Zielistka
Chlorophytum comosum · Asparagaceae
Inne nazwy: zielistka Sternberga, chlorophytum, zielistka kędzierzawa, Zielistka Strenberga
Zielistka (Chlorophytum comosum), zwana też zielistką Sternberga lub zielistką kędzierzawą, to łatwa roślina doniczkowa o zwisających pędach z małymi rozetkami. W polskich warunkach rośnie wyłącznie w domu, bo nie znosi mrozu. Poniżej znajdziesz zasady uprawy krok po kroku.
- Światło
- Jasne światło rozproszone, Półcień
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 16–24 °C, min. 7 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 20–60 cm
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla rośliny domowej. Klimat: Kontynentalny.
Jak wygląda zielistka
Zielistka pochodzi z tropikalnej i południowej Afryki, od Afryki Zachodniej i Etiopii po RPA. W naturze rośnie na skraju lasów i w podszycie lasów deszczowych. Jest byliną zimozieloną o umiarkowanym tempie wzrostu.
Tworzy łukowato przewieszoną rozetę wąskich, taśmowatych liści o długości 20–45 cm, z rowkiem pośrodku. Liście są zielone, często z białym paskiem wzdłuż, a spotyka się też odmiany pstrolistne. Cała roślina osiąga zwykle 20–60 cm wysokości i 30–90 cm szerokości.
Od maja do sierpnia pojawiają się drobne, zielonobiałe, gwiaździste kwiaty o sześciu listkach okwiatu. Wyrastają nieliczne na rozgałęzionym, łukowatym pędzie kwiatostanowym, który wytwarza też młode rozetki. Po przekwitnięciu powstają małe torebki z nasionami. Korzenie są mięsiste, bulwiaste, mają 5–10 cm długości i magazynują wodę.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko i światło
Zielistka lubi jasne, rozproszone światło lub półcień. Toleruje nawet głęboki cień, ale silne, bezpośrednie słońce może przypalić liście.
Najlepiej czuje się w temperaturze 16–24°C. Najniższa temperatura, jaką przetrwa, to około 7°C, więc przez cały rok powinna stać w pomieszczeniu. Dobrze sprawdza się też na balkonie, ale tylko wtedy, gdy jest tam ciepło.
Podlewanie i wilgotność powietrza
Podłoże powinno być równomiernie lekko wilgotne. Od kwietnia do września podlewaj częściej, zimą wyraźnie rzadziej. Zielistka znosi krótkie okresy suszy, bo woda gromadzi się w jej mięsistych korzeniach, ale nie warto tego nadużywać.
Do podlewania najlepsza jest woda deszczowa lub filtrowana. Fluor i chlor z wody z kranu powodują brązowienie końcówek liści. Wilgotność powietrza powinna być umiarkowana, a suche powietrze również sprzyja brązowym końcówkom.
Podłoże i przesadzanie
Sprawdzi się standardowa, przepuszczalna ziemia uniwersalna z dodatkiem materii organicznej, także bez torfu. Podłoże ma być wilgotne, ale dobrze zdrenowane, o odczynie pH około 6–7,5.
Przesadzaj co 1–2 lata, gdy korzenie wypełnią doniczkę. Najlepszy termin to marzec, kwiecień lub maj.
Nawożenie
Od kwietnia do września nawoź w niewielkich dawkach, mniej więcej raz w miesiącu. Zbyt dużo nawozu ogranicza tworzenie młodych rozetek. W okresie spoczynku, czyli w listopadzie, grudniu, styczniu i lutym, nie nawoź.
Przycinanie
Zabieg wykonuj w marcu lub kwietniu. Obcinaj brązowe końcówki liści, stare pędy kwiatostanowe i zaschnięte liście.
Uprawa w doniczce
Zielistka jest idealna do koszy wiszących i pojemników, z których pędy mogą swobodnie zwisać.
Zimowanie
Zimą trzymaj roślinę w temperaturze powyżej około 7°C i podlewaj ją rzadziej. Okres spoczynku przypada na listopad, grudzień, styczeń i luty.
Rozmnażanie
Zielistkę rozmnaża się przez młode rozetki z długich pędów oraz przez podział rośliny. Najlepszy czas to okres od kwietnia do sierpnia.
Najczęstsze problemy
Brązowe końcówki liści: przyczyną jest zwykle fluor i chlor w wodzie z kranu albo suche powietrze. Podlewaj wodą deszczową lub filtrowaną i zwiększ wilgotność.
Brak młodych rozetek: najczęściej to skutek zbyt obfitego nawożenia lub niewłaściwego rytmu światła. Nawoź mniej i zapewnij roślinie krótszy dzień.
Miękka, żółknąca nasada: oznacza przelanie. Pozwól, by podłoże między podlewaniami lekko przeschło.
Bezpieczeństwo
Bezpieczna dla kotów i psów- Koty
- Nietrująca
- Psy
- Nietrująca
- Konie
- Nietrująca
Według dostępnych informacji zielistka jest nietoksyczna dla kotów, psów, koni i ludzi. Nie wskazano żadnych toksycznych części ani substancji. To wyłącznie informacja, a nie porada weterynaryjna ani medyczna. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem weterynarii lub lekarzem.
Źródło: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox, English Wikipedia
























































































