Capsicum annuum
Solanaceae
Inne nazwy: papryka, papryka roczna, papryczka
Capsicum annuum, czyli papryka roczna, zwana też po prostu papryką lub papryczką, to roślina o owocach od łagodnych po bardzo ostre. W naszym klimacie nie przezimuje na dworze, dlatego uprawia się ją z rozsady w doniczce lub w gruncie od maja, a zimą trzyma w cieple. Potrzebuje dużo słońca, równomiernego podlewania i żyznego, przepuszczalnego podłoża.
- Światło
- Pełne słońce
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 20–30 °C, min. 5 °C
- Trudność uprawy
- Średnio wymagająca
- Wysokość
- 20–60 cm
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla rośliny domowej. Klimat: Kontynentalny.
Jak wygląda Capsicum annuum
Capsicum annuum należy do rodziny psiankowatych (Solanaceae). Pochodzi z północnej części Ameryki Południowej, Ameryki Środkowej, Karaibów, Meksyku i południa Stanów Zjednoczonych, a dziś uprawia się ją na całym świecie.
To zielna roślina o pokroju małej, wyprostowanej krzewinki, z wieloma cienkimi pędami. Zwykle osiąga 30–120 cm wysokości i 30–90 cm szerokości, a rośnie w umiarkowanym tempie. Liście są błyszczące, jajowate do lancetowatych, długości około 3–7 cm, głęboko zielone; u niektórych odmian przebarwiają się na fioletowo lub czarno.
Letnie kwiaty są drobne, gwiazdkowate lub dzwonkowate, białe do fioletowych, zebrane w niewielkie skupiska. Nie są bardzo efektowne. Prawdziwą ozdobą są owoce, czyli jagody o różnych wielkościach i kształtach: czerwone, żółte, zielone, pomarańczowe lub czarne.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko i światło
Papryka wymaga pełnego słońca, co najmniej 6 godzin bezpośredniego światła dziennie. W domu postaw ją przy najjaśniejszym oknie albo doświetlaj lampą do uprawy roślin.
Najlepiej rośnie w temperaturze 20–30°C. Zarówno upał, jak i chłód mogą powodować opadanie kwiatów, więc warto utrzymywać umiarkowane warunki.
Podlewanie
Zapotrzebowanie na wodę jest umiarkowane. Podłoże powinno być równomiernie wilgotne, a największym błędem są wahania między przesuszeniem a zalaniem. Odporność na suszę jest raczej średnia.
Papryka potrzebuje więcej wody w czerwcu, lipcu i sierpniu.
Podłoże i przesadzanie
Papryka lubi ziemię żyzną, wilgotną i dobrze przepuszczalną, najlepiej próchniczno-gliniastą. Toleruje różne rodzaje gleby, o ile woda nie zalega.
Roślina ma korzeń palowy z bocznymi korzeniami włóskowatymi i źle znosi naruszanie korzeni. Przesadzaj ją w kwietniu lub maju, ostrożnie, bez rozrywania bryły korzeniowej.
Nawożenie
Nawozić warto w czerwcu, lipcu i sierpniu, czyli w okresie, gdy roślina kwitnie i zawiązuje owoce.
Przycinanie
Młode rośliny warto przyszczypywać, aby się krzewiły i były bardziej rozgałęzione.
Siew i sadzenie
Nasiona wysiewa się w domu od lutego do kwietnia, mniej więcej 6–8 tygodni przed ostatnimi przymrozkami. Na miejsce docelowe, do gruntu lub dużej donicy, sadzi się w maju i czerwcu, gdy minie ryzyko przymrozków.
Zachowaj odstęp około 45 cm między roślinami. W kwietniu, maju i październiku trzeba pamiętać o ochronie przed przymrozkami.
Zimowanie
Papryka nie jest mrozoodporna. Najniższa temperatura, jaką przeżyje, to około 5°C, a typowe zimowe minimum w naszym klimacie sięga -20°C, więc na zewnątrz nie przetrwa. Przed pierwszymi chłodami, w październiku, zabezpiecz ją lub wnieś do domu.
Okres spoczynku przypada na listopad, grudzień i styczeń.
Rozmnażanie
Rozmnaża się ją z nasion, wysiewanych w domu na początku roku (luty–kwiecień).
Szkodniki i choroby
Do częstych szkodników należą mszyce, mączliki, rolnice, śmietka papryki i stonka ziemniaczana. Z chorób spotyka się wertycyliozę (zwiędnięcie wertycylijne) i wirusa mozaiki.
Żółknięcie i więdnięcie wskazują na wertycyliozę lub nierówne podlewanie: zmieniaj stanowisko uprawy w kolejnych latach i podlewaj równomiernie. Cętkowane, żółtozielone liście sugerują mozaikę. Porażone rośliny usuń i zwalczaj mszyce. Opadanie kwiatów to zwykle skutek stresu cieplnego lub chłodu.
Zbiór i zastosowanie
Owoce zbiera się od lipca do października. Używa się ich świeżych, suszonych, kiszonych lub marynowanych albo mieli się je na pieprz cayenne, paprykę w proszku i inne przyprawy z chili.
Majowie i Aztekowie tradycyjnie stosowali paprykę na różne dolegliwości.






































































































