Lipa

Lipa dobrze rośnie na słońcu i w półcieniu. Wybierając miejsce, pamiętaj o wysokości i szerokiej koronie: drzewo sadzi się z dala od budynków i ogrodzeń. Ma głęboki, rozłożysty system korzeniowy, który tworzy też mikoryzę z grzybami.

Zapotrzebowanie na wodę jest umiarkowane. Gleba powinna być stale lekko wilgotna, ale nie zalana, dlatego warto unikać miejsc, gdzie woda stoi po deszczu.

Najlepsza jest żyzna, głęboka, próchniczna gleba gliniasta, wilgotna, a jednocześnie przepuszczalna.

Jeśli nawozisz lipę, zrób to w kwietniu.

Młode drzewa najlepiej sadzić w marcu i kwietniu albo w październiku i listopadzie. Nasiona wysiewa się w październiku.

Lipę przycina się w okresie spoczynku, czyli w styczniu, lutym, listopadzie lub grudniu. Dobrze znosi ścinanie na pniak i formowanie, więc nadaje się też do drzew formowanych.

Lipa jest w pełni mrozoodporna i po zadomowieniu nie wymaga żadnej osłony. Przetrzyma nawet około −30 °C, a typowe zimowe minimum to około −20 °C. Okres spoczynku przypada na listopad–marzec.

Lipę rozmnaża się z nasion, przez odkłady, szczepienie lub z sadzonek pędowych. Zabiegi te wykonuje się w październiku.

Kwiaty zbiera się w czerwcu i lipcu. Suszy się je na herbatę ziołową, a z nektaru powstaje jasny miód o bogatym smaku. Kwiaty lipy tradycyjnie stosuje się w europejskim i północnoamerykańskim ziołolecznictwie jako napary i nalewki.

To także ważna roślina miododajna i cenne źródło nektaru dla pszczół.