Monstera dziurawa
Monstera deliciosa · Araceae
Monstera dziurawa (Monstera deliciosa, w skrócie po prostu monstera) to szybko rosnące pnącze o dużych, błyszczących liściach, które z wiekiem zyskują głębokie wcięcia i dziury. W Polsce uprawia się ją wyłącznie w domu, bo nie znosi mrozu. Poniżej znajdziesz najważniejsze zasady pielęgnacji.
- Światło
- Jasne światło rozproszone, Półcień
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Wysoka
- Temperatura
- 16–29 °C, min. 10 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 1,5–3 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla rośliny domowej. Klimat: Kontynentalny.
Jak wygląda monstera dziurawa
Monstera dziurawa (Monstera deliciosa) należy do rodziny obrazkowatych (Araceae). Pochodzi z wilgotnych lasów tropikalnych południowego Meksyku, Gwatemali i dalej na południe aż do Panamy. W naturze zaczyna rosnąć na ziemi, a potem wspina się po drzewach jako hemiepifit, czyli roślina, która rośnie częściowo na innych roślinach, a częściowo w ziemi.
To wieloletnia, zimozielona roślina o grubych pędach i korzeniach powietrznych, które mocują ją do podpory. Liście są duże, skórzaste, błyszczące i sercowate, mają od 25 do 90 cm długości. Młode liście są całobrzegie, dopiero dojrzałe wytwarzają głębokie wcięcia i otwory. Występują też formy z liśćmi pstrymi.
W naturze osiąga zwykle 6–20 m, w mieszkaniu najczęściej 150–300 cm. Rośnie szybko. W domu rzadko kwitnie: kwiatostan to kremowobiała pochwa do około 30 cm, osłaniająca żółtawobiałą kolbę o długości 10–15 cm.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko i światło
Monstera lubi umiarkowanie jasne światło bez bezpośredniego słońca, czyli jasne światło rozproszone lub lekki półcień. Formy pstre potrzebują więcej światła niż zwykłe, zielone.
Optymalna temperatura to 16–29°C. Roślina nie jest mrozoodporna, a najniższa temperatura, jaką przetrwa, to około 10°C.
Podlewanie i wilgotność
Podlewaj obficie, a następnie poczekaj, aż przeschnie od jednej czwartej do jednej trzeciej podłoża od góry. Dopiero wtedy podlej ponownie.
Więcej wody monstera potrzebuje od maja do sierpnia. W okresie spoczynku, czyli w styczniu, lutym, listopadzie i grudniu, podlewaj ją rzadziej. Roślina lubi wysoką wilgotność powietrza.
Podłoże i przesadzanie
Najlepsze jest żyzne, luźne i przepuszczalne podłoże, które jednak utrzymuje lekką wilgoć. Może to być na przykład ziemia ogrodowa z kompostem w równych częściach, z dodatkiem kory lub perlitu. Optymalne pH to mniej więcej 6–7,5.
Przesadzaj od marca do maja, gdy korzenie wypełnią doniczkę, zwykle co 1–2 lata. Wybierz wtedy stabilną doniczkę lub dodaj podporę z mchu.
Nawożenie
Od kwietnia do września nawoź raz w miesiącu zrównoważonym nawozem płynnym. Zimą nie nawoź wcale.
Podpora
Monstera potrzebuje solidnej podpory, np. tyczki z mchu lub kratki. Grube pędy mogą się łamać pod własnym ciężarem, a korzenie powietrzne będą się czepiać podpory.
Przycinanie i pielęgnacja liści
W marcu lub kwietniu skróć pędy, które się wyciągnęły i zrobiły zbyt długie. Liście regularnie przecieraj z kurzu.
Zimowanie
W Polsce monstera zimuje w domu. Trzymaj ją w jasnym, ciepłym miejscu, w temperaturze powyżej około 12°C, i ogranicz podlewanie.
Rozmnażanie
Monsterę można rozmnażać przez sadzonki pędowe, odkłady i odkłady powietrzne. Najlepszy czas to okres od kwietnia do lipca. Można ją też wysiewać z nasion, w marcu lub kwietniu w pomieszczeniu.
Szkodniki i choroby
Najczęściej atakują ją przędziorki, tarczniki, wełnowce i wciornastki. Z chorób trzeba uważać na zgniliznę korzeni i plamistość liści.
Owoce
Owoc jest walcowaty, przypomina kolbę kukurydzy, osiąga do 25 cm długości i jest pokryty sześciokątnymi łuskami. Dojrzewa ponad rok. Miąższ jest słodki, smakuje jak ananas z bananem.
Jeść można wyłącznie w pełni dojrzałe owoce, gdy łuski odpadają. Niedojrzałe podrażniają jamę ustną.
Bezpieczeństwo
Toksyczne dla kotów i psów- Koty
- Trująca
- Psy
- Trująca
- Konie
- Trująca
Monstera dziurawa jest trująca dla kotów, psów i koni, a dla ludzi łagodnie trująca. Toksyczne są liście, pędy i niedojrzałe owoce. Odpowiadają za to nierozpuszczalne kryształy szczawianu wapnia. Objawy to ból, obrzęk i pieczenie jamy ustnej, języka i warg, ślinienie się, wymioty oraz trudności w połykaniu. To wyłącznie informacja, a nie porada weterynaryjna ani medyczna. W razie wątpliwości skontaktuj się z weterynarzem lub lekarzem.
Źródło: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox, English Wikipedia

















































































