Pomiń nawigację, przejdź do treści
Pomiń treść, przejdź do stopki

Goździk pierzasty

Dianthus plumarius · Caryophyllaceae

Inne nazwy: goździk postrzępiony

Lekko toksyczna dla zwierząt domowych · szczegóły ↓

Goździk pierzasty to łatwa, zimozielona bylina o szaroniebieskich kępkach i pachnących kwiatach. Lubi pełne słońce i przepuszczalne, raczej ubogie podłoże, a w polskim klimacie zimuje w gruncie bez osłon. Najbardziej szkodzi mu mokra, ciężka ziemia.

Światło
Pełne słońce, Słońce do półcienia
Podlewanie
Niskie
Wilgotność powietrza
Niska
Temperatura
10–24 °C, min. -35 °C
Trudność uprawy
Łatwa
Wysokość
20–60 cm

Pielęgnacja w ciągu roku

Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.

Wysiew w pomieszczeniuWysiewSadzenie do gruntuPrzesadzaniePrzycinanieRozmnażanieNawożenieKwitnienieZbioryOkres spoczynku
Kiedy wykonywaćOkres spoczynkuBieżący miesiąc

Jak wygląda goździk pierzasty

Goździk pierzasty (Dianthus plumarius, nazywany też goździkiem postrzępionym) należy do rodziny goździkowatych. To wieloletnia, zimozielona bylina o zwartym, poduszkowatym pokroju. Rozrasta się w kępy trawiastych liści, nad którymi unoszą się pędy kwiatowe. Dorasta do 20–60 cm wysokości i 30–90 cm szerokości, rośnie w umiarkowanym tempie.

Liście są równowąskie, szarozielone lub niebieskozielone, zwykle mają około 3–10 cm długości i około 3 mm szerokości. Od maja do sierpnia pojawiają się pachnące kwiaty o goździkowej woni, z pięcioma głęboko strzępiastymi płatkami, zebrane po 3–5 na pędach. Zwykle mają od 2,5 do 7,5 cm średnicy i bywają różowe, czerwone lub białe. Po przekwitnięciu powstaje niewielka torebka z kilkoma nasionami.

Gatunek pochodzi głównie ze wschodnich Alp i sąsiednich rejonów Europy Środkowej i Południowo-Wschodniej.

Uprawa i pielęgnacja

Stanowisko

Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, przy co najmniej 6 godzinach światła dziennie. Dzięki temu kępy są gęste i obficie kwitną. Lekki półcień toleruje, ale w cieniu rośliny rzedną i się kładą.

Sprawdza się na skalniakach, rabatach, murkach, skarpach, jako roślina okrywowa i w pojemnikach, także na balkonie.

Podlewanie

Wymagania wodne są niskie. Przed kolejnym podlaniem pozwól ziemi przeschnąć. Goździk znosi suche podłoże, natomiast mokre i słabo przepuszczalne mu szkodzi. W pojemnikach podlewaj oszczędnie i dbaj o odpływ wody.

Podłoże i przesadzanie

Potrzebuje podłoża dobrze przepuszczalnego, od obojętnego do zasadowego (pH około 6,5–8). Rośnie nawet w ziemi ubogiej, lekko gliniastej, piaszczystej lub żwirowej. Do ciężkiej gleby dodaj grys lub żwir.

Dziel kępy co 2–3 lata wiosną, żeby zachowały witalność. Przesadzaj w kwietniu lub wrześniu.

Nawożenie

Nawoź w kwietniu. Ponieważ roślina radzi sobie nawet na ubogim podłożu, nie przesadzaj z ilością nawozu.

Cięcie

Po przekwitnięciu przytnij przekwitłe kwiaty nożycami. Przedłuża to kwitnienie i utrzymuje zwartą, schludną kępę. Tnij między lipcem a wrześniem.

Sadzenie i siew

Sadź w pełnym słońcu, w ziemi dobrze przepuszczalnej. Rozstawa wynosi około 30 cm. Sadź w kwietniu, maju lub wrześniu.

Nasiona wysiewaj do gruntu od kwietnia do czerwca. Siej w domu w lutym i marcu.

Zimowanie

Goździk pierzasty jest w pełni mrozoodporny. Wytrzymuje temperatury do około -35°C, a typowe zimowe minimum to około -20°C. Ważne jest tylko, by rósł w przepuszczalnej ziemi i nie stał zimą w wilgoci. Okres spoczynku trwa od listopada do lutego.

Rozmnażanie

Możesz go rozmnażać przez podział kęp, z nasion i z sadzonek pędowych. Dziel kępy i pobieraj sadzonki w kwietniu, maju lub wrześniu.

Problemy i szkodniki

Najczęstszy kłopot to zgnilizna korony. Kępa się wtedy zapada, a przyczyną jest mokra, słabo przepuszczalna ziemia. Popraw drenaż, dodaj grys i podlewaj oszczędnie.

Rzadkie kwitnienie i wiotkie pędy wynikają zwykle ze zbyt dużego cienia lub ze starzenia się kępy. Przenieś roślinę na słońce i podziel stare okazy.

Mogą się pojawić ślimaki, rolnice, mszyce, gąsienice, wciornastki i przędziorki, a z chorób zgnilizny grzybowe.

Zastosowanie

Goździk nadaje się na kwiat cięty; kwiaty zbieraj w czerwcu i lipcu. Kwiaty przyciągają pszczoły i motyle, a roślina jest odporna na zgryzanie przez jelenie i króliki.

Bezpieczeństwo

Lekko toksyczna dla zwierząt domowych
Koty
Lekko trująca
Psy
Lekko trująca
Konie
Lekko trująca

Goździk pierzasty jest łagodnie toksyczny dla kotów, psów, koni i ludzi. Toksyczne są liście, które zawierają saponiny triterpenowe. Objawy to wymioty i podrażnienie skóry, zwykle łagodne. To wyłącznie informacja, nie porada weterynaryjna ani medyczna. W razie wątpliwości zapytaj weterynarza lub lekarza.

Źródło: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox

Dla Twojej rośliny

Najczęściej zadawane pytania

Kiedy kwitnie goździk pierzasty?Kwitnie od maja do sierpnia. Usuwanie przekwitłych kwiatów przedłuża kwitnienie.
Czy goździk pierzasty zimuje w gruncie?Tak, jest w pełni mrozoodporny i wytrzymuje około -35°C. Musi tylko rosnąć w przepuszczalnej ziemi, bo zimowa wilgoć mu szkodzi.
Jak często podlewać goździk pierzasty?Podlewaj rzadko, dopiero gdy ziemia przeschnie. Goździk znosi suszę, ale nie mokre, słabo przepuszczalne podłoże.
Jak rozmnożyć goździk pierzasty?Przez podział kęp, z nasion lub z sadzonek pędowych. Dziel kępy i pobieraj sadzonki w kwietniu, maju lub wrześniu.
Dlaczego goździk słabo kwitnie i się kładzie?Zwykle ma za mało słońca albo kępa jest już stara. Daj mu pełne słońce i podziel stare rośliny.
Czy goździk pierzasty jest trujący dla kotów i psów?Jest łagodnie toksyczny dla kotów i psów, szczególnie liście. Objawy to zwykle łagodne wymioty lub podrażnienie skóry. W razie wątpliwości skontaktuj się z weterynarzem.
Pomiń stopkę, przejdź do początku stronyPrzejdź do początku strony