Róża pustyni
Adenium obesum · Apocynaceae
Inne nazwy: adenium, Adenium arabskie, Adenium opasłe, adenia arabska
Róża pustyni (adenium, Adenium obesum) to wolno rosnący sukulent o zgrubiałej podstawie pędu i dużych, lejkowatych kwiatach. W polskim klimacie uprawia się ją w domu, bo nie znosi mrozu, a najniższa temperatura, jaką przeżyje, to około 10 °C. Wymaga dużo słońca i oszczędnego podlewania, a jej uprawa jest umiarkowanie trudna.
- Światło
- Pełne słońce
- Podlewanie
- Niskie
- Wilgotność powietrza
- Niska
- Temperatura
- 20–35 °C, min. 10 °C
- Trudność uprawy
- Średnio wymagająca
- Wysokość
- 0,3–1 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla rośliny domowej. Klimat: Kontynentalny.
Jak wygląda róża pustyni
Róża pustyni pochodzi z Sahelu i tropikalnej Afryki, od Mauretanii i Senegalu po Sudan, a także ze wschodniej i południowej Afryki oraz z Półwyspu Arabskiego wraz z Sokotrą. W naturze rośnie zwykle na suchych, skalistych i półpustynnych terenach, w pełnym słońcu.
To sukulentowy krzew lub małe drzewko z kaudeksem, czyli zgrubiałą podstawą, w której roślina magazynuje wodę. Ma kilka grubych pędów, a liście zebrane są w kępki na ich końcach. Liście są skórzaste, mięsiste, błyszczące, szarozielone do jasnozielonych, długości 5–15 cm. Mogą opadać podczas suszy lub chłodu, dlatego roślinę uznaje się za półzimozieloną.
Kwiaty mają 4–6 cm średnicy, kształt trąbki lub lejka, pięć płatków i jaśniejszą gardziel. Bywają czerwone, różowe lub białe, istnieją też odmiany pełne. Nie pachną. Gatunek może osiągać od 12 cm do 5 m wysokości, ale rośnie powoli.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko i światło
Adenium potrzebuje co najmniej 6 godzin bezpośredniego słońca dziennie. W mieszkaniu postaw je na najjaśniejszym, najbardziej słonecznym oknie.
Roślina dobrze znosi uprawę w pojemniku i nadaje się na balkon. Gdy temperatura spada do około 13 °C, przenieś ją do domu.
Podlewanie i wilgotność
Podłoże powinno całkowicie przeschnąć między podlewaniami. Roślina dobrze znosi suszę, a nadmiar wody jest dla niej groźniejszy niż jej brak.
Najwięcej wody potrzebuje od maja do sierpnia, w okresie wzrostu. W czasie spoczynku podlewaj bardzo oszczędnie. Wilgotność powietrza może być niska, więc nie trzeba jej zraszać.
Podłoże i przesadzanie
Najlepsza jest ziemia do kaktusów i sukulentów z dodatkiem żwiru lub piasku, czyli przepuszczalna i mineralna. Doniczka musi mieć kilka otworów odpływowych.
Przesadzaj w kwietniu lub maju, wybierając pojemnik tylko nieco większy od zgrubiałej podstawy.
Nawożenie
Nawóz podawaj od kwietnia do sierpnia, bo sprzyja kwitnieniu. W zimie nawożenie wstrzymaj.
Przycinanie
Przycinaj roślinę w marcu lub kwietniu, przed rozpoczęciem wzrostu.
Zimowanie
Adenium nie jest mrozoodporne. Gdy temperatura spada do około 13 °C, przenieś je do domu. Zimą, w okresie spoczynku od listopada do lutego, trzymaj je w suchości i mocno ogranicz podlewanie.
Opadanie liści zimą bywa objawem spoczynku lub chłodu. Utrzymuj roślinę w cieple i na sucho, a podlewanie wznów na wiosnę.
Rozmnażanie
Różę pustyni rozmnaża się z nasion, z sadzonek pędowych i przez szczepienie. Rozmnaża się ją także metodą kultur tkankowych.
Nasiona wysiewaj w marcu lub kwietniu w pomieszczeniu. Sadzonki pędowe najlepiej pobierać od kwietnia do czerwca. Nasiona znajdują się w parze wąskich, zdrewniałych mieszków, które pękają i uwalniają drobne nasiona z pęczkami włosków.
Najczęstsze problemy
Miękki, gnijący pień u nasady zwykle oznacza przelanie lub mokrą, zimną ziemię. Podlewaj rzadziej, użyj przepuszczalnego podłoża i wytnij zgniłe części.
Brak kwiatów wiąże się najczęściej ze zbyt małą ilością światła. Zapewnij bezpośrednie słońce i nawóz wiosną.
Lepkie liście z białym puchem to ślad wełnowców lub tarczników. Przetrzyj liście wacikiem z alkoholem albo użyj mydła insektycydowego. Roślinę mogą atakować także mszyce. Z chorób występują plamistość grzybowa liści oraz zgnilizna korzeni i pnia.
Bezpieczeństwo
Toksyczne dla kotów i psów- Koty
- Trująca
- Psy
- Trująca
- Konie
- Trująca
- Ludzie
- Trująca
Róża pustyni jest trująca dla kotów, psów, koni i ludzi. Toksyczne są sok, pędy i korzenie, a substancją czynną są glikozydy nasercowe. Objawy to wymioty, biegunka, brak apetytu, apatia i nieregularne bicie serca, które może zakończyć się śmiercią. Lepki sok powoduje też zapalenie skóry. W Afryce sok tradycyjnie stosowano jako truciznę do strzał na grubą zwierzynę i jako środek do odurzania ryb. To wyłącznie informacja, a nie porada weterynaryjna ani medyczna. W razie wątpliwości skontaktuj się z weterynarzem lub lekarzem.
Źródło: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox, English Wikipedia






































































































