Kalina sztywnolistna
Viburnum rhytidophyllum · Viburnaceae
Kalina sztywnolistna to duży, zimozielony krzew o pomarszczonych, błyszczących liściach i kremowych kwiatach pod koniec wiosny. Jest łatwa w uprawie i dobrze sprawdza się jako żywopłot. Najważniejsze to osłonić ją przed zimnym, wysuszającym wiatrem.
- Światło
- Słońce do półcienia, Półcień
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 10–25 °C, min. -23 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 3–4,6 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda kalina sztywnolistna
Kalina sztywnolistna (Viburnum rhytidophyllum) pochodzi ze środkowych, południowych i południowo-wschodnich Chin. To silnie rosnący, zimozielony krzew, a czasem niewielkie drzewo: pokroju wzniesionego, wielopędowego, wypuszczającego odrosty. Rośnie w umiarkowanym tempie i dorasta zwykle do 3–4,6 m wysokości, a na szerokość osiąga podobne rozmiary.
Liście są duże, naprzeciwległe, lancetowate, głęboko użyłkowane i pomarszczone, do około 20 cm długości. Od góry są błyszczące i ciemnozielone, od spodu jasne i owłosione.
W maju i czerwcu pojawiają się pachnące, kremowobiałe kwiaty zebrane w płaskie baldachy o średnicy 10–20 cm. Odwiedzają je motyle i ćmy, a owoce są pokarmem dla ptaków.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Kalina rośnie w pełnym słońcu i w półcieniu, a znosi nawet głęboki cień. Najważniejsze jest miejsce osłonięte od zimnych wiatrów, bo to one najczęściej uszkadzają ją zimą. Ponieważ krzew jest duży, zostaw mu dużo miejsca.
Podlewanie
Młode rośliny podlewaj w czasie suszy. Dobrze ukorzenione krzewy potrzebują już niewiele dodatkowej wody. Więcej wody przydaje się w lipcu i sierpniu.
Gleba
Najlepsza jest gleba średnio wilgotna do wilgotnej, przepuszczalna i lekko kwaśna, o pH około 5,5–7,0. Krzew rośnie na glebach gliniastych, piaszczystych i próchnicznych, byle woda nie zalegała wokół korzeni.
Nawożenie
Nawoź najlepiej w marcu i kwietniu, na początku sezonu wzrostu.
Przycinanie
Kalina wymaga niewielkiego cięcia. Kształtuj ją po kwitnieniu, czyli w czerwcu i lipcu. Wiosną usuń pędy uszkodzone przez mróz.
Sadzenie
Sadź w marcu i kwietniu albo w październiku i listopadzie, w osłoniętym miejscu. Pojedyncza roślina może słabo owocować, dlatego lepiej posadź kilka razem. W żywopłocie dzieje się to naturalnie.
Zimowanie
Roślina jest przystosowana do uprawy w gruncie, ale w chłodniejszych rejonach zimą może przemarzać. Najpewniej chroni ją osłonięte stanowisko. W listopadzie i grudniu zadbaj o ochronę przed mrozem i wiatrem. Styczeń, luty i grudzień to okres spoczynku.
Rozmnażanie
Kalinę możesz rozmnażać przez sadzonki pędowe, z nasion lub przez odkłady. Na sadzonki najlepszy jest czerwiec i lipiec.
Problemy w uprawie
Zimowe zasychanie pędów i przypalone liście wynikają zwykle z zimnych, wysuszających wiatrów. Zapobiegnij temu, sadząc krzew w osłoniętym miejscu, a uszkodzone pędy usuń wiosną.
Jeśli liście są podziurawione i zeszkieletowane, to prawdopodobnie sprawcą jest kalinowy chrząszcz liściowy. Usuwaj larwy i reaguj jak najwcześniej.
Mogą pojawić się też mszyce i tarczniki, a z chorób mączniak prawdziwy i plamistość liści.

















































































