Starzec Rowleya
Curio rowleyanus · Asteraceae
Inne nazwy: senecio rowleyanus, sznur pereł
Starzec Rowleya (Curio rowleyanus), znany też jako Senecio rowleyanus lub sznur pereł, to zwisający sukulent o liściach przypominających zielone kulki. Dobrze rośnie w doniczce lub koszu wiszącym, jeśli ma dużo jasnego światła i rzadko jest podlewany. W polskim klimacie uprawia się go wyłącznie w domu.
- Światło
- Jasne światło rozproszone, Półcień
- Podlewanie
- Niskie
- Wilgotność powietrza
- Niska
- Temperatura
- 15–26 °C, min. 5 °C
- Trudność uprawy
- Średnio wymagająca
- Wysokość
- 20–60 cm
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla rośliny domowej. Klimat: Kontynentalny.
Jak wygląda starzec Rowleya
Curio rowleyanus należy do rodziny astrowatych. To wieloletni sukulent, zwykle zimozielony. Pochodzi z suchych rejonów Prowincji Przylądkowych w Republice Południowej Afryki. W naturze płoży się po suchej ziemi pod krzewami i skałami, poza bezpośrednim słońcem, i ukorzenia się tam, gdzie pędy dotykają ziemi.
Pokrój jest zwisający i płożący. Pędy kaskadowo opadają z koszy wiszących albo płożą się po podłożu. Roślina osiąga 30–60 cm wysokości, w uprawie domowej zwykle 20–60 cm, a jej rozpiętość to mniej więcej 30–90 cm.
Liście są zielone, kuliste, mięsiste, wielkości grochu, z małym szpicem i przezroczystym paskiem, który przepuszcza światło. Nanizane są na pędy jak koraliki. Kwiaty to małe białe koszyczki z długimi czerwonymi pręcikami i żółtymi pylnikami, pachnące cynamonem. Pojawiają się w czerwcu, lipcu i sierpniu, ale w domu starzec kwitnie rzadko. Nasiona mają biały, watowaty puch i w naturze roznosi je wiatr.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko i światło
W mieszkaniu starzec Rowleya potrzebuje jasnego, rozproszonego światła. Kilka godzin bezpośredniego słońca zniesie. Jeśli między perełkami robią się długie odstępy na łodydze, roślina dostaje za mało światła i warto ją przenieść w jaśniejsze miejsce.
Niska wilgotność powietrza zwykle mu nie szkodzi. Przy zwisających pędach najlepiej sprawdza się kosz wiszący albo wysoka półka.
Podlewanie
Starzec dobrze znosi suszę, więc podlewaj go oszczędnie, mniej więcej raz w miesiącu, i zawsze poczekaj, aż podłoże przeschnie. Częściej, ale nadal z umiarem, podlewaj od maja do sierpnia.
Od listopada do lutego roślina ma okres spoczynku i wtedy potrzebuje bardzo mało wody.
Podłoże i przesadzanie
Potrzebne jest bardzo przepuszczalne podłoże. Sprawdzi się ziemia do kaktusów albo zwykła ziemia doniczkowa wymieszana z piaskiem lub perlitem. Korzenie są płytkie i drobne, dlatego wybieraj niską doniczkę.
Przesadzaj w kwietniu lub maju.
Nawożenie
Nawoź w okresie wzrostu, od kwietnia do sierpnia. Zimą, w czasie spoczynku, nie nawoź.
Przycinanie
Pędy skracaj w kwietniu lub maju. Przycięte fragmenty możesz od razu wykorzystać do rozmnażania.
Uprawa na zewnątrz
Na zewnątrz starzec rośnie tylko w rejonach bez mrozów, w półcieniu i w bardzo przepuszczalnym podłożu. W Polsce nie jest odporny na mróz, a najniższa temperatura, jaką przeżyje, to około 5°C. Uprawiaj go więc w pomieszczeniu.
Zimowanie
Jeśli latem trzymasz roślinę na zewnątrz, wnieś ją do domu przed pierwszymi przymrozkami. Zimą powinna stać w chłodzie, ale w jasnym miejscu, i być prawie sucha.
Rozmnażanie
Starzec Rowleya rozmnaża się z sadzonek pędowych, najlepiej od kwietnia do sierpnia. Pędy ukorzeniają się w węzłach, które dotykają podłoża, dlatego można je po prostu ułożyć na wilgotnym, przepuszczalnym podłożu.
Najczęstsze problemy
Zwiędnięte, płaskie perełki oznaczają zbyt suche podłoże. Podlej roślinę dokładnie, a potem znów poczekaj, aż podłoże przeschnie.
Papkowate, półprzezroczyste perełki to znak przelania. Ogranicz podlewanie i popraw drenaż.
Długie odstępy między perełkami wynikają z braku światła. Przenieś roślinę w jaśniejsze miejsce.
Do chorób, które mogą się pojawić, należą zgnilizna korzeni i zgnilizna łodyg.






































































































