Krokosmia
Crocosmia · Iridaceae
Inne nazwy: montbrecja
Krokosmia, nazywana też crocosmią lub montbrecją, zachwyca łukowatymi kłosami w intensywnych odcieniach pomarańczu, czerwieni i żółci, które kwitną od połowy lata do jesieni. W naszym klimacie najlepiej sprawdza się w pojemniku na balkonie, bo bulwocebule trzeba zabezpieczyć przed mroźną zimą. Roślina jest zwykle łatwa w uprawie, jeśli ma słońce i równomiernie wilgotne podłoże.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 15–28 °C, min. -10 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 0,5–1,2 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda krokosmia
Krokosmia (Crocosmia) należy do rodziny kosaćcowatych (Iridaceae). W naturze rośnie na łąkach i górskich zboczach południowej i wschodniej Afryki, od RPA po Sudan, a jeden gatunek pochodzi z Madagaskaru.
To bylina tworząca zwarte, wzniesione kępy, które z czasem się rozrastają. Wyrasta z łańcuszków bulwocebul. Liście są zielone, mieczowate, równolegle unerwione, ułożone w wachlarze, czasem lekko faliste lub żebrowane. Rośnie w umiarkowanym tempie, a jesienią liście zasychają.
Kwiaty zebrane są w łukowato wygięte kłosy po 4–20 sztuk. Mają kształt lejkowaty lub rurkowaty i otwierają się od dołu ku górze. Kwitną od lipca do września na pomarańczowo, czerwono lub żółto. Po przekwitnieniu zawiązują się małe torebki z wieloma czarnymi, błyszczącymi nasionami.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Krokosmia najlepiej rośnie w pełnym słońcu, toleruje też stanowisko półcieniste. Gdy lato jest bardzo upalne, cień w godzinach popołudniowych może wydłużyć kwitnienie. Najlepiej wybrać miejsce osłonięte, na przykład słoneczny balkon lub taras.
Podlewanie i wilgotność
W okresie wzrostu podłoże powinno być równomiernie wilgotne. Krokosmia źle znosi przesuszenie, a jej odporność na suszę jest niska. Najwięcej wody potrzebuje w czerwcu, lipcu i sierpniu, zwłaszcza w pojemniku, w którym podłoże szybko wysycha. Wilgotność powietrza powinna być umiarkowana.
Podłoże i przesadzanie
Najlepsza jest próchniczna, przepuszczalna ziemia gliniasta lub piaszczysta o odczynie zbliżonym do obojętnego (pH 6–8). Podłoże ma być wilgotne, ale dobrze odprowadzać wodę, dlatego pojemnik musi mieć otwory odpływowe.
Zbyt gęste kępy dzieli się i sadzi na nowo co 3–4 lata, w marcu lub kwietniu.
Nawożenie
Roślinę nawozi się od kwietnia do czerwca, gdy rusza ze wzrostem.
Sadzenie
Bulwocebule sadzi się wiosną, w kwietniu lub maju, gdy minie ryzyko przymrozków. Umieszcza się je na głębokości około 12 cm, w osłoniętym, słonecznym miejscu. Bulwocebule tworzą w ziemi pionowe łańcuszki, a ich korzenie kurczliwe wciągają je głębiej.
Cięcie
Po kwitnieniu ścina się pędy kwiatowe. Gdy liście zaschną, usuwa się je tuż przy ziemi. Zwykle robi się to w październiku i listopadzie.
Zimowanie
Krokosmia przetrwa temperatury do około -10°C, a typowe zimowe minima w Polsce sięgają -20°C. Dlatego traktuje się ją jako roślinę balkonową: w październiku i listopadzie trzeba ją chronić przed mrozem.
Tam, gdzie zimy są chłodniejsze, niż pozwala na to jej mrozoodporność, bulwocebule wykopuje się i przechowuje w chłodzie i suchości. Okres spoczynku trwa od listopada do lutego.
Rozmnażanie
Najłatwiej rozmnożyć krokosmię przez podział kęp lub oddzielenie bulwocebul bocznych, w marcu lub kwietniu. Można też wysiać nasiona w marcu pod osłonami.
Najczęstsze problemy
Mało kwiatów: przyczyną są zwykle zbyt zagęszczone kępy. Dzieli się je co 3–4 lata.
Nadmierne rozrastanie: bulwocebule tworzą łańcuszki i rozmnóżki. Nadmiar wykopuje się i usuwa.
Liście pokryte drobnymi plamkami i zasychające: przyczyną mogą być przędziorki w upalną, suchą pogodę. Roślinę opryskuje się wodą i dba o wilgotne podłoże.
Zastosowanie
Krokosmia nadaje się na kwiat cięty. Pędy kwiatowe zbiera się w lipcu i sierpniu. Kwiaty przyciągają pszczoły i motyle, a nasiona chętnie zjadają ptaki.









































































































