Mieczyki
Gladiolus · Iridaceae
Inne nazwy: mieczyk
Mieczyki (Gladiolus, inaczej mieczyk lub gladiolus) to bulwiaste byliny o mieczowatych liściach i wysokich, jednostronnych kłosach kwiatów. W naszym klimacie nie zimują w gruncie, więc bulwy trzeba na zimę wykopać i przechować. Uprawa jest łatwa, a kwiaty świetnie nadają się na wazon.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 15–28 °C, min. -5 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 0,3–1,5 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Mieczyki – jak wyglądają
Mieczyki to byliny z bulwocebulą (bulwą okrągłą, otuloną włóknistymi łuskami) i włóknistymi korzeniami. Rodzaj pochodzi z Afryki, a największe zróżnicowanie ma w Prowincji Przylądkowej w RPA. Występuje też na Madagaskarze, w basenie Morza Śródziemnego i w umiarkowanej Eurazji.
Pęd jest wzniesiony, z wachlarzem wąskich, mieczowatych, żłobkowanych liści w kolorze zielonym. Liści jest od jednego do dziewięciu i obejmują one łodygę. Kwiaty tworzą jednostronny kłos, a lejkowate, grzbieciste kwiaty z kapturkowatym działkiem górnym rozwijają się od dołu ku górze od lata do wczesnej jesieni. Występują w kolorach białym, kremowym, żółtym, pomarańczowym, czerwonym, różowym, fioletowym i zielonym, a niektóre pachną. Po przekwitnięciu powstają podłużne lub kuliste torebki z wieloma skrzydlatymi, brązowymi nasionami. Rośliny rosną w umiarkowanym tempie, a nadziemne części zamierają po sezonie.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Mieczyki potrzebują pełnego słońca, ewentualnie słońca popołudniowego. Ważna jest osłona przed silnym wiatrem, który łatwo przewraca wysokie kłosy. Dobrze rosną na balkonie i w rabacie.
Podlewanie
W czasie wzrostu gleba nie powinna przesychać. W okresach suszy podlewaj obficie. Najwięcej wody mieczyki potrzebują w czerwcu, lipcu i sierpniu. W czasie spoczynku, od listopada do marca, trzymaj bulwy w suchości.
Podłoże
Najlepsza jest żyzna, próchniczna gleba gliniasta, wilgotna, ale dobrze przepuszczalna. Unikaj ciężkiej gliny.
Sadzenie
Bulwy sadzi się na głębokość około 10–15 cm, po ustaniu przymrozków, czyli w kwietniu i maju. Jeśli chcesz dłużej cieszyć się kwiatami, sadź kolejne partie co dwa tygodnie. Głębokie sadzenie pomaga też ustabilizować rośliny.
W kwietniu i maju, gdy zapowiadają się przymrozki, osłoń młode rośliny.
Nawożenie
Nawoź mieczyki w czerwcu i lipcu.
Cięcie
W październiku, gdy nadziemne części zamierają, usuń je przed przechowaniem bulw.
Zimowanie
Odporne odmiany mogą przetrwać pod grubą warstwą ściółki, ale u nas zimowe minima sięgają około –20°C, a mieczyki wytrzymują najwyżej około –5°C. Dlatego wykopuj bulwy w październiku, gdy grożą przymrozki, i przechowuj je w chłodzie i suchości. Przed schowaniem dobrze je osusz, a przechowuj w chłodnym, przewiewnym miejscu, by nie zgniły. Spoczynek trwa od listopada do marca.
Rozmnażanie
Mieczyki rozmnaża się przez bulwki przybyszowe (boczne), które oddziela się w październiku, przy wykopywaniu bulw. Można też wysiewać nasiona; robi się to w lutym i marcu pod osłoną, w pomieszczeniu.
Problemy
Ze szkodników mieczyki atakują wciornastki, mszyce, przędziorki i wełnowce. Choroby to szara pleśń (botrytis), zgnilizna bulw, rdza, fuzaryjne więdnięcie i wirus mozaiki.
Srebrzyste smugi i zniekształcone kwiaty wskazują na wciornastki. Bulwy traktuje się przed przechowaniem, a w sezonie opryskuje rośliny. Przewracające się kłosy to skutek wiatru i ciężaru kwiatów, więc sadź głęboko i podpieraj. Miękkie, zgniłe bulwy w przechowalni oznaczają grzybową zgniliznę; dobrze je osusz i trzymaj w chłodzie i przewiewie.
Cięcie na kwiat i zastosowanie
Mieczyki są cenionymi kwiatami ciętymi, kwitną od lipca do września i w tym czasie się je ścina. Zapylają je pszczoły, a w ojczyźnie także ptaki z rodziny nektarników, ćmy i muchy o długich trąbkach. Kwiaty są jadalne po usunięciu pręcików i służą jako dekoracja potraw.

















































































