Szachownica
Fritillaria meleagris · Liliaceae
Inne nazwy: szachownica kostkowata
Szachownica kostkowata (Fritillaria meleagris) to cebulowa bylina o zwisających dzwonkach w purpurowo-białą szachownicę, kwitnąca od marca do maja. Mróz jej nie szkodzi, bo znosi do około -30°C, a chłodnej zimy wręcz potrzebuje. Najważniejsze są stała wilgotność gleby i właściwe sadzenie cebul.
- Światło
- Pełne słońce, Półcień
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 5–18 °C, min. -30 °C
- Trudność uprawy
- Średnio wymagająca
- Wysokość
- 15–40 cm
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda szachownica
Szachownica należy do rodziny liliowatych. Występuje w Europie i zachodniej Azji, od Francji przez Europę Środkową po zachodnią Syberię; na Wyspach Brytyjskich jej rodzimy status jest wątpliwy. Naturalnie rośnie na wilgotnych łąkach, w dolinach rzecznych i na terenach zalewowych, do około 800 m n.p.m.
Roślina osiąga 15–40 cm wysokości, a jej szerokość to zwykle zaledwie 5–10 cm. Smukłe pędy są wzniesione lub lekko łukowate i porośnięte wąskimi, szarozielonymi liśćmi. Rośnie w umiarkowanym tempie, w małych kępkach, a z czasem delikatnie rozsiewa się, tworząc łąkowe skupiska.
Zwisające dzwonki mają około 5 cm długości i zwykle wyrastają pojedynczo. Sześć listków okwiatu ma purpurowo-białą szachownicę, bywają też odmiany czysto białe. Kwiaty nie pachną. Po zapyleniu powstaje wzniesiona torebka z płaskimi, ciemnymi nasionami. Późną wiosną, gdy nasiona dojrzewają, liście zamierają. Szachownica daje wczesny pokarm pszczołom, a jelenie i króliki zwykle ją omijają. Nadaje się też na kwiat cięty.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Szachownica rośnie w pełnym słońcu i w półcieniu. Na łąkach ma światło otwarte, ale toleruje też lekki, rozproszony cień.
Najlepiej czuje się tam, gdzie gleba pozostaje wilgotna: na łące, w ogrodzie skalnym, o ile gleba jest dostatecznie wilgotna, lub na brzegu oczka wodnego.
Podlewanie
Glebę utrzymuj wilgotną przez cały rok, także w okresie spoczynku (od czerwca do września), ale nigdy nie dopuszczaj do zalania. Szachownica słabo znosi suszę.
W marcu, kwietniu i maju, w czasie wzrostu i kwitnienia, podlewaj obficiej.
Podłoże i przesadzanie
Najlepsza jest próchniczna, zatrzymująca wilgoć ziemia gliniasta. Piasek jest dopuszczalny, jeśli nie wysycha. Odczyn może mieścić się mniej więcej w przedziale pH 5,5–8.
Cebule przesadza się w lipcu i sierpniu, a zatem w trakcie spoczynku.
Nawożenie
Nawozić warto w marcu i kwietniu, gdy roślina rusza do wzrostu i zawiązuje pąki.
Cięcie
Nie wymaga cięcia. Liście pozwól zaschnąć naturalnie i nie ścinaj ich zbyt wcześnie.
Sadzenie cebul
Cebule sadź na początku jesieni, we wrześniu lub październiku, na głębokość około 10 cm, w odstępach około 10 cm. Cebula ma kształt guzika i około 2 cm średnicy.
Ułóż ją na boku. Dzięki temu woda nie zbiera się w zagłębieniu korony i cebula nie gnije. Nasiona także wysiewa się we wrześniu i październiku.
Zimowanie
W gruncie szachownica jest w pełni mrozoodporna i nie wymaga okrycia. Potrzebuje chłodnej zimy, więc polskie warunki jej sprzyjają.
Rozmnażanie
Szachownicę rozmnaża się z nasion lub z cebulek przybyszowych. Cebule rozdziela się w czerwcu i lipcu. Rośliny z nasion potrzebują jednak czasu, zanim zakwitną.
Problemy
Jeśli liście są objedzone, winowajcą jest zwykle poskrzypka liliowa. Zbieraj ręcznie dorosłe chrząszcze i larwy.
Gnicie cebul najczęściej wynika z wody gromadzącej się w koronie. Sadź je na boku, w gruncie wilgotnym, ale nie podmokłym.

















































































