Eszeweria

Echeveria · Crassulaceae

Inne nazwy: echeverie, eszeweria sukulent

Bezpieczna dla kotów i psów · szczegóły ↓

Eszeweria, zwana też echeverią, to sukulent o zwartych rozetach z grubych, mięsistych liści. Rośnie powoli i jest łatwa w uprawie, jeśli ma dużo światła i jest rzadko podlewana. W Polsce uprawia się ją w domu, bo nie znosi mrozu.

Światło: Pełne słońce, Słońce do półcienia
Podlewanie: Niskie
Wilgotność powietrza: Niska
Temperatura: 15–27 °C, min. 2 °C
Trudność uprawy: Łatwa
Wysokość: 8–30 cm

Pielęgnacja w ciągu roku

Kalendarz dla rośliny domowej. Klimat: Kontynentalny.

Wysiew w pomieszczeniuWysiewPrzesadzanieRozmnażanieNawożenieWięcej wodyKwitnienieOkres spoczynku

Kiedy wykonywaćOkres spoczynkuBieżący miesiąc

Jak wygląda eszeweria

Eszeweria (Echeveria, rodzina gruboszowatych) tworzy zwarte rozety tuż przy ziemi i wytwarza rozłogi z młodymi rozetkami. Liście są grube, gładkie, zakończone ostrym czubkiem, o całych brzegach, często pokryte woskowym nalotem. Mają barwy zielone, szare, niebieskie, różowe, fioletowe i czerwone, są też formy pstrolistne. Najładniejsze kolory pojawiają się w pełnym słońcu.

Z wiekiem u starszych roślin odsłania się łodyga, gdy dolne liście opadają. Kwiaty są rurkowate, bez zapachu, zwykle różowo-pomarańczowe z żółtym, osadzone na cienkich pędach nad rozetą. Kwitną od maja do lipca. Naturalnie rosną w suchych, skalistych miejscach, często na zboczach i skałkach, od południowo-zachodniego Teksasu i Meksyku po północno-zachodnią Argentynę.

Uprawa i pielęgnacja

Stanowisko i światło

Eszeweria lubi pełne słońce lub miejsce słoneczne z lekkim półcieniem. Jasne światło daje najlepsze wybarwienie liści. W cieniu roślina znosi gorsze warunki, ale się wyciąga i blednie.

Najlepiej czuje się w temperaturze około 15–27°C. Nie jest mrozoodporna, a najniższa temperatura, jaką wytrzyma, to około 2°C.

Podlewanie i wilgotność

Eszeweria ma małe wymagania wodne i dobrze znosi suszę. Podlewaj obficie, ale dopiero wtedy, gdy podłoże przeschnie. Staraj się nie lać wody na rozetę. Najobficiej podlewaj w czerwcu, lipcu i sierpniu, a zimą ogranicz podlewanie. Wystarcza jej niska wilgotność powietrza.

Podłoże i przesadzanie

Potrzebne jest bardzo przepuszczalne, żwirowate podłoże, na przykład ziemia do kaktusów z dodatkiem piasku lub drobnego żwiru. Przesadzaj co dwa–trzy lata lub gdy łodyga zrobi się wysoka, najlepiej w kwietniu lub maju. Wyciągniętą roślinę można ściąć i ukorzenić na nowo.

Nawożenie

Nawoź oszczędnie, kilka razy w sezonie wegetacyjnym, między majem a sierpniem. Użyj rozcieńczonego nawozu do kaktusów.

Przycinanie

Od razu usuwaj zasychające dolne liście, bo mogą stać się źródłem chorób.

Sadzenie

Sadź w pełnym słońcu, w żwirowatej ziemi. Eszeweria nadaje się do pojemników i na balkon. Posadzona w gruncie, np. na skalniaku, nie przetrwa mrozów, więc w naszym klimacie pozostaje rośliną doniczkową.

Zimowanie

Zimą roślina odpoczywa, głównie w listopadzie, grudniu, styczniu i lutym. Trzymaj ją w jasnym, chłodnym i suchym miejscu, z dala od mrozu.

Rozmnażanie

Eszewerię rozmnaża się przez rozłogi (rozetki boczne), sadzonki liściowe, sadzonki łodygowe i z nasion. Sadzonki najlepiej robić od maja do lipca. Nasiona wysiewa się w marcu i kwietniu, w domu.

Problemy i szkodniki

Miękkie, rozmiękłe liście oznaczają przelanie. Pozwól podłożu przeschnąć i popraw drenaż. Wyciągnięte, blade pędy świadczą o zbyt małej ilości światła, więc przenieś roślinę w jaśniejsze miejsce. Gnijące dolne liście to skutek grzyba na opadłych liściach, dlatego usuwaj martwe liście na bieżąco.

Mogą pojawić się wełnowce, mszyce i opuchlak. Z chorób zagrażają zgnilizna korzeni, grzybowa zgnilizna liści i szara pleśń.

Bezpieczeństwo

Bezpieczna dla kotów i psów

Koty: Nietrująca
Psy: Nietrująca

Eszeweria jest nietoksyczna dla kotów, psów i ludzi. Brak danych dotyczących koni. To tylko informacja, a nie porada weterynaryjna ani medyczna. W razie wątpliwości zapytaj weterynarza lub lekarza.

Źródło: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox