Rudbekia owłosiona
Rudbeckia hirta · Asteraceae
Inne nazwy: rudbekia hirta, Rudbeckia owłosiona
Rudbekia owłosiona (Rudbeckia hirta) to łatwa, szybko rosnąca roślina o żółtych i pomarańczowych koszyczkach, kwitnąca od czerwca do października. Dobrze znosi chłodne zimy i nie wymaga bogatej gleby. Jest krótkowieczna, ale chętnie wysiewa się sama.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 15–28 °C, min. -30 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 0,3–1 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda rudbekia owłosiona
Rudbekia owłosiona należy do rodziny astrowatych. Pochodzi ze wschodniej i środkowej części Ameryki Północnej, gdzie rośnie na preriach, w widnych lasach, przy drogach, na polach i ubogich łąkach. Zadomowiła się też poza swoim naturalnym zasięgiem, m.in. w zachodniej części Ameryki Północnej i w Chinach.
To roślina zielna, o wzniesionym, rozgałęzionym pokroju, z owłosionymi łodygami i przyziemną rozetą liści. Dorasta zwykle do 30–100 cm wysokości i 30–60 cm szerokości. Zielone liście są szorstkie, owłosione, lancetowate do jajowatych, mają 8–18 cm długości i skrzydlate ogonki; większość z nich wyrasta przy ziemi.
Koszyczki mają do 10 cm średnicy. Płatki są żółte do pomarańczowych, a środek stanowi ciemnobrązowy, kopulasty stożek. Odmiany bywają pełne lub dwubarwne. Roślina rośnie szybko, ale jest krótkowieczna – utrzymuje się w ogrodzie głównie dzięki samosiewowi.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Najobficiej kwitnie w pełnym słońcu, choć toleruje też półcień. W cieniu pędy łatwo się wyciągają i kładą. Dobrze wygląda w grupach na rabatach i w naturalistycznych zakątkach ogrodu. Można ją uprawiać także w pojemnikach, na balkonie.
Podlewanie
Po posadzeniu utrzymuj podłoże umiarkowanie wilgotne, dopóki roślina się nie ukorzeni. Dorosłe okazy znoszą okresowe przesuszenie, ale w czerwcu, lipcu i sierpniu warto podlewać częściej. Unikaj zraszania liści z góry, bo sprzyja to chorobom grzybowym.
Gleba
Rudbekia rośnie na glebie gliniastej, próchnicznej lub piaszczystej o umiarkowanej żyzności. Odczyn może mieścić się w przedziale pH 5,5–8. Podłoże powinno być wilgotne, ale przepuszczalne. Unikaj bardzo żyznej ziemi, bo rośliny stają się wiotkie i kładą się.
Nawożenie
Wystarczy umiarkowane nawożenie w kwietniu i maju. Nie stosuj nawozów z nadmiarem azotu, na przykład do trawników, ponieważ powodują wiotczenie pędów.
Przycinanie
Usuwanie przekwitłych kwiatów przedłuża kwitnienie aż do jesieni. Po zawiązaniu nasion możesz pędy przyciąć albo zostawić suche koszyczki jako pokarm dla ptaków. Cięcie wykonuje się w marcu oraz w październiku i listopadzie.
Siew i sadzenie
Aby uzyskać kwitnienie już w pierwszym roku, wysiewaj nasiona wcześnie. Siew do skrzynek w domu przeprowadza się od lutego do kwietnia, a siew wprost do gruntu w kwietniu i maju. Młode rośliny wysadzaj na miejsce stałe w maju i czerwcu, po ustąpieniu przymrozków, w rozstawie około 30 cm.
Zimowanie
Rudbekia jest mrozoodporna i wytrzymuje temperatury do około -30°C. W chłodnym klimacie wystarczy lekko ją okryć ściółką. Jej okres spoczynku przypada na styczeń, luty, listopad i grudzień. Roślina chętnie wysiewa się sama.
Rozmnażanie
Rudbekię rozmnaża się z nasion lub przez podział. Podział wykonuje się w marcu, kwietniu i we wrześniu.
Problemy
Biały, mączysty nalot na liściach to mączniak prawdziwy, który pojawia się przy dużej wilgotności. Zapewnij roślinom przewiew, sadź je w odpowiednim rozstawie i nie podlewaj z góry.
Dziury w liściach robią ślimaki, w tym ślimaki nagie. Zbieraj je ręcznie lub ustaw bariery.
Wiotkie, wyciągnięte pędy wynikają z nadmiaru azotu lub zbyt małej ilości światła. Ogranicz nawożenie i przenieś roślinę na słoneczne miejsce.
Zastosowanie
Rudbekia nadaje się na kwiat cięty. Małe brązowe nasiona dojrzewają w ciemnych, stożkowatych koszyczkach od końca lata do jesieni, więc można je zbierać we wrześniu i październiku. Kwiaty przyciągają motyle i inne owady zapylające.
W tradycji rdzennych Amerykanów roślinę stosowano jako okład na ukąszenia węży oraz napar na przeziębienia i pasożyty.







































































































