Mammillaria
Cactaceae
Inne nazwy: mamilaria, kaktus mammillaria
Mammillaria (mamilaria, kaktus mammillaria) to rodzaj niewielkich, kulistych kaktusów, które łatwo utrzymać na parapecie. Nie znosi mrozu, więc w naszym klimacie jest rośliną doniczkową. Największą różnicę w jej kondycji robi dużo światła, rzadkie podlewanie i chłodny, suchy odpoczynek zimą.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Niskie
- Wilgotność powietrza
- Niska
- Temperatura
- 21–27 °C, min. 5 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 2–30 cm
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla rośliny domowej. Klimat: Kontynentalny.
Jak wygląda mammillaria
Mammillaria należy do rodziny Cactaceae. W naturze rośnie głównie w Meksyku, a także na południowym zachodzie USA, na Karaibach oraz w Kolumbii, Gwatemali, Hondurasie i Wenezueli. Zwykle są to suche, skaliste siedliska, zarośla i tereny półpustynne.
Tworzy małe, kuliste lub krótko walcowate pędy, pojedyncze albo rosnące w kępy i poduszki. Rośliny z tego rodzaju mają od 1 do 40 cm wysokości, w uprawie domowej zwykle 2–30 cm. Rośnie powoli.
Prawdziwych liści nie ma. Kolce, proste lub haczykowate, a czasem z wełnistym kutnerem, wyrastają z areol na szczytach brodawek. Pędy są zielone.
Małe lejkowate kwiaty, o średnicy 7–40 mm, układają się w pierścień przy wierzchołku rośliny. Bywają białe, żółte, różowe, czerwone lub zielonawe. Po nich pojawiają się maczugowate, jagodowe owoce, najczęściej czerwone. Korzenie są włókniste, mięsiste lub bulwiaste.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko i temperatura
Mammillaria potrzebuje jasnego, bezpośredniego światła, więc najlepiej sprawdza się słoneczne okno. W upały pomaga lekki cień w godzinach popołudniowych. Przy zbyt małej ilości światła pędy się wyciągają i bledną. Wtedy trzeba ją przenieść na pełne słońce.
Najlepiej rośnie w temperaturze 21–27°C. Nie jest odporna na mróz, a najniższa temperatura, jaką przetrwa, to około 5°C. W ciepłej porze może stać na balkonie, ale przed chłodami trzeba ją schować do domu.
Podlewanie
Podłoże powinno całkowicie przeschnąć między podlewaniami. Kaktus dobrze znosi suszę i nie wymaga wysokiej wilgotności powietrza.
Obficiej podlewamy od maja do września. W okresie spoczynku, czyli w styczniu, lutym, listopadzie i grudniu, nie podlewamy wcale.
Podłoże i przesadzanie
Najlepsze jest przepuszczalne podłoże do kaktusów z dodatkiem grysu lub grubego piasku. Doniczka musi mieć dobry drenaż.
Przesadzamy co 2–3 lata, w kwietniu lub maju.
Nawożenie
Nawozimy w sezonie wzrostu, od maja do sierpnia. Jesienią i zimą rośliny nie nawozimy.
Przycinanie
Mammillarii nie trzeba przycinać. Usuwamy tylko martwą tkankę.
Zimowanie
Zimą mammillaria potrzebuje chłodu, jasnego miejsca i suchego podłoża, w temperaturze 7–13°C. Taki odpoczynek sprzyja wiosennemu kwitnieniu, które przypada na marzec–maj. Przed mrozem trzeba ją chronić od października do marca.
Rozmnażanie
Mammillarię rozmnażamy z nasion, rozmnóżek lub przez podział kęp. Nasiona wysiewamy w domu w marcu i kwietniu. Rozmnóżki i podział najlepiej wykonać od maja do lipca.
Najczęstsze problemy
Miękka, papkowata podstawa to skutek przelania. Wtedy przesadzamy roślinę do suchego podłoża i ograniczamy podlewanie.
Brak kwiatów oznacza zwykle, że roślina nie miała chłodnego, suchego zimowania. W kolejnym sezonie trzeba je zapewnić.
Wyciągnięte, blade pędy świadczą o zbyt małej ilości światła. Roślina powinna stać na pełnym słońcu.
Owoce
Owoce niektórych gatunków są jadalne, inne niesmaczne. Nie zakładajmy więc, że owoce każdej mammillarii nadają się do jedzenia.
















































































