Szparag pierzasty
Asparagus setaceus · Asparagaceae
Inne nazwy: asparagus plumosus, szparag, Asparagus myriocladus
Szparag pierzasty to zimozielona roślina o delikatnych, pierzastych pędach, które przypominają liście paproci. W Polsce uprawia się go wyłącznie jako roślinę doniczkową, bo nie znosi mrozu. Jest łatwy w uprawie, jeśli ma jasne miejsce i wilgotne powietrze.
- Światło
- Jasne światło rozproszone, Półcień
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Wysoka
- Temperatura
- 16–24 °C, min. 1 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 0,3–1 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla rośliny domowej. Klimat: Kontynentalny.
Jak wygląda szparag pierzasty
Szparag pierzasty (Asparagus setaceus, dawniej także Asparagus plumosus, w skrócie po prostu szparag) należy do rodziny Asparagaceae. Pochodzi ze wschodniej i południowej Afryki, od Etiopii po okolice Przylądka w RPA.
To zimozielona roślina o łukowato wyrastających, cienkich, drucikowatych pędach, które mogą się pnąć lub zwisać. Prawdziwe liście to drobne, łuskowate listki. To, co wygląda jak miękkie igiełki, to zielone filokladia, czyli spłaszczone pędy układające się w puszyste, trójkątne gałązki. Na pędach są ostre, haczykowate kolce, więc przy pracy z rośliną warto uważać.
Szparag rośnie szybko i osiąga rozpiętość około 30–90 cm. Latem (czerwiec–sierpień) może wytworzyć drobne, dzwonkowate, zielonkawobiałe kwiaty, ale w domu zdarza się to rzadko. Po nich pojawiają się jagody o średnicy 4–5 mm, zielone, a w pełni dojrzałe purpurowoczarne, z nasionami.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko i światło
Najlepsze jest jasne, rozproszone światło lub półcień. Przy zbyt małej ilości światła, a także w pełnym, gorącym słońcu igiełki żółkną.
Roślina nie jest mrozoodporna. Najniższa temperatura, jaką przeżyje, to około 1 °C, dlatego przy polskich zimach można ją uprawiać tylko w mieszkaniu. W klimacie bez mrozów bywa uprawiana także jako roślina okrywowa.
Podlewanie i wilgotność powietrza
Podłoże powinno być stale lekko wilgotne, ale nie rozmokłe. Niedobór wody objawia się żółknięciem i opadaniem igiełek. Od maja do września podlewaj obficiej, zimą ogranicz podlewanie.
Szparag lubi wysoką wilgotność powietrza. Pomaga zraszanie, podstawka z mokrymi kamykami albo nawilżacz.
Podłoże i przesadzanie
Najlepiej sprawdza się lekko kwaśne, żyzne, torfowe i przepuszczalne podłoże, zwykle o pH około 5,5–7. Powinno być wilgotne, ale z dobrym odpływem wody.
Roślina tworzy duże, bulwiaste korzenie, które magazynują wodę i szybko wypełniają doniczkę. Przesadzaj ją zwykle co 1–2 lata, w marcu lub kwietniu, gdy bulwy zaczynają ciasno wypełniać pojemnik. Odpowiednia jest doniczka o średnicy 15–25 cm lub wiszący kosz.
Nawożenie
Nawoź od kwietnia do września, czyli w okresie wzrostu. W miesiącach spoczynku (listopad–luty) nawożenie nie jest potrzebne.
Przycinanie
Przycinanie najlepiej wykonać w marcu lub kwietniu. Stare albo zżółkłe pędy tnij przy samej nasadzie. Pinczowanie końcówek pomaga utrzymać kształt i pobudza roślinę do wypuszczania nowych pędów.
Uprawa w pojemnikach
Szparag dobrze wygląda w wiszących koszach i pojemnikach, gdzie jego pędy mogą swobodnie zwisać. Jako roślina okrywowa nadaje się tylko do klimatu bez mrozów.
Zimowanie
Zimą trzymaj roślinę w temperaturze powyżej 10 °C i chroń ją przed mrozem. Od listopada do lutego trwa okres spoczynku, więc podlewaj oszczędniej.
Rozmnażanie
Szparag rozmnaża się przez podział i z nasion. Podział wykonuje się od marca do maja, najwygodniej przy okazji przesadzania. Nasiona wysiewa się w pomieszczeniu w lutym i marcu.
Najczęstsze problemy
Żółknące, opadające igiełki: przyczyną bywa za mało światła lub wody albo suche powietrze. Przestaw roślinę w jaśniejsze miejsce, podlewaj równomiernie i zwiększ wilgotność.
Brązowe, suche gałązki: to zwykle skutek niskiej wilgotności lub upału. Zrosz roślinę, użyj podstawki z kamykami albo nawilżacza.
Nagłe opadanie igiełek: może oznaczać, że bulwy zapełniły całą doniczkę. Przesadź roślinę i podziel ją.






































































































