Ognik szkarłatny

Pyracantha · Rosaceae

Inne nazwy: ognik, ogniki

Ognik szkarłatny (ognik, pyracantha) to gęsty, kolczasty, zimozielony krzew, który ozdabia ogród białymi kwiatami wiosną i czerwonymi, pomarańczowymi lub żółtymi owocami jesienią i zimą. Jest łatwy w uprawie i dobrze nadaje się na żywopłot oraz do prowadzenia przy ścianie.

Światło: Pełne słońce, Słońce do półcienia
Podlewanie: Umiarkowane
Wilgotność powietrza: Umiarkowana
Temperatura: 8–25 °C, min. -20 °C
Trudność uprawy: Łatwa
Wysokość: 2–5 m

Pielęgnacja w ciągu roku

Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.

WysiewSadzenie do gruntuPrzycinanieRozmnażanieNawożenieWięcej wodyKwitnienieOkres spoczynku

Kiedy wykonywaćOkres spoczynkuBieżący miesiąc

Jak wygląda ognik szkarłatny

Ognik, czyli Pyracantha z rodziny różowatych, to zimozielone krzewy lub małe drzewka o wzniesionych albo rozłożystych pędach. Zwykle mają gęsty pokrój i kolce. Liście są pojedyncze, osadzone na krótkich ogonkach, z brzegiem całobrzegim, piłkowanym lub drobno karbowanym. Ich kształt potrafi wyraźnie się różnić nawet na jednym krzewie.

W maju i czerwcu pojawiają się drobne, białe, pięciopłatkowe kwiaty z wieloma pręcikami, zebrane w kwiatostany. Po nich wiążą się gęste grona czerwonych, pomarańczowych lub żółtych owoców, które dojrzewają późną jesienią i często zostają na krzewie przez zimę. Rodzaj pochodzi z południowo-wschodniej Europy, Kaukazu, Iranu, Himalajów, Chin i Tajwanu.

Uprawa i pielęgnacja

Stanowisko

Najobficiej owocuje w pełnym słońcu, ale znosi też półcień. Ognik chętnie rośnie przy murze lub ścianie, gdzie możesz go prowadzić na podporze, a także w szpalerze jako żywopłot. Ze względu na kolce nie sadź go tuż przy ścieżce, gdzie ktoś mógłby się o niego zahaczyć.

Podlewanie

Wymagania wodne są umiarkowane. Podłoże powinno być lekko wilgotne, ale nie zalane. Intensywniej podlewaj w czerwcu, lipcu i sierpniu, szczególnie młode, świeżo posadzone krzewy. Wilgotność powietrza nie ma większego znaczenia.

Gleba

Ognik rośnie w większości gleb ogrodowych: uniwersalnych, gliniastych, piaszczystych i próchnicznych. Ważne jest dobre odprowadzanie wody, przy zachowaniu lekkiej wilgotności podłoża.

Nawożenie

Nawóz podaj w marcu i kwietniu, na początku sezonu wegetacyjnego. Więcej zabiegów nie jest potrzebne.

Cięcie

Cięcie formujące wykonuj po kwitnieniu, w lipcu lub sierpniu. Lekkie cięcie możesz zrobić także w lutym lub marcu. Zakładaj grube rękawice, bo kolce kaleczą.

Sadzenie

Krzewy z doniczek sadź w marcu, kwietniu, październiku lub listopadzie. Jeśli ognik ma rosnąć przy ścianie, od razu zapewnij mu podporę.

Zimowanie

Ognik jest zimozielony i mrozoodporny. W typowe zimy w Polsce wytrzymuje mrozy do około -20°C, więc w najzimniejszych rejonach to jego granica. Okres spoczynku trwa w styczniu, lutym, listopadzie i grudniu. Owoce często zdobią krzew przez całą zimę i stanowią pokarm dla ptaków.

Rozmnażanie

Ognik rozmnaża się przez sadzonki pędowe, które pobiera się w czerwcu, lipcu i sierpniu, oraz przez nasiona wysiewane w październiku.

Choroby i uwagi

Do chorób, które mogą dotknąć ognik, należą zaraza ogniowa, parch i mączniak prawdziwy.

Owoce roznoszą ptaki, a niektóre gatunki w innych częściach świata uchodzą za inwazyjne, więc warto obserwować, czy krzew się nie rozsiewa.

Zastosowanie

Ognik jest ceniony jako roślina miododajna i schronienie dla ptaków. Daje im osłonę do gniazdowania i odpoczynku, a kwiaty odwiedzają pszczoły. Miąższ owoców jest jadalny, lecz mdły, i można z niego robić galaretkę. Unikaj pestek.