Wawrzynek wilczełyko
Daphne mezereum · Thymelaeaceae
Inne nazwy: wilczełyko
Wawrzynek wilczełyko, zwany też po prostu wilczełykiem (łac. Daphne mezereum), to niewielki liściasty krzew, który kwitnie na jeszcze nagich pędach już pod koniec zimy. Jest w pełni mrozoodporny, ale wymagający co do stanowiska: lubi chłodny półcień i równomiernie wilgotną glebę. Wszystkie jego części, a zwłaszcza owoce, są silnie trujące.
- Światło
- Półcień, Cień
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 5–20 °C, min. -30 °C
- Trudność uprawy
- Wymagająca
- Wysokość
- 0,9–1,5 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda wawrzynek wilczełyko
To krzew o zwartym, wzniesionym, zaokrąglonym pokroju, zwykle dorastający do 90–150 cm wysokości i podobnej szerokości. Występuje naturalnie w większej części Europy i zachodniej Azji, w lasach i zaroślach podgórskich, najczęściej na glebach wapiennych.
Kwiaty są silnie pachnące, czteropłatkowe, bezszypułkowe, zebrane po 2–4 w pęczkach wzdłuż nagich pędów. Mają barwę różową, purpurową lub białą i pojawiają się w lutym, marcu i kwietniu. Miękkie, gładkie liście o długości 3–10 cm wyrastają dopiero po kwitnieniu i są zielone.
Po kwiatach tworzą się jaskrawoczerwone (u form białokwiatowych żółte) mięsiste owoce o średnicy 7–12 mm. Wczesne kwiaty są pożytkiem dla pszczół i motyli, a ptaki, takie jak drozdy, zjadają jagody bez szkody i roznoszą nasiona. Krzew można też sadzić w żywopłotach nieformowanych.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Wilczełyko najlepiej rośnie w chłodnym półcieniu lub w cieniu, w miejscu osłoniętym od wiatru. Pełne słońce może przypalać liście, podobnie jak wietrzne miejsce. Gorące, suche stanowisko to jedna z możliwych przyczyn nagłego marnienia rośliny.
Podlewanie
Gleba powinna być stale, równomiernie wilgotna. Unikaj zarówno przesuszenia, jak i zalewania. Szczególnie uważnie podlewaj w czerwcu, lipcu i sierpniu, kiedy roślina potrzebuje więcej wody.
Gleba
Najlepsza jest wilgotna, próchniczna, przepuszczalna gleba piaszczysta lub wapienna. Wilczełyko dobrze znosi odczyn zasadowy, co odpowiada jego naturalnym siedliskom na podłożu wapiennym.
Sadzenie
Sadź w chłodnym, osłoniętym półcieniu, w glebie bogatej w próchnicę. Termin sadzenia to marzec i kwiecień albo wrzesień i październik. Po posadzeniu nie przesadzaj krzewu i nie naruszaj jego korzeni.
Nawożenie
Nawoź w marcu i kwietniu, gdy krzew rozpoczyna sezon.
Przycinanie
Przycinaj krzew w kwietniu i maju. Ma on zwarty, naturalnie zaokrąglony pokrój.
Zimowanie
Wawrzynek wilczełyko jest w pełni mrozoodporny i w polskim klimacie nie potrzebuje okrywania. Styczeń, listopad i grudzień to jego okres spoczynku.
Rozmnażanie
Nasiona wysiewaj w sierpniu i wrześniu. Rozmnażanie przypada na okres od czerwca do sierpnia.
Problemy
Do chorób, które mogą dotykać wilczełyko, należą choroby wirusowe i szara pleśń (botrytis).
Nagłe marnienie rośliny wynika zwykle z infekcji wirusowej albo z gorącego, suchego stanowiska. Sadź krzew w chłodnym, wilgotnym cieniu, a porażone rośliny wymień na zdrowe.
Przypalone liście to najczęściej skutek pełnego słońca lub wiatru. Przenieś krzew w osłonięte miejsce w półcieniu.
























































































