Róża damasceńska
Rosa damascena · Rosaceae
Inne nazwy: róża damaszkowa, róża olejkowa
Róża damasceńska to pachnący, kolczasty krzew o różowych lub czerwonych kwiatach, który w naszym klimacie zimuje w gruncie. Lubi słoneczne, przewiewne stanowisko i żyzną, przepuszczalną glebę. Poniżej znajdziesz wskazówki, kiedy sadzić, ciąć i nawozić.
- Światło
- Pełne słońce
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 12–25 °C, min. -25 °C
- Trudność uprawy
- Średnio wymagająca
- Wysokość
- 1,2–2,2 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda róża damasceńska
Róża damasceńska (Rosa damascena, zwana też różą damaszkową lub olejkową) należy do rodziny różowatych. To uprawna forma mieszańcowa, nieznana ze stanowisk naturalnych. Prawdopodobnie pochodzi z podnóży gór Azji Środkowej lub z Iranu, a szeroko uprawia się ją w Iranie, Bułgarii i Turcji.
To liściasty krzew o luźnym, wzniesionym i łukowato przewieszającym się pokroju. Zwykle osiąga około 1,2–2,2 m wysokości. Pędy pokrywają mocne, zakrzywione kolce i sztywne szczeciny. Zielone liście są pierzaste i mają pięć, rzadko siedem listków.
Kwiaty są niewielkie, półpełne do pełnych, zebrane w kwiatostany. Mają barwę od jasnoróżowej po jasnoczerwoną i intensywnie pachną. Kwitnienie przypada na czerwiec i lipiec. Krzew nadaje się do ogrodu, na nieformalny żywopłot i na kwiat cięty. Uprawa jest umiarkowanie wymagająca.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Róża potrzebuje pełnego słońca, co najmniej 6 godzin bezpośredniego światła dziennie, żeby dobrze kwitła. Wybierz miejsce przewiewne, bo dobra cyrkulacja powietrza ogranicza choroby grzybowe liści. Przy sadzeniu żywopłotu zachowaj odstępy, żeby krzewy nie zagłuszały się nawzajem.
Podlewanie
Wymagania wodne są umiarkowane, a tolerancja na suszę średnia. W okresach bezdeszczowych podlewaj obficie, ale rzadziej, szczególnie w pierwszych latach po posadzeniu. Wodę kieruj pod krzew i unikaj moczenia liści. Najwięcej wody róża potrzebuje od czerwca do sierpnia.
Podłoże
Najlepsza jest żyzna, próchniczna gleba gliniasta, bogata w materię organiczną, wilgotna, ale dobrze przepuszczalna. Optymalne pH to mniej więcej od 6,0 do 7,0.
Nawożenie
Nawóz do róż i kompost podaj wczesną wiosną, w marcu, a następnie powtórz po pierwszej fali kwitnienia, czyli w czerwcu.
Cięcie
Główne cięcie wykonaj pod koniec zimy lub wczesną wiosną, w marcu. Usuń pędy martwe i słabe, a boczne skróć. Po kwitnieniu możesz delikatnie usunąć przekwitłe kwiaty.
Zbyt mocne cięcie ogranicza kwitnienie, więc nie skracaj krzewu zbyt radykalnie.
Sadzenie
Różę najlepiej sadzić jako krzew z gołymi korzeniami jesienią lub wczesną wiosną. Termin przypada na marzec, kwiecień, październik albo listopad. Miejsce wybierz słoneczne i przewiewne.
Zimowanie
Róża damasceńska jest mrozoodporna i według źródeł znosi mrozy do około -25 °C. W chłodniejszych rejonach kopczyk lub ściółka u podstawy krzewu dodatkowo ją zabezpieczą. Zrób to w listopadzie lub grudniu. Od grudnia do lutego krzew odpoczywa.
Rozmnażanie
Różę rozmnaża się przez sadzonki pędowe, odkłady lub szczepienie. Sadzonki i odkłady zwykle wykonuje się w czerwcu, lipcu lub listopadzie.
Szkodniki i choroby
Do częstych szkodników należą mszyce, przędziorki i wciornastki. Z chorób trzeba pilnować czarnej plamistości, mączniaka prawdziwego i rdzy.
Czarne plamy na liściach to objaw czarnej plamistości. Usuń zainfekowane liście i popraw przewiewność krzewu.
Biały, mączysty nalot to mączniak. Przytnij krzew dla lepszego przewietrzenia i nie zraszaj go z góry.
Jeśli kwiatów jest mało, przyczyną bywa zbyt mało słońca albo zbyt mocne cięcie. Przesadź różę w słoneczniejsze miejsce i tnij ją oszczędniej.
Zbiór i zastosowanie
Płatki i kwiaty są jadalne. Zbiera się je w maju i czerwcu. Dodaje się je do deserów, konfitur, rahatłukum i herbaty, a destyluje się z nich wodę różaną. Używa się ich także w mieszance przypraw ras el hanout. Kwiaty nadają się też na kwiat cięty.





































































































