Opuncja
Opuntia · Cactaceae
Inne nazwy: opuncje, kaktus opuncja, Nopal
Opuncja, zwana też opuntią lub kaktusem opuncją, to wieloletni, zimozielony kaktus zbudowany z płaskich, członowanych pędów. Uchodzi za łatwą w uprawie, a przy dobrze przepuszczalnym podłożu i pełnym słońcu może rosnąć na zewnątrz także w naszym klimacie, bo znosi mrozy do około -30°C.
- Światło
- Pełne słońce
- Podlewanie
- Niskie
- Wilgotność powietrza
- Niska
- Temperatura
- 18–32 °C, min. -30 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 0,9–6 m
Gatunki i odmiany
Opuncja figowa
Opuntia ficus-indica
- Pełne słońce
- Niskie
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Opuncja – jak wygląda
Opuncja (Opuntia) należy do rodziny kaktusowatych. Pochodzi z obu Ameryk, od Kanady przez USA i Meksyk po Karaiby i Argentynę, a w wielu miejscach świata jest zadomowiona. Naturalnie rośnie w suchych i półsuchych zaroślach, na pustyniach, skalistych zboczach, nadmorskich wydmach i suchych łąkach.
Tworzy nieregularne kępy, kopce lub krzewy z płaskich pędów, zwanych też kladodiami. Liście są bardzo drobne i szybko odpadają, a fotosyntezę prowadzą zielone do szaroniebieskich człony. Z areol wyrastają kolce oraz drobne, zadziorne glochidy. Rośliny osiągają od 90 cm do 6 m wysokości i od 90 cm do 4,5 m szerokości, rosną w umiarkowanym tempie. Latem na brzegach członów pojawiają się pojedyncze kubkowate lub lejkowate kwiaty o średnicy 5–8 cm, żółte, pomarańczowe, czerwone, fioletowe lub białe.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Opuncja potrzebuje co najmniej 6 godzin bezpośredniego słońca dziennie. Przy niedoborze światła rośnie wyciągnięta, blada i cienka. W domu wybierz najjaśniejsze okno, a żeby roślina zakwitła, zapewnij jej chłodny zimowy odpoczynek. Dobrze sprawdza się w ogrodach skalnych, w donicach i na balkonie.
Podlewanie
Podlewaj oszczędnie i dopiero wtedy, gdy podłoże całkowicie przeschnie. Nieco więcej wody podawaj w czerwcu, lipcu i sierpniu. Zimą, w czasie spoczynku, utrzymuj roślinę prawie na sucho. Opuncja jest bardzo odporna na suszę i nie wymaga wysokiej wilgotności powietrza.
Podłoże i przesadzanie
Potrzebne jest bardzo przepuszczalne, mineralne podłoże, na przykład ziemia do kaktusów z dodatkiem żwiru. Odpowiedni jest odczyn pH od około 5,5 do 8. Rośliny w donicach przesadzaj co 2–3 lata, w kwietniu lub maju, w grubych rękawicach lub przy użyciu szczypiec. Wybierz ciężką doniczkę, bo większe okazy łatwo się przewracają.
Nawożenie
Od maja do sierpnia nawoź oszczędnie nawozem do kaktusów o niskiej zawartości azotu.
Przycinanie
Usuwaj człony w miejscu połączenia z innym członem, żeby uformować roślinę lub pozyskać materiał na sadzonki. Najlepszy termin to maj i czerwiec. Pracuj w grubych rękawicach i w okularach ochronnych.
Sadzenie
Na zewnątrz sadź w maju lub czerwcu, na słonecznym, dobrze przepuszczalnym miejscu. Nie sadź opuncji przy ścieżkach, bo glochidy łatwo wbijają się w skórę i ubranie.
Zimowanie
Opuncja jest odporna na mróz, ale w marcu, kwietniu, październiku i listopadzie warto chronić ją przed przymrozkami. W grudniu, styczniu, lutym i listopadzie ma okres spoczynku, kiedy powinna być prawie sucha.
Rozmnażanie
Najłatwiej rozmnożyć opuncję z oddzielonych członów, od maja do lipca. Człony chętnie się ukorzeniają, gdy dotkną ziemi. Można też wysiewać nasiona: w lutym i marcu w pomieszczeniu, w marcu i kwietniu bezpośrednio. Zadomowione opuncje w niektórych krajach stały się inwazyjne właśnie przez łatwe ukorzenianie się fragmentów, więc nie wyrzucaj odciętych członów do przyrody.
Problemy
Miękkie, gnijące człony zwykle oznaczają przelanie lub zbyt słabe odprowadzanie wody. Wytnij zgniliznę, zostaw roślinę do przeschnięcia i posadź w piaszczystym podłożu. Brak kwiatów wynika najczęściej ze zbyt małej ilości światła albo braku chłodnej, suchej zimy. Wyciągnięte, blade i cienkie przyrosty to znak, że roślina potrzebuje bardziej słonecznego miejsca.
Owoce i zastosowanie
Owoce to mięsiste, owalne jagody o długości 5–8 cm, dojrzewające do barwy czerwonej lub fioletowej, zwykle w sierpniu i wrześniu. Są jadalne po usunięciu kolców i glochidów. Można je jeść na surowo albo zrobić z nich sok i dżem. Młode człony (nopales) gotuje się jak warzywo. Kwiaty przyciągają pszczoły i motyle, owoce zjadają ptaki, a jelenie zwykle roślinę omijają.






















































































