Pomiń nawigację, przejdź do treści
Pomiń treść, przejdź do stopki

Kalina sztywnolistna

Viburnum rhytidophyllum · Viburnaceae

Kalina sztywnolistna to duży, zimozielony krzew o pomarszczonych, błyszczących liściach i kremowych kwiatach pod koniec wiosny. Jest łatwa w uprawie i dobrze sprawdza się jako żywopłot. Najważniejsze to osłonić ją przed zimnym, wysuszającym wiatrem.

Światło
Słońce do półcienia, Półcień
Podlewanie
Umiarkowane
Wilgotność powietrza
Umiarkowana
Temperatura
10–25 °C, min. -23 °C
Trudność uprawy
Łatwa
Wysokość
3–4,6 m

Pielęgnacja w ciągu roku

Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.

Sadzenie do gruntuPrzycinanieRozmnażanieNawożenieWięcej wodyKwitnienieOchrona przed mrozemOkres spoczynku
Kiedy wykonywaćOkres spoczynkuBieżący miesiąc

Jak wygląda kalina sztywnolistna

Kalina sztywnolistna (Viburnum rhytidophyllum) pochodzi ze środkowych, południowych i południowo-wschodnich Chin. To silnie rosnący, zimozielony krzew, a czasem niewielkie drzewo: pokroju wzniesionego, wielopędowego, wypuszczającego odrosty. Rośnie w umiarkowanym tempie i dorasta zwykle do 3–4,6 m wysokości, a na szerokość osiąga podobne rozmiary.

Liście są duże, naprzeciwległe, lancetowate, głęboko użyłkowane i pomarszczone, do około 20 cm długości. Od góry są błyszczące i ciemnozielone, od spodu jasne i owłosione.

W maju i czerwcu pojawiają się pachnące, kremowobiałe kwiaty zebrane w płaskie baldachy o średnicy 10–20 cm. Odwiedzają je motyle i ćmy, a owoce są pokarmem dla ptaków.

Uprawa i pielęgnacja

Stanowisko

Kalina rośnie w pełnym słońcu i w półcieniu, a znosi nawet głęboki cień. Najważniejsze jest miejsce osłonięte od zimnych wiatrów, bo to one najczęściej uszkadzają ją zimą. Ponieważ krzew jest duży, zostaw mu dużo miejsca.

Podlewanie

Młode rośliny podlewaj w czasie suszy. Dobrze ukorzenione krzewy potrzebują już niewiele dodatkowej wody. Więcej wody przydaje się w lipcu i sierpniu.

Gleba

Najlepsza jest gleba średnio wilgotna do wilgotnej, przepuszczalna i lekko kwaśna, o pH około 5,5–7,0. Krzew rośnie na glebach gliniastych, piaszczystych i próchnicznych, byle woda nie zalegała wokół korzeni.

Nawożenie

Nawoź najlepiej w marcu i kwietniu, na początku sezonu wzrostu.

Przycinanie

Kalina wymaga niewielkiego cięcia. Kształtuj ją po kwitnieniu, czyli w czerwcu i lipcu. Wiosną usuń pędy uszkodzone przez mróz.

Sadzenie

Sadź w marcu i kwietniu albo w październiku i listopadzie, w osłoniętym miejscu. Pojedyncza roślina może słabo owocować, dlatego lepiej posadź kilka razem. W żywopłocie dzieje się to naturalnie.

Zimowanie

Roślina jest przystosowana do uprawy w gruncie, ale w chłodniejszych rejonach zimą może przemarzać. Najpewniej chroni ją osłonięte stanowisko. W listopadzie i grudniu zadbaj o ochronę przed mrozem i wiatrem. Styczeń, luty i grudzień to okres spoczynku.

Rozmnażanie

Kalinę możesz rozmnażać przez sadzonki pędowe, z nasion lub przez odkłady. Na sadzonki najlepszy jest czerwiec i lipiec.

Problemy w uprawie

Zimowe zasychanie pędów i przypalone liście wynikają zwykle z zimnych, wysuszających wiatrów. Zapobiegnij temu, sadząc krzew w osłoniętym miejscu, a uszkodzone pędy usuń wiosną.

Jeśli liście są podziurawione i zeszkieletowane, to prawdopodobnie sprawcą jest kalinowy chrząszcz liściowy. Usuwaj larwy i reaguj jak najwcześniej.

Mogą pojawić się też mszyce i tarczniki, a z chorób mączniak prawdziwy i plamistość liści.

Dla Twojej rośliny

Najczęściej zadawane pytania

Czy kalina sztywnolistna zachowuje liście zimą?Tak, to krzew zimozielony. Zimą może jednak przemarzać w chłodniejszych rejonach, zwłaszcza pod wpływem suchych wiatrów.
Kiedy przycinać kalinę sztywnolistną?Kształtuj ją po kwitnieniu, w czerwcu i lipcu. Pędy uszkodzone przez mróz usuń wiosną.
Kiedy sadzić kalinę sztywnolistną?Najlepiej w marcu lub kwietniu albo w październiku lub listopadzie, w osłoniętym miejscu.
Czy kalina sztywnolistna nadaje się na żywopłot?Tak, rośnie wysoko i gęsto, a liście zostają zielone przez cały rok. Posadzenie kilku roślin obok siebie sprzyja też owocowaniu.
Czy kalina sztywnolistna jest trująca dla psów i kotów?Może być lekko toksyczna dla obu gatunków, więc trzymaj ją poza ich zasięgiem. To informacja ogólna, nie porada weterynaryjna.
Pomiń stopkę, przejdź do początku stronyPrzejdź do początku strony