Dendrobium

Dendrobium potrzebuje jasnego, rozproszonego światła, najlepiej przy oknie zachodnim lub południowym. Orientacyjnie chodzi o około 2000–5000 stóp-świec, czyli jasne, ale nieostre oświetlenie. Unikaj pełnego, bezpośredniego słońca.

Roślina nie jest mrozoodporna. Najniższa temperatura, jaką przeżyje, to około 10°C, więc przez cały rok trzymaj ją w domu.

Podłoże powinno częściowo przeschnąć między podlewaniami, ale poza okresem spoczynku nie powinno wyschnąć całkowicie. Więcej wody roślina potrzebuje od kwietnia do września, w czasie aktywnego wzrostu.

W okresie spoczynku, czyli w listopadzie, grudniu i styczniu, podlewaj oszczędniej. Przelanie rośliny w spoczynku może ją zabić. Dendrobium lubi wysoką wilgotność powietrza.

Najlepsza jest gruboziarnista mieszanka na bazie kory do storczyków, dobrze napowietrzona i przepuszczalna. Doniczki gliniane poprawiają odpływ wody i zwiększają stabilność.

Przesadzaj tylko wtedy, gdy podłoże się rozkłada albo roślina wyrośnie z doniczki, zwykle w kwietniu lub maju. Wybierz najmniejszą doniczkę, w której mieszczą się korzenie.

W okresie aktywnego wzrostu, od kwietnia do września, nawoź co tydzień w rozcieńczonym stężeniu. W czasie spoczynku nawożenie ogranicz lub przerwij.

Przekwitłe lub zaschnięte elementy usuwaj w maju i czerwcu.

Dendrobium uprawia się na kawałku kory lub w małych doniczkach albo koszyczkach z otwartym, luźnym podłożem.

Odmiany zrzucające liście trzymaj od późnej jesieni i przez zimę bardziej sucho, co sprzyja kwitnieniu. Zabezpieczenie przed chłodem dobierz do gatunku, ale pamiętaj, że roślina nie znosi temperatur poniżej około 10°C.

Dendrobium rozmnaża się przez podział, odrosty boczne, z nasion oraz metodą kultur tkankowych. Podział i odrosty najlepiej wykonywać w kwietniu i maju.

Kwiaty nadają się na kwiaty cięte. Niektóre gatunki, zwłaszcza D. nobile, tradycyjnie stosuje się w medycynie chińskiej.