Medinilla
Medinilla magnifica · Melastomataceae
Inne nazwy: medinilla wspaniała
Medinilla wspaniała, czyli Medinilla magnifica, to efektowna roślina doniczkowa z Filipin, ceniona za zwisające kwiatostany z dużymi różowymi przysadkami. W naszym klimacie można ją uprawiać wyłącznie w domu lub pod osłonami. Jest wymagająca: potrzebuje ciepła, jasnego światła i wysokiej wilgotności powietrza.
- Światło
- Jasne światło rozproszone
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Wysoka
- Temperatura
- 18–27 °C, min. 15 °C
- Trudność uprawy
- Wymagająca
- Wysokość
- 0,6–1,5 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla rośliny domowej. Klimat: Kontynentalny.
Medinilla wspaniała – opis rośliny
Medinilla (Medinilla magnifica, rodzina Melastomataceae) pochodzi z Filipin. To wieloletni, zimozielony epifit. W naturze rośnie w rozwidleniach gałęzi dużych drzew w lesie tropikalnym i zakorzenia się w nagromadzonych resztkach liści oraz mchu.
Ma pokrój krzewiasty, rozłożysty, z grubymi, czterokanciastymi pędami i łukowato opadającymi kwiatostanami. Liście są naprzeciwległe, sztywne, skórzaste, jajowate, zielone, o długości 20–30 cm, z krótko zaostrzonym końcem.
Kwiatostany to zwisające wiechy o długości do 50 cm z dużymi różowymi przysadkami. Między nimi pojawiają się drobne kwiaty w kolorze różowym, czerwonym lub fioletowym, o średnicy do 25 mm. Po kwitnieniu tworzą się mięsiste, fioletowe jagody o średnicy około 1 cm. Kwitnienie przypada zwykle na okres od marca do czerwca.
W naturze roślina osiąga zwykle 1–3 m wysokości, w uprawie domowej raczej 60–150 cm.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko i temperatura
Medinilla potrzebuje jasnego, rozproszonego światła. Przed gorącym, południowym słońcem trzeba ją osłonić.
Najlepiej rośnie w temperaturze 18–27°C. Poniżej 15°C zaczyna cierpieć, a mrozu nie przeżyje, dlatego przez cały rok trzymamy ją w ciepłym pomieszczeniu. Nie jest rośliną balkonową.
Podlewanie i wilgotność powietrza
Wymagania wodne są umiarkowane, ale roślina słabo znosi przesuszenie. Od kwietnia do września podlewamy ją obficiej, a w okresie spoczynku, od listopada do stycznia, nieco oszczędniej.
Medinilla lubi wysoką wilgotność powietrza, co w mieszkaniach ogrzewanych zimą bywa największym wyzwaniem.
Podłoże i przesadzanie
Ponieważ to epifit o dość płytkich korzeniach, potrzebuje bardzo przewiewnego, luźnego i dobrze przepuszczalnego podłoża. Sprawdza się mieszanka kory, kompostu bez torfu i perlitu, bogata w próchnicę.
Przesadzamy w marcu lub kwietniu, najlepiej do doniczki z dobrym odpływem wody.
Nawożenie
Roślinę nawozimy od kwietnia do września, czyli w czasie wzrostu i kwitnienia. W okresie spoczynku rezygnujemy z nawożenia.
Przycinanie
Pędy skracamy w czerwcu lub lipcu, po kwitnieniu. Przycinanie pomaga utrzymać zwarty pokrój krzewiastej rośliny.
Zimowanie i zawiązywanie kwiatów
Spoczynek przypada na listopad, grudzień i styczeń. W tym czasie trzymamy medinillę w jasnym miejscu, w temperaturze powyżej 15°C, i podlewamy ją nieco rzadziej.
Chłodniejsze noce przez około sześć tygodni pomagają pobudzić roślinę do kwitnienia, ale temperatura nie powinna spadać poniżej 15°C.
Rozmnażanie
Najlepszy czas na rozmnażanie to maj i czerwiec. Nasiona wysiewamy w pomieszczeniu w lutym i marcu.



































































































