Mak syberyjski
Papaver nudicaule · Papaveraceae
Inne nazwy: mak islandzki, mak nagołodygowy
Mak syberyjski, zwany też makiem islandzkim lub makiem nagołodygowym (Papaver nudicaule), tworzy przyziemną rozetę pierzastych liści, z której wyrastają łukowato wygięte łodygi z dużymi, papierowymi kwiatami. Jest mrozoodporny i łatwy w uprawie, ale źle znosi upalne lato i przesadzanie.
- Światło
- Pełne słońce
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 8–20 °C, min. -30 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 30–60 cm
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda mak syberyjski
Mak syberyjski to krótkowieczna bylina o luźnej, kępiastej formie, często uprawiana jako roślina dwuletnia. Osiąga zwykle około 30–60 cm wysokości. Pierzasto klapowane, niebieskozielone liście o długości 2,5–15 cm tworzą przyziemną rozetę.
Kwiaty są duże, papierowe, miseczkowate i lekko pachnące. Wyrastają na owłosionych, bezlistnych, łukowato wygiętych łodygach. Występują w bieli, kremowym, żółtym, pomarańczowym, różowym i czerwonym. Kwitnienie trwa od maja do września. Po przekwitnieniu powstaje niewielka, szczeciniasta torebka z mnóstwem drobnych nasion.
Pomimo nazwy „islandzki” gatunek nie pochodzi z Islandii, lecz z subpolarnej Azji oraz z Jukonu i Alaski. W naturze rośnie na chłodnych, otwartych, kamienistych terenach. Otwarte kwiaty odwiedzają pszczoły i bzygowate.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Mak syberyjski potrzebuje pełnego słońca. Nie znosi upalnych lat, dlatego najlepiej czuje się w chłodniejszym klimacie. Dobrze sprawdza się na rabatach, w ogrodach skalnych, a także w pojemnikach i na balkonie.
Podlewanie
Wymagania wodne są umiarkowane. Podlewaj z umiarem i nie dopuszczaj do zalegania wody w podłożu. Więcej wody roślina potrzebuje w maju, czerwcu i lipcu, czyli w okresie intensywnego wzrostu i kwitnienia.
Podłoże
Najlepsza jest lekka, przepuszczalna ziemia o odczynie od obojętnego do zasadowego, w przybliżeniu pH 6,5–8. Dobrze rośnie na glebach gliniastych i piaszczystych, o ile woda swobodnie przez nie przesiąka. Mak tworzy długi korzeń palowy, który nie lubi, gdy się go rusza, więc przesadzanie lepiej ograniczyć do minimum.
Nawożenie
Nawoź roślinę w kwietniu i maju, na początku sezonu wegetacyjnego.
Siew i sadzenie
Najlepiej wysiewać nasiona od razu w miejscu, w którym roślina ma kwitnąć. W gruncie wysiewa się je w marcu i kwietniu oraz w czerwcu i lipcu. Siew pod osłonami przeprowadza się w lutym i marcu.
Jeśli wolisz uprawiać mak z rozsady, sadź małe siewki bardzo ostrożnie, w kwietniu, maju lub wrześniu. Korzeń palowy źle znosi uszkodzenia, dlatego przy uprawie w doniczkach wygodne są pojemniki biodegradowalne, które można posadzić razem z rośliną.
Przycinanie
Zabiegi pielęgnacyjne związane z przycinaniem wykonuj w sierpniu i wrześniu.
Zimowanie
Mak syberyjski jest mrozoodporny i w polskim klimacie zimuje w gruncie, wytrzymując temperatury do około -30°C. Okres spoczynku przypada na listopad, grudzień, styczeń i luty. W mokre zimy zadbaj o dobry drenaż, bo przemakanie podłoża szkodzi roślinie.
Rozmnażanie
Mak rozmnaża się z nasion. Siew w gruncie prowadzi się w marcu, kwietniu, czerwcu i lipcu.
Najczęstsze problemy
Rośliny usychają latem: przyczyną jest upał. Uprawiaj mak w chłodniejszym miejscu albo traktuj go jak roślinę jednoroczną na chłodniejszą porę roku.
Pąki się nie otwierają: może to wynikać z odmiany nieprzystosowanej do klimatu. Wybierz odmianę lepiej dopasowaną do warunków.
Siewki marnieją po przesadzeniu: powodem jest uszkodzenie korzenia palowego. Wysiewaj nasiona na miejscu lub używaj doniczek biodegradowalnych.
Zastosowanie
Mak syberyjski nadaje się na kwiat cięty, a jego kwiaty są trwałe. Dobrze wygląda też w ogrodach skalnych i w donicach na balkonie.









































































































