Kaktus wielkanocny

Najlepsze jest jasne, rozproszone światło lub półcień. Unikaj gorącego południowego słońca. Optymalna temperatura to 16–24°C, a poniżej 7°C roślina zaczyna cierpieć.

Do zawiązywania pąków potrzebuje jesienią długich, nieprzerywanych nocy. Nie przestawiaj jej więc w miejsce, gdzie wieczorem pali się światło.

W okresie wzrostu, od kwietnia do września, podlewaj częściej i utrzymuj podłoże równomiernie wilgotne, ale bez zalewania. Roślina słabo znosi suszę.

W czasie spoczynku, od października do grudnia, podlewaj oszczędniej. Wilgotność powietrza powinna być wysoka, co odpowiada warunkom z jej naturalnego siedliska.

Podłoże powinno być lekkie, przewiewne i przepuszczalne, ale utrzymujące lekką wilgotność. Sprawdza się ziemia do kaktusów z dodatkiem kory lub materii organicznej. Optymalne pH to około 5,0–6,5.

Przesadzaj co 2–3 lata, w maju lub czerwcu, po kwitnieniu. Hatiora lubi lekką ciasnotę w doniczce, więc nie dobieraj zbyt dużego pojemnika. Korzenie są płytkie i delikatne.

Od kwietnia do września nawoź raz w miesiącu rozcieńczonym nawozem. W czasie zimowego spoczynku nawożenie wstrzymaj.

Po kwitnieniu, w maju lub czerwcu, wykręć lub przytnij zbyt długie człony. Dzięki temu roślina zachowa zwarty pokrój.

Kaktus wielkanocny dobrze rośnie w doniczce lub w wiszącym koszu, gdzie pędy mogą swobodnie zwisać. Latem służy mu pobyt na zewnątrz, np. na balkonie, ale w cieniu.

Pod koniec zimy postaw roślinę w chłodniejszym miejscu, przy około 10–15°C, i ogranicz podlewanie. Takie warunki sprzyjają kwitnieniu. Roślina nie jest mrozoodporna, więc nie zostawiaj jej na zewnątrz na zimę.

Kaktus wielkanocny rozmnaża się przez sadzonki pędowe. Najlepiej robić to od maja do lipca.

Do szkodników należą wełnowce, tarczniki i żałobnice (muszki glebowe). Z chorób zdarzają się zgnilizna korzeni i szara pleśń (Botrytis).

Opadanie pąków: przyczyną bywają zmiana oświetlenia, przeciągi albo zbyt suche lub przemoczone podłoże w czasie formowania pąków. Trzymaj roślinę w jednym miejscu i podlewaj równomiernie.

Zwiotczałe, pomarszczone człony: może to oznaczać zgniliznę korzeni albo przesuszenie. Sprawdź korzenie i dostosuj podlewanie.

Brak kwiatów: zwykle brakuje chłodu i długich nocy jesienią. Zapewnij niższą temperaturę i nieprzerwaną ciemność.