Flebodium złociste
Phlebodium aureum · Polypodiaceae
Inne nazwy: flebodium blue star, phlebodium
Flebodium złociste, znane też jako Phlebodium aureum albo flebodium 'Blue Star', to paproć epifityczna o niebieskozielonych, głęboko wciętych liściach. W naszym klimacie można ją uprawiać wyłącznie w domu, bo nie znosi mrozu. Uchodzi za roślinę łatwą w uprawie.
- Światło
- Jasne światło rozproszone, Półcień
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 16–24 °C, min. 5 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 30–90 cm
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla rośliny domowej. Klimat: Kontynentalny.
Jak wygląda flebodium złociste
Phlebodium aureum pochodzi z tropikalnych i subtropikalnych rejonów Ameryki oraz Karaibów, od Georgii i Florydy przez Indie Zachodnie po północną część Ameryki Południowej i Brazylię. W naturze rośnie jako epifit w koronach drzew w lasach deszczowych, na pniach palm, na bagnach i w lasach typu hammock, rzadko na ziemi.
To zimozielona bylina z pełzającymi, owłosionymi kłączami, pokrytymi złocistobrązowymi łuskami. Stąd nazwa „złociste”. Liście są duże, głęboko klapowane, z falistymi brzegami, od jasnozielonych po niebieskoszare. Wzdłuż nerwu środkowego widać okrągłe skupiska zarodni. Roślina nie kwitnie i nie wytwarza owoców, rozmnaża się przez zarodniki.
W doniczce zwykle osiąga 30–90 cm wysokości i około 40–100 cm szerokości. Rośnie w umiarkowanym tempie, a łukowato wygięte liście dobrze wyglądają w wiszącej doniczce.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko i temperatura
Najlepsze jest jasne, rozproszone światło lub półcień. Bezpośrednie słońce przypala liście, ale roślina toleruje też słabsze oświetlenie.
Optymalna temperatura to 16–24 °C. Poniżej około 5 °C roślina nie daje sobie rady, a przy zimowych mrozach rzędu −20 °C na zewnątrz nie przeżyje, dlatego przez cały rok trzymamy ją w domu.
Podlewanie i wilgotność powietrza
Podłoże powinno być stale lekko wilgotne, ale nie mokre. Podlewamy, gdy jego powierzchnia lekko przeschnie. Stojąca woda szkodzi kłączom. Roślina średnio znosi przesuszenie.
W maju, czerwcu, lipcu i sierpniu podlewamy częściej. W styczniu, lutym, listopadzie i grudniu to okres spoczynku, kiedy podlewamy mniej.
Wilgotność powietrza powinna być umiarkowana. Gdy liście brązowieją lub zwijają się od suchego powietrza, warto ją podnieść: zraszać roślinę albo ustawić ją w grupie z innymi.
Podłoże i przesadzanie
Flebodium lubi podłoże luźne, organiczne, przepuszczalne i lekko kwaśne, o pH około 5,0–6,0. Sprawdza się mieszanka kory z kompostem bez torfu. Ważny jest dobry drenaż, bo wilgoć ma być stała, ale woda nie może zalegać.
Przesadzamy w kwietniu lub maju.
Sadzenie
Roślinę sadzimy płytko albo mocujemy w wiszącym koszyku tak, by kłącze leżało na powierzchni podłoża, a nie było przykryte.
Nawożenie
Nawozimy w sezonie wegetacyjnym, od kwietnia do września. W okresie spoczynku zimą nie nawozimy.
Przycinanie
Jeśli przycinanie jest potrzebne, najlepszy termin to marzec lub kwiecień.
Zimowanie
Zimą utrzymujemy temperaturę powyżej około 5 °C i ograniczamy podlewanie. Roślina nie może stać na mrozie.
Rozmnażanie
Flebodium można rozmnażać przez podział, odcinki kłączy lub zarodniki. Najlepszy czas to kwiecień, maj i czerwiec.
Problemy i szkodniki
Brązowiejące liście zwykle oznaczają zbyt suche powietrze, więc zwiększamy wilgotność. Zwijające się liście wskazują na niedobór wody lub suche powietrze: podlewamy regularniej i zraszamy roślinę albo ustawiamy ją w grupie z innymi. Miękkie, gnijące kłącze to skutek przelania. Ograniczamy podlewanie i poprawiamy drenaż.
Mogą pojawić się przędziorki, wciornastki i muszki glebowe. Z chorób groźna jest zgnilizna korony i korzeni, zwykle związana z nadmiarem wody.






































































































