Skimmia
Skimmia japonica · Rutaceae
Inne nazwy: skimmia japońska
Skimmia japońska (Skimmia japonica) to wolno rosnący, zimozielony krzew o błyszczących liściach i pachnących kwiatach, które pojawiają się wiosną. Na roślinach żeńskich dojrzewają czerwone owoce, utrzymujące się przez zimę. W naszym klimacie najlepiej uprawiać ją w donicy na balkonie, w półcieniu.
- Światło
- Półcień, Cień
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 8–22 °C, min. -15 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 0,6–2 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda skimmia
Skimmia to zwarty, kopulasty krzew, zwykle dwupienny. Rośnie wolno i osiąga od 60 do 200 cm wysokości, a szerokość to mniej więcej 60–150 cm. Rośliny żeńskie bywają szersze.
Liście są skórzaste, owalne, błyszczące, zielone, długości 6–12 cm, skupione na końcach pędów. Od spodu są żółtawe, a po roztarciu pachną korzennie.
Wiosną (od marca do maja) pojawiają się małe, gwiazdkowate, kremowobiałe kwiaty zebrane w wierzchołkowe wiechy. Są pachnące, a kwiaty męskie są większe i intensywniej pachną. Na roślinach żeńskich jesienią dojrzewają okrągłe czerwone owoce o średnicy około 6–9 mm, które zostają na krzewie przez zimę. Istnieje też odmiana o białych owocach. Owoce nie są jadalne.
Naturalnie skimmia występuje w Japonii, na Wyspach Kurylskich, Sachalinie, Tajwanie i rosyjskim Dalekim Wschodzie, a niektóre odmiany także w południowych Chinach i Wietnamie. Zwykle rośnie w runie chłodnych, wilgotnych lasów górskich.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko i światło
Skimmia najlepiej rośnie w półcieniu lub cieniu. Idealne jest słońce poranne i światło rozproszone, filtrowane przez korony drzew. W pełnym słońcu liście się przypalają, więc na balkonie wybierz miejsce osłonięte od południowego słońca.
Podlewanie
Podłoże powinno być równomiernie wilgotne, ale nie podmokłe. Skimmia słabo znosi suszę, dlatego nie dopuszczaj do przesuszenia bryły korzeniowej. W czerwcu, lipcu i sierpniu podlewaj obficiej.
Podłoże i przesadzanie
Skimmia potrzebuje próchnicznego, kwaśnego, wilgotnego, ale przepuszczalnego podłoża o pH w przybliżeniu 5–6,5. Unikaj ziemi wapiennej. W donicy sprawdzi się kwaśna ziemia dla roślin wrzosowatych. Przesadzaj w kwietniu lub maju.
Nawożenie
Nawoź w kwietniu i maju, czyli na początku sezonu wegetacyjnego.
Przycinanie
Krzew przycinaj w maju lub czerwcu. Ponieważ skimmia rośnie wolno i tworzy zwarty pokrój, wystarczy ograniczyć się do korekty kształtu.
Sadzenie
Sadź wiosną (kwiecień–maj) albo jesienią (wrzesień–październik). Skimmia nadaje się też na żywopłot; w rzędzie zachowaj odstęp około 100 cm.
Aby krzewy zawiązywały dużo owoców, na około sześć roślin żeńskich posadź jedną męską.
Zimowanie
Skimmia znosi mróz do około −15°C, a typowe zimowe minima w naszym klimacie sięgają −20°C. Dlatego nie traktuj jej jako rośliny w pełni mrozoodpornej w gruncie i uprawiaj ją w donicy, którą można zabezpieczyć. Ochrony przed mrozem wymaga najbardziej w grudniu, styczniu i lutym.
Okres spoczynku przypada na listopad–luty. Skimmia jest zimozielona, więc liście zostają na krzewie przez cały rok.
Rozmnażanie
Skimmię rozmnaża się z sadzonek pędowych, które pobiera się w lipcu i sierpniu, oraz z nasion wysiewanych w październiku lub listopadzie.
Najczęstsze problemy
Żółknące liście: zwykle przyczyną jest zasadowe podłoże i chloroza. Użyj ziemi dla roślin wrzosowatych lub innego kwaśnego podłoża.
Przypalone liście: roślina stoi w pełnym słońcu. Przenieś ją w cień lub w światło rozproszone.
Brak owoców: w pobliżu nie ma rośliny męskiej. Posadź obok krzew męski.

































































































