Floks szydlasty
Phlox subulata · Polemoniaceae
Inne nazwy: płomyk szydlasty, floksy szydlaste
Floks szydlasty, zwany też płomykiem szydlastym, tworzy niską, gęstą poduszkę, która na wiosnę niemal całkiem znika pod kwiatami. To łatwa, w pełni mrozoodporna bylina okrywowa do słonecznych rabat, skarp i skalniaków. Wymaga niewiele, ale lubi przepuszczalne podłoże i coroczne cięcie po kwitnieniu.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Niskie
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 10–24 °C, min. -33 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 10–15 cm
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda floks szydlasty
Phlox subulata to półzimozielony półkrzew z rodziny wielosiłowatych (Polemoniaceae). W naturze rośnie we wschodniej i środkowej części Ameryki Północnej, od Ontario i Quebecu po Georgię i Luizjanę, na suchych, skalistych lub piaszczystych stanowiskach, półkach skalnych, zboczach, polanach i w widnych lasach.
Roślina dorasta do 10–15 cm wysokości i rozrasta się na szerokość około 50–90 cm. Tworzy zwartą, płożącą się darń, która rozchodzi się przez rozłogi. Starsze, środkowe części kępy z czasem się przerzedzają. Wzrost jest umiarkowany.
Liście są drobne, sztywne, szydlaste do równowąskich, zielone, długości 0,6–2 cm, ułożone naprzeciwlegle i orzęsione białymi włoskami na brzegach. Kwiaty zebrane są w luźne kwiatostany po 2–8, pachnące, rurkowate, o średnicy do 2 cm, z pięcioma płaskimi, wciętymi płatkami. Występują w kolorach różowym, purpurowym, fioletowym, niebieskim, czerwonym i białym. Kwitnienie przypada na kwiecień i maj. Owoc to niepozorna, około 4-milimetrowa torebka z kilkoma nasionami.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Floks szydlasty najobficiej kwitnie w pełnym słońcu. W upalne, parne lato przyda mu się lekki cień po południu, więc stanowisko słoneczne lub półcieniste jest w pełni odpowiednie.
Najlepiej wygląda z przodu rabaty, na skarpie lub w skalniaku. Dobrze sprawdza się też jako roślina okrywowa.
Podlewanie
Wymagania wodne są niskie. Po ukorzenieniu wystarczy lekkie podlewanie, a stale mokrego podłoża unikaj. Roślina znosi suszę średnio, dlatego w lipcu i sierpniu warto podlewać nieco częściej.
Podłoże
Roślina lubi ziemię wilgotną, ale dobrze przepuszczalną i próchniczną. Świetnie rośnie na gruncie piaszczystym i żwirowym, odpowiednia jest też gleba gliniasto-piaszczysta (próchniczna). Najważniejszy jest swobodny odpływ wody.
Nawożenie
Wystarczy lekkie nawożenie nawozem płynnym przed sezonem kwitnienia, czyli w marcu i kwietniu.
Cięcie
Po kwitnieniu, w maju lub czerwcu, skróć pędy mniej więcej o połowę. Dzięki temu darń pozostaje gęsta. Pamiętaj, że środek starszych kęp ma tendencję do przerzedzania się.
Sadzenie
Sadzonki wysadzaj do gruntu w kwietniu i maju albo we wrześniu i październiku. Między roślinami zostaw miejsce na rozrost, od 30 do 90 cm. Floks szydlasty możesz uprawiać także w pojemnikach.
Roślina jest odporna na zgryzanie przez jelenie, a jej kwiaty dostarczają pokarmu wcześnie latającym zapylaczom.
Zimowanie
Gatunek jest w pełni mrozoodporny, wytrzymuje temperatury do około -33 °C, a typowe zimowe minima w Europie Środkowej (około -20 °C) nie stanowią dla niego problemu. Osłona nie jest potrzebna. Od listopada do lutego roślina odpoczywa, a liście częściowo zimują.
Rozmnażanie
Floksa szydlastego rozmnażaj przez podział kęp, sadzonki pędowe lub nasiona. Podział i sadzonki najlepiej wykonać w maju, czerwcu lub wrześniu. Nasiona wysiewaj w marcu, kwietniu lub wrześniu, a siew w domu przeprowadź w lutym i marcu.
Bezpieczeństwo
Bezpieczna dla kotów i psów- Koty
- Nietrująca
- Psy
- Nietrująca
- Konie
- Nietrująca
Floks szydlasty nie jest uznawany za trujący dla kotów, psów, koni ani ludzi. Nie wskazano żadnych trujących części ani substancji. To wyłącznie informacja, nie porada weterynaryjna ani medyczna. W razie wątpliwości zapytaj weterynarza lub lekarza.
Źródło: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox

















































































