Pyracantha coccinea
Rosaceae
Pyracantha coccinea, czyli ognik szkarłatny, to szybko rosnący, kolczasty krzew z rodziny różowatych. Wiosną pokrywa się białymi kwiatami, a jesienią jasnopomarańczowoczerwonymi owocami, które długo zostają na pędach. Jest łatwy w uprawie, ale w naszym klimacie, przy mroźnych zimach, w pojemniku wymaga ochrony.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 10–26 °C, min. -11 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 1,8–5,5 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda ognik szkarłatny
Ognik to wiecznie zielony lub półzimozielony krzew o sztywnym, prosto lub łukowato rosnącym pokroju. Pędy są gęste i pokryte cierniami. Często prowadzi się go jako szpaler przy ścianie. W dobrych warunkach osiąga od około 1,8 do 5,5 m wysokości i podobną szerokość, a rośnie szybko.
Liście są błyszczące, ciemnozielone, wąskoeliptyczne do lancetowatych, długości 2,5–6 cm, drobno ząbkowane, od spodu jaśniejsze i omszone. W maju i czerwcu pojawiają się gęste baldachogrona białych, pięciopłatkowych kwiatów o średnicy 7–8 mm. Mają raczej nieprzyjemny zapach. Jesienią dojrzewają okrągłe, jagodopodobne owoce o średnicy 5–6 mm, jaskrawo pomarańczowoczerwone, które utrzymują się do zimy.
Ognik jest ceniony jako roślina żywopłotowa. Kwiaty odwiedzają zapylacze, owoce zjadają ptaki, a gęsty, kolczasty pokrój daje im osłonę do gniazdowania.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Najlepiej kwitnie i owocuje w pełnym słońcu. Znosi też półcień, ale owoców może być wtedy mniej. Dobrze, gdy miejsce jest osłonięte od zimnego wiatru.
Podlewanie
Potrzeby wodne są umiarkowane. Młode rośliny podlewaj regularnie, a starsze krzewy, które dobrze się już ukorzeniły, potrzebują niewiele dodatkowej wody. Więcej wody przyda się w czerwcu, lipcu i sierpniu. W okresie spoczynku (styczeń, luty, listopad, grudzień) ogranicz podlewanie.
Podłoże i przesadzanie
Ognik lubi glebę wilgotną, ale przepuszczalną. Toleruje glebę gliniastą, piaszczystą i żyzną gliniastą, a najlepiej rośnie w odczynie od kwaśnego do obojętnego, w przybliżeniu pH 5,5–7,5.
Roślina ma zdrewniały system korzeniowy i po ukorzenieniu trudno ją przesadzać. Dlatego miejsce, a w przypadku uprawy w pojemniku także donicę, warto wybrać od razu z myślą o dłuższej uprawie.
Nawożenie
Nawoź w kwietniu i maju, na początku sezonu wegetacyjnego.
Cięcie
Krzew przycina się lub strzyże po kwitnieniu, czyli w czerwcu i lipcu. Bardzo mocne cięcie zmniejsza owocowanie, więc lepiej skracać pędy umiarkowanie. Pracuj w grubych rękawicach, bo ciernie są ostre.
Sadzenie
Sadź wiosną (kwiecień, maj) lub jesienią (wrzesień, październik), w słońcu i w miejscu osłoniętym od zimnego wiatru. Ponieważ ognik źle znosi późniejsze przesadzanie, miejsce wybierz starannie.
Zimowanie
W opisywanym klimacie typowe zimowe minima sięgają około -20°C, a roślina przetrwa najwyżej około -11°C. Dlatego na tym rynku traktujemy ją jako krzew na balkon lub do wnętrza, a nie do gruntu bez ochrony. Zimą chroń ją przed zimnym wiatrem.
Rozmnażanie
Ognika rozmnaża się z nasion i z sadzonek pędowych. Sadzonki pobiera się w czerwcu, lipcu i sierpniu, a nasiona wysiewa w październiku i listopadzie.
Warto wiedzieć
W niektórych regionach, na przykład w części USA, ognik opisywano jako gatunek inwazyjny, choć nie jest to w pełni potwierdzone. Nasiona roznoszą ptaki.
































































































