Zamiokulkas

Najlepiej rośnie w jasnym, rozproszonym świetle, ale toleruje też półcień i słabsze oświetlenie. Bezpośrednie słońce może przypalić liście i zostawić brązowe plamy.

Za mało światła roślina wyciąga się, robi się rzadka i zrzuca liście. Wtedy wystarczy przenieść ją w jaśniejsze miejsce. Optymalna temperatura to 18–26°C.

Zamiokulkas ma niskie wymagania wodne i dużą odporność na suszę. Podlewaj dopiero wtedy, gdy podłoże całkowicie przeschnie: latem mniej więcej co 2 tygodnie, zimą około raz w miesiącu. Najwięcej wody roślina potrzebuje od czerwca do sierpnia.

Najczęstszy błąd to nadmiar wody, który prowadzi do gnicia kłączy. Suche powietrze w pomieszczeniach nie jest dla niego problemem, bo dobrze znosi niską wilgotność.

Potrzebuje przepuszczalnego podłoża. Sprawdza się ziemia do kaktusów albo dobrze drenująca mieszanka doniczkowa, najlepiej z dodatkiem piasku lub perlitu. Doniczka musi mieć otwory odpływowe.

Przesadzaj w kwietniu lub maju. Przy zgniliźnie kłączy przesadzenie w świeże, gruboziarniste podłoże jest też elementem ratowania rośliny.

Wystarczy zrównoważony nawóz do roślin doniczkowych raz lub dwa razy w roku. Najlepszy termin to okres od maja do lipca.

Jeśli trzeba coś usunąć, zrób to w kwietniu lub maju. Zgniłe części wytnij niezależnie od terminu, gdy tylko zauważysz problem.

Zamiokulkas nie jest mrozoodporny i w naszym klimacie, gdzie zimą temperatura spada nawet do około -20°C, musi przez cały rok stać w domu. Zimą trzymaj go w temperaturze powyżej około 15°C i podlewaj minimalnie. Okres spoczynku przypada na listopad–luty.

Zamiokulkasa rozmnaża się przez podział kłącza oraz z liści (sadzonki liściowe). Najlepiej robić to od kwietnia do czerwca.

Żółte, miękkie ogonki: przyczyną jest przelanie i gnicie kłączy. Pozwól podłożu przeschnąć, przesadź roślinę w świeże gruboziarniste podłoże i usuń zgniłe części.

Brązowe, przypalone plamy na liściach: roślina stoi w bezpośrednim słońcu. Przestaw ją w jasne miejsce z rozproszonym światłem.

Długie, wyciągnięte pędy i opadanie liści: za mało światła. Potrzebne jest jaśniejsze stanowisko.

Zmarszczone ogonki: długotrwała susza. Podlej obficie, a potem wróć do rytmu z przesychaniem podłoża.

Choroby, na które trzeba uważać, to zgnilizna kłączy i zgnilizna korzeni.

Zamiokulkas jest rośliną ozdobną uprawianą w doniczce i nie jest jadalny. W Tanzanii i Malawi sok z liści tradycyjnie stosuje się przy bólu ucha, a samą roślinę w okładach przy stanach zapalnych i owrzodzeniach. To wyłącznie informacja o tradycyjnym użyciu.