Rogownica
Cerastium tomentosum · Caryophyllaceae
Inne nazwy: rogownica kutnerowata
Rogownica kutnerowata (Cerastium tomentosum) to niska, zimozielona bylina, która tworzy srebrzysty dywan, a późną wiosną i na początku lata pokrywa się białymi kwiatami. Jest łatwa w uprawie, odporna na suszę i mróz, więc dobrze radzi sobie na ubogiej, przepuszczalnej glebie.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Niskie
- Wilgotność powietrza
- Niska
- Temperatura
- 10–24 °C, min. -35 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 15–30 cm
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda rogownica kutnerowata
Rogownica tworzy niską, gęstą, płożącą się kępę o wysokości 15–30 cm, która rozrasta się przez rozłogi. Liście są wąskie, od liniowych do lancetowatych, mają około 2,5–3 cm długości i są pokryte gęstym, srebrzystym kutnerem, stąd szarosrebrny kolor całej darni. Roślina zachowuje je także zimą.
Białe, gwiazdkowate kwiaty mają zwykle około 1,5 cm średnicy i zebrane są w grupy do 15 sztuk nad darnią. Rogownica kwitnie od maja do lipca. Po kwitnieniu zawiązują się małe, walcowate, lekko zakrzywione torebki z nasionami.
Roślina pochodzi z gór środkowych i południowych Włoch, od Apeninów po Sycylię, gdzie rośnie na skalistych stokach z ubogą, dobrze przepuszczalną glebą. Rośnie w umiarkowanym tempie, a kwiaty chętnie odwiedzają pszczoły. Jest też odporna na zgryzanie przez jelenie.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Najlepiej czuje się w pełnym słońcu. Półcień toleruje, ale darń jest wtedy mniej zwarta. Sprawdza się jako roślina okrywowa i w ogrodzie skalnym, a także w pojemnikach.
Podlewanie
Po ukorzenieniu rogownica potrzebuje niewiele wody i bardzo dobrze znosi suszę. Podlewaj ją oszczędnie, a przede wszystkim unikaj stałej wilgoci, bo prowadzi ona do gnicia korzeni. Niska wilgotność powietrza nie jest dla niej problemem.
Podłoże
Wybierz ubogie, żwirowate, dobrze przepuszczalne podłoże. Rogownica rośnie na piaszczystych, żwirowych i gliniasto-próchnicznych glebach o pH od 6,0 do 8,0. Nie nadaje się natomiast na stanowiska z zastoinami wody.
Sadzenie i siew
Sadzonki wysadza się na stałe miejsce w kwietniu, maju lub we wrześniu. Nasiona wysiewa się w marcu w domu do pojemników albo w kwietniu i maju bezpośrednio do gruntu.
Cięcie
Po kwitnieniu darń warto przyciąć lub przystrzyc, co zwykle robi się w czerwcu i lipcu. Mocniejsze cięcie wykonuje się wiosną, w kwietniu. Jesienią rogownicy nie przycinaj. Duże powierzchnie można skosić kosiarką ustawioną wysoko.
Zimowanie
Rogownica jest w pełni mrozoodporna i zimuje w gruncie bez osłony. Okres spoczynku przypada na listopad–luty. Zimą ważniejsza od okrywy jest dobra przepuszczalność gleby, bo zapobiega ona gniciu.
Rozmnażanie
Rogownicę rozmnaża się przez podział kęp, sadzonki pędowe lub z nasion. Najlepsze terminy to kwiecień, maj, czerwiec i wrzesień. Podział jest najprostszy i jednocześnie odmładza roślinę.
Problemy w uprawie
Martwe place w darni pojawiają się, gdy rośliny się zestarzeją albo drenaż jest słaby. Podziel wtedy kępy, posadź je ponownie co kilka lat i popraw przepuszczalność gleby.
Gnicie korzeni wywołuje mokra, słabo przepuszczalna gleba. Sadź rogownicę w żwirowatym, dobrze drenowanym podłożu.
Rogownica rozrasta się przez rozłogi i samosiew, więc może stać się uciążliwa. Usuwaj przekwitłe kwiaty i ograniczaj jej zasięg na brzegach rabaty.





































































































