Areka
Dypsis lutescens · Arecaceae
Inne nazwy: chryzalidokarpus żółtawy
Areka (Dypsis lutescens), nazywana też palmą areką lub chryzalidokarpusem żółtawym, to wielopniowa palma o łukowato wygiętych, pierzastych liściach. W Polsce jest rośliną wyłącznie doniczkową, bo nie znosi mrozu. Poniżej znajdziesz zasady pielęgnacji w domu i wskazówki, co robić, gdy liście brązowieją lub żółkną.
- Światło
- Jasne światło rozproszone, Półcień
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Wysoka
- Temperatura
- 18–29 °C, min. 10 °C
- Trudność uprawy
- Średnio wymagająca
- Wysokość
- 1–2,5 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla rośliny domowej. Klimat: Kontynentalny.
Jak wygląda areka
Areka pochodzi z Madagaskaru. Tworzy kępę wielu pni z łukowato ułożonymi, pierzastymi liśćmi. Liście mają zwykle 1,6–2 m długości i 40–60 par wąskich listków ułożonych w kształt litery V, a ich żółtawy nerw środkowy nadaje roślinie charakterystyczny odcień. Zieleń liści miesza się z żółcią.
Gatunek jest zimozielony i rośnie w umiarkowanym tempie. W naturalnych warunkach dorasta do 3,7–9 m wysokości i zwykle 2–4,6 m szerokości. Latem może wytworzyć drobne żółte kwiaty w zwisających wiechach do 60 cm długości, ale w mieszkaniu zdarza się to rzadko. Owoce to jajowate pestkowce poniżej 2 cm, żółtopomarańczowe, a po dojrzeniu purpurowoczarne.
Uprawa jest umiarkowanie wymagająca. Areka lubi stałe warunki, wysoką wilgotność powietrza i nie toleruje suszy.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko i światło
Najlepsze jest jasne, rozproszone światło, ale areka poradzi sobie też w półcieniu. Silne, bezpośrednie słońce może przypalić liście, dlatego latem warto odsunąć donicę od południowego okna albo przyćmić szybę.
Optymalna temperatura to 18–29°C. Roślinę trzymaj z dala od zimnych przeciągów.
Podlewanie i wilgotność powietrza
W okresie wzrostu podłoże powinno być stale lekko wilgotne, ale nie mokre. Najwięcej wody areka potrzebuje od maja do sierpnia. Zimą, szczególnie w listopadzie, grudniu, styczniu i lutym, podlewaj rzadziej.
Roślina źle znosi przesuszenie, a jednocześnie nadmiar wody w doniczce jej szkodzi. Wymaga wysokiej wilgotności powietrza, więc suche powietrze z grzejników szybko odbija się na końcówkach liści. Pomaga filtrowana woda, bo fluor i sole w wodzie z kranu mogą powodować brązowienie.
Podłoże i przesadzanie
Areka potrzebuje przepuszczalnego, organicznego podłoża, które pozostaje lekko wilgotne. Sprawdzi się ziemia próchniczna, gliniasta lub uniwersalna, najlepiej o pH 6,1–6,5. Ważny jest dobry odpływ wody.
Przesadzaj co 2–3 lata, od marca do maja.
Nawożenie
Nawoź od kwietnia do września, czyli w okresie wzrostu. Jesienią i zimą roślina odpoczywa, więc nawożenie można odpuścić.
Przycinanie
Przycinanie wykonuj w marcu lub kwietniu. Usuwaj wyłącznie liście, które całkowicie zbrązowiały. Nie ucinaj wierzchołków wzrostu, bo ich uszkodzenie osłabia roślinę.
Zimowanie
Areka nie jest mrozoodporna. Do uprawy na zewnątrz nadaje się tylko w strefach bez mrozów, gdzie lubi półcień. W Polsce zimą przy -20°C nie ma szans przetrwać poza domem, a najniższa temperatura, jaką znosi, to około 10°C.
Zimą trzymaj ją w pomieszczeniu, w temperaturze powyżej około 15°C, z dala od zimnych przeciągów. W tym czasie podlewaj oszczędniej.
Rozmnażanie
Areka rozmnaża się przez nasiona lub przez podział kępy. Podział najlepiej wykonać w kwietniu lub maju. Siew w pomieszczeniu przeprowadza się w marcu lub kwietniu.
Najczęstsze problemy
Brązowe końcówki liści: zwykle przyczyną jest suche powietrze albo fluor i sole w wodzie. Zwiększ wilgotność i podlewaj wodą filtrowaną.
Żółknące liście: powodem bywa zbyt silne bezpośrednie słońce albo przelanie. Przesuń roślinę w jasne, rozproszone światło i pozwól, by wierzchnia warstwa podłoża przeschła.
Plamki i pajęczynki na liściach: to objaw przędziorków. Przetrzyj liście lub spłucz je prysznicem i zwiększ wilgotność powietrza.
Na arece mogą pojawiać się także czerwce i mączliki. Z chorób wymienia się fitoplazmę palm.
Bezpieczeństwo
Bezpieczna dla kotów i psów- Koty
- Nietrująca
- Psy
- Nietrująca
- Konie
- Nietrująca
Areka jest nietoksyczna dla kotów, psów i koni. Dla ludzi jest łagodnie toksyczna: za toksyczną część uważa się serce palmy, czyli pąk szczytowy, który zawiera związki cyjanogenne. Po jego zjedzeniu mogą wystąpić nudności i wymioty. To wyłącznie informacja, a nie porada weterynaryjna ani medyczna; w razie wątpliwości skonsultuj się z weterynarzem lub lekarzem.
Źródło: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox














































































