Goździk kropkowany
Dianthus deltoides · Caryophyllaceae
Inne nazwy: Dianthus degenii
Goździk kropkowany to niska, kępiasta bylina, która w pełnym słońcu tworzy poduszki z drobnych różowych kwiatów. Jest łatwy w uprawie, dobrze znosi suszę i zimuje w gruncie bez osłon. Wystarczy mu ubogie, przepuszczalne podłoże i dużo światła.
- Światło
- Pełne słońce
- Podlewanie
- Niskie
- Wilgotność powietrza
- Niska
- Temperatura
- 10–24 °C, min. -34 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 10–45 cm
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda goździk kropkowany
Goździk kropkowany (Dianthus deltoides, w ogrodach także po prostu goździk) należy do rodziny goździkowatych. Dziko rośnie w dużej części Europy, od Wielkiej Brytanii i Francji po europejską Rosję, a także na zachodniej Syberii i w rejonie Ałtaju. Naturalnie występuje na murawach wapiennych i terenach skalistych, czasem na dawnych hałdach górniczych.
To luźno kępiasta, rozrastająca się roślina o płożących pędach i wzniesionych łodygach kwiatowych. Osiąga zwykle 10–45 cm wysokości i 30–90 cm szerokości. Liście są bardzo wąskie, krótkie, owłosione, ułożone parami naprzeciwlegle, zielone do szarozielonych, z woskowym nalotem.
Drobne, pięciopłatkowe kwiaty mają 15–20 mm średnicy i ząbkowane płatki. Zwykle są różowe, często nakrapiane na biało, z ciemniejszym kręgiem przy środku. Mogą też być czerwone, purpurowe lub białe, lekko pachną i pojawiają się od maja do lipca. Owocem jest mała sucha torebka, która po dojrzeniu pęka.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Goździk kropkowany potrzebuje pełnego słońca. Żeby obficie kwitł, powinien dostawać co najmniej 6 godzin bezpośredniego światła dziennie.
Dobrze sprawdza się w skalniaku, na rabatach z bylinami i jako roślina okrywowa. Świetnie czuje się też w pojemnikach i na balkonie.
Podlewanie
Wymagania wodne są niewielkie. Po ukorzenieniu podlewaj oszczędnie, bo roślina dobrze znosi suszę. Najbardziej szkodzi jej mokre podłoże, które prowadzi do gnicia karpy korzeniowej.
Podłoże i przesadzanie
Najlepsza jest gleba uboga, żwirowata i dobrze przepuszczalna, o odczynie od obojętnego do zasadowego (pH mniej więcej 6,5–8). Roślina toleruje gleby gliniaste, piaszczyste i kamieniste.
W pojemnikach dziel i odświeżaj rośliny co 2–3 lata, najlepiej w marcu lub kwietniu.
Nawożenie
Roślina nie ma dużych wymagań pokarmowych. Jeśli chcesz ją nawozić, zrób to w kwietniu.
Cięcie
Przycinanie przypada na lipiec i sierpień.
Sadzenie i wysiew
Sadź na słonecznym stanowisku w ubogiej, przepuszczalnej glebie, w kwietniu, maju lub we wrześniu. Zachowaj odstępy około 30 cm.
Nasiona można wysiewać do gruntu od marca do maja. Siew pod osłonami wykonuje się w lutym i marcu.
Zimowanie
Goździk kropkowany jest w pełni mrozoodporny i zwykle wytrzymuje mrozy do około -34°C, więc typowe zimy w Polsce nie są dla niego problemem. W zimie ważniejsza od osłon jest dobra przepuszczalność gleby, bo przy nadmiarze wilgoci karpa gnije. Okres spoczynku przypada na listopad, grudzień, styczeń i luty.
Rozmnażanie
Roślinę rozmnaża się z nasion, przez podział kęp oraz z sadzonek pędowych. Podział i sadzonki najlepiej wykonywać w marcu, kwietniu lub wrześniu.
Problemy w uprawie
Środek kępy zamiera: przyczyną jest zwykle zbyt gęste rozrośnięcie albo słaby drenaż. Dziel rośliny co 2–3 lata i popraw odpływ wody.
Plamy na liściach: powoduje je grzyb w wilgotnych, zagęszczonych nasadzeniach. Przerzedź rośliny i zadbaj o cyrkulację powietrza.
Gnicie karpy: wywołuje je mokra, ciężka gleba. Przesadź roślinę w żwirowate, przepuszczalne podłoże.
Przy tym gatunku mogą pojawiać się plamistość liści i zgnilizna karpy. Goździk kropkowany przyciąga motyle i nie jest chętnie zjadany przez jelenie i króliki.
Bezpieczeństwo
Toksyczne dla kotów i psów- Koty
- Trująca
- Psy
- Trująca
- Konie
- Trująca
Goździk kropkowany jest toksyczny dla kotów, psów i koni, a dla ludzi łagodnie toksyczny. Trujące są liście, które zawierają saponiny triterpenoidowe. Po kontakcie lub zjedzeniu mogą wystąpić wymioty oraz podrażnienie skóry lub zapalenie skóry. To wyłącznie informacja, a nie porada weterynaryjna ani medyczna. W razie wątpliwości zapytaj weterynarza lub lekarza.
Źródło: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox






































































































