Rosiczka
Drosera · Droseraceae
Inne nazwy: rosiczki
Rosiczka, czyli drosera, to rodzaj roślin mięsożernych, które łapią owady za pomocą lepkich, gruczołowatych włosków. Można ją uprawiać w doniczce w domu, a także w miniaturowym torfowisku w ogrodzie. Najważniejsze są słońce, wilgotne, ubogie podłoże i woda bez minerałów.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Wysokie
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 15–28 °C, min. -20 °C
- Trudność uprawy
- Średnio wymagająca
- Wysokość
- 0–1 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda rosiczka
Rosiczki tworzą niskie, przyziemne lub wzniesione rozety. Wysokość zależy od gatunku: od kilku centymetrów do około metra. Niektóre gatunki pną się lub płożą, inne wytwarzają bulwy.
Liście są łyżeczkowate, taśmowate lub równowąskie, zielone, czerwone albo żółtawe. Pokrywają je lepkie włoski zakończone gruczołami, które chwytają i trawią owady. Drobne, pięciopłatkowe kwiaty w kolorze białym, różowym lub fioletowym wyrastają na cienkich łodyżkach i otwierają się rano w słoneczne dni. Kwitnienie przypada na czerwiec–sierpień. Po kwiatach pojawia się mała brązowa torebka z drobnymi nasionami.
Rodzaj występuje na wszystkich kontynentach poza Antarktydą. Naturalnie rośnie na torfowiskach, bagnach i mokrych glebach ubogich w składniki pokarmowe. Niektóre gatunki australijskie rosną na sezonowo suchych, piaszczystych glebach.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko i światło
Rosiczka potrzebuje jasnego światła, najlepiej pełnego słońca. Od tego zależą rosa na liściach i ich kolor. Znosi też lekki półcień.
W doniczce sprawdzi się jasny parapet. W ogrodzie rosiczka dobrze czuje się w pojemniku lub w wilgotnym miejscu, np. przy oczku wodnym albo w małym torfowisku.
Podlewanie
Podłoże ma być stale wilgotne. Podlewaj wyłącznie wodą deszczową lub destylowaną, nigdy kranówką. Najwięcej wody rosiczki potrzebują od maja do sierpnia.
Brak rosy na liściach zwykle oznacza za mało światła albo zbyt suche powietrze. Wtedy daj roślinie więcej słońca i pilnuj, by podłoże nie wysychało.
Podłoże i przesadzanie
Odpowiednia jest uboga mieszanka torfu i piasku o kwaśnym odczynie, mniej więcej pH 4–5,5. Podłoże ma zatrzymywać wilgoć. Przesadzaj rośliny w marcu.
Nawożenie
Nie nawoź rosiczek. Rośliny odżywiają się złapanymi owadami, a nawóz może im zaszkodzić.
Siew i sadzenie
Przed zakupem sprawdź, jakie wymagania ma konkretny gatunek. Kupuj tylko rośliny rozmnażane w szkółkach, nigdy zbierane na dziko.
Nasiona możesz wysiewać w lutym i marcu pod osłoną w domu albo w marcu i kwietniu. Rośliny wysadzaj na zewnątrz w maju.
Zimowanie
Gatunki strefy umiarkowanej tworzą pąk zimowy i potrzebują chłodnego spoczynku. Przypada on na listopad–luty. Gatunki australijskie mogą natomiast wymagać spoczynku latem.
Rośliny trzymane na zewnątrz chroń przed mrozem od października do marca.
Rozmnażanie
Rozmnażaj rosiczki najczęściej od maja do lipca, a także z nasion, wysiewając je w terminach podanych wyżej.
Najczęstsze problemy
Brak rosy na liściach lub jej niewielka ilość: przyczyną jest zwykle słabe światło lub niska wilgotność. Daj więcej słońca i utrzymuj mokre podłoże.
Roślina podupada: często przyczyną jest woda bogata w minerały albo nawóz. Używaj tylko wody deszczowej lub destylowanej.
Zastosowanie
Bulwy australijskich gatunków bulwiastych jedzą rdzenni Australijczycy, a z liści robi się likier rosiczkowy. Rosiczkę tradycyjnie stosowano na kaszel i zapalenie oskrzeli.






































































































