Mak wschodni
Papaver orientale · Papaveraceae
Inne nazwy: maki wschodnie
Mak wschodni (Papaver orientale, w ogrodach także maki wschodnie) to bylina o dużych, kielichowatych kwiatach, która kwitnie od późnej wiosny do początku lata. Jest łatwy w uprawie i w pełni mrozoodporny, ale źle znosi przesadzanie i mokre podłoże. Trzeba też pamiętać, że po kwitnieniu liście zamierają, więc w rabacie zostaje pusta plama.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Niskie
- Wilgotność powietrza
- Niska
- Temperatura
- 10–24 °C, min. -35 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 0,6–1 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda mak wschodni
Mak wschodni pochodzi z Kaukazu, północno-wschodniej Turcji i północnego Iranu. Zwykle rośnie na suchych, słonecznych górskich zboczach i łąkach, stąd jego upodobanie do ciepła i przepuszczalnej gleby.
Tworzy zwarte, kopczaste kępy o wysokości około 60–100 cm i szerokości mniej więcej 30–90 cm. Rośnie w umiarkowanym tempie. Liście są owłosione, szarozielone, pierzasto wcinane, przypominają oset i tworzą przyziemną rozetę.
Kwiaty mają 10–15 cm średnicy, kształt kielicha, pofalowane płatki i ciemną plamę pośrodku. Występują w odcieniach pomarańczowego, czerwonego, różowego i bieli, z ciemnym środkiem. Kwitnienie trwa od maja do lipca. Kwiaty nie pachną. Po przekwitnięciu zawiązują się duże, suche torebki z wieloma drobnymi nasionami, dojrzewające w lipcu i sierpniu. Mak wschodni chętnie odwiedzają pszczoły i motyle.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Najlepiej czuje się na pełnym słońcu, choć toleruje lekki półcień. Pasuje na suche, nasłonecznione rabaty, gdzie woda nie zalega przy korzeniach. Jelenie i króliki zwykle go omijają.
Podlewanie
Mak wschodni ma niskie wymagania wodne i dobrze znosi suszę. Podlewaj umiarkowanie. Nadmiar wody łatwo prowadzi do gnicia korzenia palowego, a to najczęstsza przyczyna strat. Wilgotność powietrza nie ma dla niego znaczenia, woli suche warunki.
Podłoże
Potrzebuje przepuszczalnej gleby ogrodowej o odczynie obojętnym lub lekko zasadowym, w przybliżeniu pH 6,5–7,5. Dobrze rośnie w glebie gliniastej lub piaszczystej, o ile woda swobodnie przez nią przesiąka. Korzeń palowy jest wrażliwy na uszkodzenia i na mokre podłoże.
Nawożenie
Nawoź roślinę na początku sezonu, w marcu i kwietniu, gdy rusza z wegetacją.
Sadzenie
Sadzonki sadź w kwietniu, maju lub we wrześniu, w rozstawie około 60 cm. Nasiona wysiewaj w kwietniu i maju.
Miejsca nie zmieniaj bez potrzeby, bo mak wschodni nie lubi przesadzania. Sadź go między bylinami, które rozwijają się później. Zasłonią lukę po zamierających liściach.
Możesz go uprawiać także w pojemnikach, pod warunkiem że podłoże jest dobrze przepuszczalne.
Cięcie
Przekwitłe kwiaty usuwaj na bieżąco, to może zachęcić roślinę do ponownego, słabszego kwitnienia. Gdy liście zaczną zamierać, przytnij je. Przypada to zwykle na lipiec i sierpień, czyli okres spoczynku rośliny.
Zimowanie
Mak wschodni jest mrozoodporny i znosi temperatury do około -35°C, więc typowe zimy w Polsce mu nie szkodzą. Potrzebuje zimowego chłodu. W surowszych warunkach możesz przykryć go ściółką. Nowa rozeta liści pojawia się jesienią.
Rozmnażanie
Mak wschodni rozmnaża się z nasion, przez sadzonki korzeniowe lub podział. Siewki mogą różnić się od rośliny matecznej, dlatego odmiany szlachetne rozmnaża się z sadzonek korzeniowych. Zabiegi te przypadają na listopad, grudzień i styczeń.
Najczęstsze problemy
Pusta plama w środku lata to naturalny letni spoczynek, a nie choroba. Zasłonisz ją bylinami kwitnącymi późnym latem.
Gnicie szyjki korzeniowej i korzeni wynika ze słabego drenażu lub zbyt obfitego podlewania. Sadź w gruncie dobrze przepuszczalnym.
W uprawie mogą pojawić się też mączniak prawdziwy i zgnilizna korzeni.
Zastosowanie
Mak wschodni nadaje się na kwiat cięty. Suche torebki nasienne są ozdobne i możesz zostawić je na roślinie.






































































































