Drzewko szczęścia

Drzewko szczęścia potrzebuje 4–6 godzin słońca lub jasnego światła. Dobrze znosi pełne słońce i jasne stanowisko bez bezpośrednich promieni. Mocne słońce zaczerwienia brzegi liści.

Przy zbyt słabym świetle pędy wyciągają się i tracą zwarty pokrój. Wtedy wystarczy przestawić roślinę w jaśniejsze miejsce.

Optymalna temperatura to zwykle 15–25°C. Roślina przeżyje spadek do około 2°C, ale nie jest odporna na mróz, więc zimą nie może zostać na dworze.

Podlewaj dopiero wtedy, gdy ziemia jest sucha. Grubosz jest bardzo odporny na suszę, a większym zagrożeniem jest nadmiar wody: powoduje opadanie liści i gnicie.

Najwięcej wody roślina potrzebuje od czerwca do sierpnia. W okresie spoczynku, czyli od listopada do lutego, podlewaj znacznie rzadziej.

Wilgotność powietrza nie ma większego znaczenia, bo roślina zwykle dobrze radzi sobie w suchym powietrzu.

Potrzebne jest przepuszczalne, dobrze drenujące podłoże. Sprawdzi się ziemia do kaktusów, najlepiej z dodatkiem żwiru lub gliny. Korzenie są płytkie i włókniste.

Przesadzaj w kwietniu lub w maju. Wybierz ciężką, płytką doniczkę z otworami odpływowymi, nieco większą od bryły korzeniowej. Ciężka doniczka stabilizuje roślinę, która z wiekiem staje się coraz bardziej rozłożysta.

Nawoź w sezonie wzrostu, od kwietnia do sierpnia. W pozostałych miesiącach, zwłaszcza w okresie spoczynku, nawożenie nie jest potrzebne.

Formuj koronę w kwietniu lub w maju. Tnij tuż nad parą liści, a roślina rozgałęzi się w tym miejscu. Przycinanie pomaga zachować zwarty pokrój i kształt drzewka, a drzewko szczęścia bywa też formowane jako bonsai.

Zimą trzymaj roślinę w chłodzie, w jasnym miejscu i prawie bez podlewania. Taki spoczynek trwa od listopada do lutego i sprzyja kwitnieniu.

Drzewko szczęścia rozmnaża się z sadzonek liściowych i pędowych, najlepiej od maja do lipca. Przed sadzeniem pozwól sadzonkom przeschnąć, aż rana zabliźni się kalusem. Następnie posadź je w gruboziarnistej, żwirowatej mieszance.

Opadanie liści wynika z przelania lub ze zbyt rzadkiego podlewania. Podlewaj tylko wtedy, gdy ziemia jest sucha.

Miękka, gnijąca łodyga to skutek zalanego podłoża. Przesadź roślinę do suchej, żwirowatej mieszanki i wytnij zgniłe części. Wyciągnięte, długie pędy oznaczają za mało światła.

Mogą pojawić się wełnowce, tarczniki, mszyce i przędziorki. Z chorób groźne są zgnilizna korzeni i zgnilizna łodygi.