Vanda
Orchidaceae
Inne nazwy: wanda, storczyk vanda
Vanda (także wanda, storczyk vanda) to epifityczny storczyk o grubych korzeniach powietrznych, który w Polsce może rosnąć wyłącznie w domu lub w ogrzewanej szklarni. Uchodzi za roślinę wymagającą: potrzebuje dużo światła, wilgoci i częstego podlewania.
- Światło
- Jasne światło rozproszone, Półcień
- Podlewanie
- Wysokie
- Wilgotność powietrza
- Wysoka
- Temperatura
- 18–30 °C, min. 12 °C
- Trudność uprawy
- Wymagająca
- Wysokość
- 0,2–1 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla rośliny domowej. Klimat: Kontynentalny.
Jak wygląda vanda
Vanda to rodzaj z rodziny storczykowatych (Orchidaceae). Ma wzniesioną łodygę, a na niej dwa rzędy skórzastych, błyszczących, równowąskich liści. Zależnie od gatunku mają one od 8 do 60 cm długości. Z łodygi wyrastają grube korzenie powietrzne. Rośnie umiarkowanie szybko i jest byliną zimozieloną.
Kwiaty są pachnące i występują w wielu barwach: niebieskiej, różowej, fioletowej, czerwonej, pomarańczowej, żółtej, białej i brązowej, także wielobarwnej. Nadają się na kwiaty cięte. Po kwitnieniu powstaje torebka z pylistymi nasionami.
W naturze vandy rosną na drzewach, krzewach i skałach w wilgotnych lub sezonowo suchych lasach, często w mocnym świetle na skraju lasu. Pochodzą z tropikalnej i subtropikalnej Azji, m.in. z Indii, Himalajów, Azji Południowo-Wschodniej, południowych Chin i Filipin, a także z Nowej Gwinei i północnej Australii.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko i światło
Vanda lubi jasne, rozproszone światło, na przykład przy oknie południowym lub w jasnej szklarni, w przybliżeniu 3000–5000 fc. Toleruje też lekki półcień, ale wtedy kwitnie słabiej.
Jeśli roślina nie kwitnie, najczęstszą przyczyną jest zbyt mało światła. Przestaw ją w jaśniejsze miejsce.
Roślina nie jest mrozoodporna. Nie znosi temperatur niższych niż około 12 °C, więc przez cały rok powinna rosnąć w pomieszczeniu.
Podlewanie i wilgotność powietrza
Vanda ma duże zapotrzebowanie na wodę i słabo znosi suszę. Podlewaj ją często, w ciepłe dni nawet kilka razy dziennie, ale pozwalaj korzeniom przeschnąć między podlewaniami. Najwięcej wody potrzebuje od maja do września.
Potrzebuje też wysokiej wilgotności powietrza. Pomarszczone korzenie i liście oznaczają zwykle zbyt rzadkie podlewanie lub zbyt suche powietrze. Podlewaj wtedy częściej i zwiększ wilgotność.
Podłoże i przesadzanie
Podłoże musi szybko przesychać. Sprawdza się skała lawowa lub gruba kora orchidearna, a vandy dobrze rosną też zupełnie bez podłoża, z gołymi korzeniami w otwartym koszu.
Przesadzaj rzadko, tylko gdy podłoże się rozkłada. Najlepszy termin to kwiecień i maj.
Nawożenie
Nawoź w sezonie wegetacyjnym, od kwietnia do września. W okresie spoczynku, czyli w styczniu, lutym, listopadzie i grudniu, nawożenie nie jest potrzebne.
Cięcie i korzenie powietrzne
Korzeni powietrznych nie przycinaj. Pokrywa je warstwa welamenu, dzięki której pobierają wodę i prowadzą fotosyntezę. Usuwaj tylko przekwitłe pędy kwiatostanowe i zaschnięte liście.
Uprawa w koszu
Najlepiej uprawiać vandę w otwartym, szczelinowym koszyku albo z gołymi korzeniami, zawieszoną w jasnym miejscu. Korzenie mają wtedy dostęp do powietrza i szybko przesychają.
Zima i okres spoczynku
Vanda nie przetrwa zimy na zewnątrz, bo mrozy w Polsce znacznie przekraczają granicę jej wytrzymałości. Okres spoczynku przypada na styczeń, luty, listopad i grudzień. Trzymaj ją wtedy w domu, w jasnym miejscu.
Choroby i problemy
Do chorób vandy należą fuzaryjne więdnięcie i zgnilizna korzeni.
Brak kwitnienia: zwykle za mało światła, przenieś roślinę w jaśniejsze miejsce.
Zasychające korzenie i liście: za mało wody lub wilgotności, podlewaj częściej i zwiększ wilgotność.
Fioletowe przebarwienia tkanki łodygi i więdnięcie: to objaw fuzariozy. Dezynfekuj narzędzia, a chorą roślinę izoluj lub wyrzuć.
















































































