Trzykrotka zebrina
Tradescantia zebrina · Commelinaceae
Inne nazwy: tradeskancja zebrina
Trzykrotka zebrina (znana też jako tradescantia zebrina lub tradeskancja zebrina) to szybko rosnąca, łatwa w uprawie roślina o pasiastych liściach. W Europie Środkowej uprawia się ją w domu, bo nie znosi mrozu. Dobrze wygląda w koszu wiszącym i szybko się rozrasta.
- Światło
- Jasne światło rozproszone, Półcień
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 18–24 °C, min. 5 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 10–25 cm
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla rośliny domowej. Klimat: Kontynentalny.
Jak wygląda trzykrotka zebrina
Trzykrotka zebrina należy do rodziny komelinowatych. Pochodzi z Meksyku, Ameryki Środkowej i Kolumbii, a w niektórych regionach Azji, Afryki, Australii i Ameryki Południowej się zadomowiła. W naturze rośnie w zaroślach na terenach podmokłych i w lasach deszczowych, na zacienionych kamieniach i brzegach rzek, zwykle poniżej 2000 m n.p.m.
To bylina o zwisających lub płożących się, soczystych pędach. Zakorzeniają się one w węzłach i tworzą gęste kobierce. Liście są zaostrzone, jajowato-podłużne, mają 4–10 cm długości. Na zielonym tle widać dwa srebrzyste pasy, a od spodu liście są purpurowo-magentowe.
Małe, trójpłatkowe kwiaty w kolorach od różowego do fioletowego pojawiają się w skupieniach, osłonięte dwoma liściastymi przysadkami. W uprawie domowej roślina kwitnie rzadko, a jeśli już, to od czerwca do września. W mieszkaniu ma zwykle 10–25 cm wysokości i 30–90 cm szerokości.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko i światło
Najlepsze jest jasne, rozproszone światło lub półcień. Przefiltrowane słońce daje najładniejsze wybarwienie liści. Przy zbyt małej ilości światła srebrne pasy blakną, a dolne liście opadają. Silne słońce wybiela blaszki liściowe.
Optymalna temperatura to około 18–24°C. Roślina nie jest odporna na mróz, a najniższa temperatura, jaką jeszcze toleruje, to około 5°C.
Podlewanie i wilgotność
Podlewaj regularnie, ale pozwól, by podłoże lekko przeschło między podlewaniami. Najwięcej wody roślina potrzebuje od maja do sierpnia. W okresie spoczynku, czyli w styczniu, lutym, listopadzie i grudniu, podlewaj ją rzadziej.
Wymagania co do wilgotności powietrza są umiarkowane. Trzykrotka umiarkowanie toleruje suszę, więc nie warto jej przesuszać.
Podłoże i przesadzanie
Wystarczy dowolna lekka, dobrze przepuszczalna ziemia doniczkowa, np. uniwersalna, gliniasta lub z domieszką piasku. Podłoże ma być wilgotne, ale nie mokre. Przesadzaj w marcu lub kwietniu.
Nawożenie
Nawoź od kwietnia do września, czyli w okresie wzrostu. Zimą, w czasie spoczynku, nawożenie nie jest potrzebne.
Przycinanie
Co roku wiosną, w marcu lub kwietniu, przytnij pędy mocno. Skracaj też wybiegające, wyciągnięte łodygi. Dzięki temu roślina będzie gęstsza.
Sadzenie na zewnątrz i na balkonie
Jako roślinę okrywową można ją sadzić tylko tam, gdzie nie ma mrozu. W naszym klimacie najlepiej uprawiać ją w pojemniku, w koszu wiszącym lub na balkonie. Na zewnątrz można ją wystawić w maju lub czerwcu.
Trzykrotka rozrasta się agresywnie, gdy się jej nie pilnuje. W RPA (kategoria 1b, handel zakazany) i na Galapagos uchodzi za gatunek inwazyjny, dlatego warto ją trzymać w ryzach.
Zimowanie
Przed pierwszymi przymrozkami przenieś roślinę do wnętrza i ogranicz podlewanie. Ochrona przed mrozem jest potrzebna od października do kwietnia.
Rozmnażanie
Trzykrotkę rozmnaża się z sadzonek pędowych. Najlepiej robić to od kwietnia do sierpnia. Korzenie tworzą się łatwo w węzłach łodyg.
Typowe problemy
Wyciągnięte pędy i gołe dolne części łodyg wynikają ze zbyt małej ilości światła albo ze starzenia się rośliny. Przenieś ją w jaśniejsze miejsce i przytnij mocno.
Blade pasy na liściach pojawiają się przy zbyt słabym lub zbyt silnym świetle. Zapewnij jasne, przefiltrowane światło.
Miękkie, papkowate pędy to objaw przelania. Pozwól podłożu przeschnąć między podlewaniami.
Zastosowanie
Trzykrotka nie jest rośliną jadalną. W Ameryce Łacińskiej i Azji liście tradycyjnie stosuje się w postaci ziołowych naparów i wywarów, ale nie jest to zachęta do ich stosowania w domu. W uprawie sprawdza się jako roślina doniczkowa, do koszy wiszących i jako okrywowa w ogrodach skalnych tam, gdzie nie ma mrozów.


































































































