Kielichowiec wonny
Calycanthus floridus · Calycanthaceae
Inne nazwy: kielichowiec
Kielichowiec wonny (Calycanthus floridus) to liściasty krzew o ciemnobrunatnych, owocowo pachnących kwiatach. Jest w pełni mrozoodporny i łatwy w uprawie, a najlepiej rośnie na wilgotnej, żyznej glebie. Warto go sadzić tam, gdzie można docenić zapach: przy ścieżce lub oknie.
- Światło
- Słońce do półcienia, Półcień
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 10–28 °C, min. -30 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 1,8–3,6 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda kielichowiec wonny
Kielichowiec wonny, zwany też po prostu kielichowcem, pochodzi z południowo-wschodnich Stanów Zjednoczonych, od Wirginii i Pensylwanii na północy po Florydę, a na zachodzie po Tennessee, Kentucky i Missisipi. To gęsty krzew o pokroju wzniesionym do zaokrąglonego, który rozrasta się przez rozłogi. Zwykle osiąga 1,8–3,6 m wysokości i mniej więcej 1,8–4 m szerokości, rośnie w umiarkowanym tempie.
Liście są naprzeciwległe, podłużne do jajowatych, długości 8–15 cm. Od góry są błyszczące i ciemnozielone, od spodu jaśniejsze i owłosione, szorstkie w dotyku. Po roztarciu pachną. Jesienią przebarwiają się na żółto.
Pojedyncze kwiaty mają około 5 cm średnicy, są spodeczkowate, z wieloma wąskimi, podobnymi do siebie działkami okwiatu w barwach brunatnych i czerwonych. Pojawiają się wiosną, w kwietniu, maju i czerwcu, a sporadycznie także później. Zapach przypomina owoce i bywa różny u poszczególnych roślin. Owocem jest skórzasta, dzbanuszkowata, brązowa torebka z wieloma nasionami, dojrzewająca późnym latem. Kwiaty zapylają chrząszcze, a krzew nadaje się też na kwiat cięty.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Kielichowiec rośnie od pełnego słońca po głęboki cień. W upalne lata mile widziany jest cień po południu. W cieniu krzew robi się luźniejszy i bardziej wybujały, więc dla zwartego pokroju wybierz miejsce jasne lub półcieniste.
Z uwagi na zapach warto posadzić go przy ścieżce albo pod oknem. Pamiętaj, że z czasem tworzy kępę.
Podlewanie
Krzew lubi równomiernie wilgotną glebę. Znosi krótkotrwałe zalanie, ale słabo znosi suszę. Najwięcej wody potrzebuje w czerwcu, lipcu i sierpniu, wtedy pilnuj, żeby podłoże nie przesychało.
Gleba
Najlepsza jest żyzna, próchniczna glina lub ił, wilgotna, ale przepuszczalna. Kielichowiec toleruje różne typy gleby i szeroki zakres odczynu, w praktyce pH od około 5,5 do 8. Nie lubi gleb piaszczystych.
Nawożenie
Nawozić można wiosną, w marcu i kwietniu.
Cięcie
Krzew przycina się zaraz po kwitnieniu, czyli w maju i czerwcu. Cięcie służy do nadania kształtu. Niepotrzebne odrosty korzeniowe usuwaj u nasady.
Sadzenie
Sadź w marcu, kwietniu lub w październiku. Zachowaj co najmniej 2 m odstępu od innych krzewów, rozstawa około 180 cm to minimum. Dobre miejsce to okolice ścieżki lub okna, skąd czuć zapach kwiatów.
Zimowanie
Kielichowiec jest w pełni mrozoodporny i nie wymaga osłony. Wytrzymuje temperatury do około −30 °C, więc typowe zimy w Europie Środkowej (do około −20 °C) nie są dla niego zagrożeniem. Okres spoczynku przypada na listopad, grudzień, styczeń i luty.
Rozmnażanie
Można go rozmnażać z nasion, przez odkłady lub przez podział. Do rozmnażania najlepiej nadaje się wrzesień i październik, a siew nasion przypada na październik i listopad. Skoro krzew sam wypuszcza odrosty korzeniowe, podział jest zwykle najprostszym sposobem na nową roślinę.
Problemy w uprawie
Szkodniki nie są tu wymieniane. Z chorób może pojawić się bakteryjna guzowatość (Agrobacterium).
Luźny, wybujały pokrój to zwykle skutek zbyt dużego cienia. Przesadź krzew w jaśniejsze miejsce albo przytnij go po kwitnieniu.
Niechciane odrosty wynikają z rozłogowego pokroju. Wytnij je u samej nasady.
Guzy na pędach to objaw guzowatości. Usuń porażone pędy.
Zastosowanie
Kielichowiec jest ceniony jako krzew ozdobny o pachnących kwiatach i nadaje się na kwiat cięty. Przyciąga chrząszcze, które zapylają jego kwiaty.
Kora bywa podobno używana jako zamiennik cynamonu, a płatki do herbaty, jednak ze względu na zawartość alkaloidów nie jest to zalecane i lepiej traktować tę roślinę wyłącznie jako ozdobną.

















































































