas.