Mirt
Myrtus communis · Myrtaceae
Inne nazwy: mirt zwyczajny
Mirt (mirt zwyczajny, Myrtus communis) to wiecznie zielony, aromatyczny krzew o błyszczących liściach i białych kwiatach z kępką żółtych pręcików. W naszym klimacie nie zimuje w gruncie, dlatego uprawia się go w pojemniku na balkonie i tarasie, a na zimę chowa do jasnego pomieszczenia bez mrozu.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Niskie
- Wilgotność powietrza
- Niska
- Temperatura
- 15–28 °C, min. -10 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 1,5–5 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda mirt
Mirt to wiecznie zielony krzew z rodziny Myrtaceae, czasem przybierający postać małego drzewka. Ma zwarty, zaokrąglony lub poduszkowaty pokrój i rośnie w umiarkowanym tempie. W naturze osiąga zwykle od 150 do 500 cm wysokości i od 150 do 360 cm szerokości.
Liście są drobne, błyszczące, skórzaste, lancetowate do jajowatych, długości 2–5 cm. Z wierzchu są ciemnozielone, od spodu jaśniejsze, z półprzezroczystymi kropkami olejków, a po roztarciu wydzielają zapach. Wiosną i latem (w uprawie u nas głównie od czerwca do sierpnia) pojawiają się okazałe, pachnące, białe, czasem różowawe kwiaty z pięcioma płatkami i licznymi wystającymi pręcikami. Po kwiatach tworzą się jadalne, niebieskoczarne do purpurowych jagody.
Mirt pochodzi z południowej Europy, Afryki Północnej, zachodniej Azji, Makaronezji i subkontynentu indyjskiego. Rośnie tam w suchych zaroślach śródziemnomorskich (makia) oraz na nadmorskich zboczach.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Najlepiej czuje się w pełnym słońcu, w miejscu osłoniętym. Znosi też lekki półcień. Na balkonie wybierz więc najjaśniejszy, osłonięty od wiatru kąt.
Podlewanie
W sezonie wegetacyjnym mirt wymaga umiarkowanego podlewania, a najwięcej wody potrzebuje w czerwcu, lipcu i sierpniu. Dobrze ukorzenione rośliny są odporne na suszę. Unikaj podmokłego podłoża, bo to najczęstsza przyczyna gnicia korzeni.
Podłoże i przesadzanie
Odpowiednia jest próchniczna, gliniasta ziemia bogata w kompost. Mirt toleruje też podłoża piaszczyste i gliniaste, o ile mają dobry drenaż. Roślina toleruje pH od około 5,5 do 8,0, a podłoże powinno być dobrze przepuszczalne.
Przesadzaj w kwietniu lub maju. W pojemniku zadbaj o otwory odpływowe i warstwę drenażu.
Nawożenie
Nawoź od kwietnia do lipca, czyli w okresie wzrostu i kwitnienia. Jesienią i zimą roślina wchodzi w spoczynek (listopad–luty), więc nawożenie nie jest potrzebne.
Cięcie
Przycinaj lekko po kwitnieniu albo wiosną, w kwietniu i maju. Mirt dobrze znosi strzyżenie, dlatego nadaje się na formowany żywopłot, a także na bonsai. Wiosną usuń też przemarznięte końcówki pędów.
Sadzenie i siew
Wybierz osłonięte, słoneczne miejsce. Późne przymrozki mogą uszkodzić młode przyrosty, dlatego rośliny wystawiaj na zewnątrz dopiero w maju lub czerwcu. Siew nasion w domu przeprowadza się w lutym i marcu.
Zimowanie
Mirt nie jest w pełni mrozoodporny: wytrzymuje mrozy najwyżej do około -10°C, a typowe zimowe minima u nas sięgają -20°C. Dlatego nie nadaje się do uprawy w gruncie bez zabezpieczenia. Chroń go przed silnym mrozem i zimnym wiatrem, a rośliny w pojemnikach przenieś do jasnego pomieszczenia bez mrozu.
Ochrony przed mrozem wymaga w styczniu, lutym, marcu i kwietniu oraz w październiku, listopadzie i grudniu.
Rozmnażanie
Mirt rozmnaża się z sadzonek pędowych (czerwiec–sierpień) lub z nasion wysiewanych w lutym i marcu.
Problemy i szkodniki
Mirt bywa atakowany przez tarczniki, przędziorki, wciornastki, wełnowce i mączliki. Do chorób należą zgnilizna korzeni i czarna sadza (czarny nalot na liściach).
Gnicie korzeni i więdnięcie roślin wynika zwykle ze słabego drenażu. Popraw odpływ wody i podlewaj rzadziej. Przypalone młode pędy to skutek późnego przymrozku: w przyszłości osłoń roślinę wiosną, a uszkodzone fragmenty przytnij. Lepkie liście z owadami świadczą o tarczniku lub mączliku, szczególnie w pomieszczeniach. Owady wytrzyj albo zastosuj mydło insektycydowe.
Zbiór i zastosowanie
Jagody zbiera się w październiku i listopadzie. Jadalne są owoce, liście i kwiaty. Jagody i liście przyprawiają mięsa i służą do maceracji przy produkcji likieru Mirto, liście zastępują laur, a drewno nadaje aromat potrawom z grilla. Liście tradycyjnie wykorzystywano także w celach leczniczych.
Kwiaty chętnie odwiedzają pszczoły.
































































































