Kasztanowiec czerwony
Aesculus carnea · Sapindaceae
Kasztanowiec czerwony to duże, mrozoodporne drzewo o zaokrąglonej koronie i przygaszonych czerwonych kwiatach, które otwierają się w maju. Jest łatwy w uprawie, ale potrzebuje dużo miejsca, bo z czasem tworzy rozłożystą koronę i gęsty cień. Nadaje się do dużych ogrodów, parków i alei.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 10–25 °C, min. -25 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 15–25 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda kasztanowiec czerwony
Kasztanowiec czerwony (Aesculus carnea) to drzewo liściaste z rodziny mydleńcowatych. Jest ogrodowym mieszańcem kasztanowca zwyczajnego (Aesculus hippocastanum) i Aesculus pavia, który powstał w Niemczech około 1818 roku. Jest szeroko sadzony w Europie, a w Wielkiej Brytanii i Irlandii miejscami się zadomowił, ale nie uchodzi za gatunek inwazyjny.
Dorasta zwykle do 15–25 m wysokości i 8–15 m szerokości, rosnąc w umiarkowanym tempie. Korona jest zaokrąglona, a u dojrzałego drzewa daje gęsty cień.
Liście są dłoniasto złożone z pięciu ząbkowanych listków, z których środkowy osiąga do 25 cm długości. Są ciemnozielone, szorstkie i często pomarszczone. W maju na końcach pędów pojawiają się czerwone kwiaty zebrane we wzniesione wiechy o długości 12–20 cm. Jesienią dojrzewają jasnobrązowe, skórzaste torebki o średnicy około 4 cm, z 1–3 nasionami.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Najlepiej rośnie na otwartym, słonecznym miejscu, ale znosi też lekki półcień. Ze względu na rozmiary wymaga dużej, otwartej przestrzeni, więc nie nadaje się do małych ogrodów ani na balkon.
Podlewanie
Młode drzewa podlewaj regularnie, aż dobrze się przyjmą. Dojrzałe okazy potrzebują niewiele dodatkowej wody, poza okresami długotrwałej suszy. Wtedy warto podlać je obficie i głęboko.
Gleba
Kasztanowiec czerwony lubi głęboką, żyzną glebę próchniczną, np. gliniastą, która zatrzymuje wilgoć, a jednocześnie jest przepuszczalna.
Nawożenie
Jeśli chcesz nawozić drzewo, zrób to na przedwiośniu i wiosną, w marcu i kwietniu.
Sadzenie
Sadź jesienią lub wczesną wiosną, czyli w marcu, kwietniu, październiku albo listopadzie. Miejsce wybierz z dużym zapasem, bo drzewo mocno rośnie i trudno je później przesadzać.
Cięcie
Cięcie ogranicz do minimum. W okresie spoczynku, od listopada do lutego, usuń gałęzie martwe lub krzyżujące się. Unikaj radykalnych cięć, ponieważ zwiększają ryzyko raka kory.
Zimowanie
Drzewo jest w pełni mrozoodporne w warunkach środkowoeuropejskich i znosi spadki do około -25°C, a typowe zimowe minimum to około -20°C. Nie wymaga osłony.
Rozmnażanie
Kasztanowiec czerwony rozmnaża się z nasion i przez szczepienie. Nasiona wysiewa się w październiku i listopadzie. Do rozmnażania nadają się też terminy: luty, marzec, wrzesień i październik. Szczepienie jest zwykle zadaniem dla szkółkarza.
Szkodniki i choroby
Do częstych szkodników należą szrotówek kasztanowcowiaczek i tarcznik. Z chorób występują rak pnia, plamistość liści i przypalenie liści.
Popękana, zniekształcona kora z rakami: przyczyna choroby nie jest znana. Usuń porażone gałęzie, a przy sadzeniu wybierz odporniejszą odmianę 'Briotii'.
Brązowe, przypalone brzegi liści latem: to skutek suszy lub upału. Podlewaj głęboko w okresach bez deszczu i ściółkuj glebę.
Owoce i znaczenie dla owadów
Owoce dojrzewają we wrześniu i październiku. Nasiona nie nadają się do jedzenia bez odtrucia i nie wolno ich spożywać. Kwiaty wabią pszczoły i inne owady aktywne na początku lata.













































































