Uszy królika
Opuntia microdasys · Cactaceae
Inne nazwy: opuncja drobnokolczasta
Uszy królika, zwane też opuncją drobnokolczastą (Opuntia microdasys), to niski kaktus o parach płaskich pędów przypominających uszy. W Polsce uprawia się go w domu lub latem na słonecznym balkonie, bo w gruncie nie przetrwa zimy. Potrzebuje dużo słońca, przepuszczalnego podłoża i oszczędnego podlewania.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Niskie
- Wilgotność powietrza
- Niska
- Temperatura
- 18–30 °C, min. -5 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 15–60 cm
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla rośliny domowej. Klimat: Kontynentalny.
Jak wyglądają uszy królika
Opuntia microdasys pochodzi ze środkowego i północnego Meksyku, gdzie rośnie w suchych zaroślach pustynnych i półpustynnych, na dobrze przepuszczalnym, kamienistym lub piaszczystym podłożu. W części Afryki Wschodniej (Kenia, Malawi, Tanzania) występuje jako gatunek zdziczały, ale zwykle nie uważa się go za groźny gatunek inwazyjny.
To wieloletni, zimozielony kaktus tworzący niską, rozgałęzioną kępę. Prawdziwych liści nie ma. Jego „uszy” to płaskie, owalne do okrągłych, zielone pędy o długości 6–15 cm, osadzone parami. Na pędach siedzą białe areole z gęstymi, drobnymi, haczykowatymi włoskami (glochidami) w kolorze żółtym, białym lub rdzawobrązowym. Kolców nie ma, ale glochidy łatwo wbijają się w skórę, więc roślinę trzeba traktować ostrożnie.
W naturze osiąga 30–90 cm wysokości, w uprawie domowej zwykle 15–60 cm, a szerokość 60–150 cm. Rośnie wolno.
Wiosną (maj–czerwiec) może zakwitnąć kremowożółtymi, miseczkowatymi kwiatami o średnicy około 5 cm, z gęstym pierścieniem pręcików. Na roślinach doniczkowych kwiaty pojawiają się rzadko. Później tworzą się soczyste, kuliste jagody o średnicy około 2,5 cm, czerwone do czerwonofioletowych.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko i światło
Uszy królika potrzebują co najmniej 6 godzin bezpośredniego słońca dziennie. W mieszkaniu najlepsze jest jasne miejsce przy oknie południowym. Roślina najlepiej rośnie w temperaturze 18–30 °C.
Jeśli latem chcesz wystawić ją na balkon, przyzwyczajaj ją do słońca stopniowo. Przy zbyt małej ilości światła pędy robią się blade i wyciągnięte.
Podlewanie i wilgotność
To roślina odporna na suszę. Podlewaj dopiero wtedy, gdy podłoże całkowicie przeschnie. Od maja do sierpnia podlewaj częściej (ale nadal oszczędnie), a zimą tylko symbolicznie.
Wilgotność powietrza może być niska, dodatkowe zraszanie nie jest potrzebne. Korzenie są płytkie, rozłożyste i łatwo gniją w mokrej ziemi.
Podłoże i przesadzanie
Wybierz dobrze przepuszczalną ziemię do kaktusów, z dodatkiem żwiru lub piasku. Doniczka musi mieć otwory odpływowe, bo zastoje wody prowadzą do gnicia korzeni.
Przesadzaj co 2–3 lata, w kwietniu lub maju, do nieco większej doniczki. Załóż grube rękawice, a roślinę chwytaj złożonym papierem lub szczypcami.
Nawożenie
Od maja do sierpnia, w okresie wzrostu, nawóż kilka razy nawozem do kaktusów o niskiej zawartości azotu. W okresie spoczynku nie nawoź.
Przycinanie
Cięcie zwykle nie jest potrzebne. Usuwaj tylko uszkodzone lub nadmiarowe pędy, chroniąc dłonie przed glochidami.
Zimowanie
Roślina nie jest mrozoodporna, a w gruncie wytrzyma najwyżej około -5 °C, czyli znacznie mniej niż typowe zimowe minima w Polsce. Dlatego uprawiaj ją w pomieszczeniu.
Okres spoczynku przypada na listopad–luty. Trzymaj kaktusa wtedy w chłodzie, w temperaturze 10–18 °C, w częściowym słońcu i prawie go nie podlewaj.
Rozmnażanie
Uszy królika rozmnaża się z sadzonek pędowych lub z nasion. Sadzonki najlepiej pobierać w maju–czerwcu, a nasiona wysiewać w pomieszczeniu w marcu lub kwietniu.
Problemy w uprawie
Miękkie, ciemniejące pędy to zwykle skutek przelania lub słabego drenażu. Usuń zgniłe fragmenty, pozwól roślinie przeschnąć i posadź ją w świeżym, żwirowatym podłożu.
Blade, wyciągnięte przyrosty oznaczają za mało światła, więc przestaw kaktusa na pełne słońce. Pomarszczone pędy mogą wynikać z długotrwałej suszy lub utraty korzeni. Sprawdź korzenie i raz obficie podlej.
Białe, watowate kępki to wełnowce. Zwalczaj je, przecierając alkoholem lub stosując mydło insektycydowe. Zagrożeniem mogą być też czerwce, w tym koszenila, a z chorób zgnilizna korzeni i łodygi.
Owoce
Dojrzałe czerwone owoce są jadalne, ale dopiero po usunięciu glochidów. Niedojrzałe są zielone i także pokryte areolami z glochidami.




































































































