Epiphyllum
Cactaceae
Inne nazwy: epifyllum, epifilum, bierwion
Epiphyllum, nazywany też epifyllum, epifilum lub liściokaktusem, to epifityczny kaktus o płaskich, zwisających pędach i dużych kwiatach otwierających się nocą. Uchodzi za łatwy w uprawie. W Polsce trzeba go uprawiać w domu, bo nie znosi mrozu.
- Światło
- Jasne światło rozproszone, Półcień
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 15–27 °C, min. 8 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 0,5–1,5 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla rośliny domowej. Klimat: Kontynentalny.
Jak wygląda epiphyllum
Epiphyllum to rodzaj z rodziny kaktusowatych. W naturze rośnie w Ameryce Środkowej i Południowej, od Meksyku po Brazylię, Boliwię i Paragwaj. Zwykle występuje w lasach tropikalnych jako epifit na drzewach i skałach.
Roślina nie ma prawdziwych liści. Jej rolę pełnią szerokie, płaskie, zielone pędy o szerokości 1–5 cm i grubości 3–5 mm, zwykle z karbowanym brzegiem. Pokrój jest rozłożysty lub łukowaty, dlatego epiphyllum często uprawia się w doniczkach wiszących.
Kwiaty mają 8–16 cm średnicy i wiele płatków. Otwierają się w nocy i więdną do świtu. Często mają intensywny zapach. Występują w kolorach od białego i kremowego po różowy i czerwony. Kwitnienie przypada zwykle na maj, czerwiec i lipiec.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko i światło
Epiphyllum lubi jasne, rozproszone światło lub półcień. Gorące, południowe słońce przypala pędy, więc w razie plam na pędach przenieś roślinę w światło filtrowane.
Najlepiej rośnie w temperaturze 15–27°C. Nie jest odporny na mróz, a najniższa temperatura, jaką przeżyje, to około 8°C. Z tego powodu w Polsce uprawia się go w domu. Nadaje się też na balkon, o ile ma osłonę przed słońcem w południe.
Podlewanie i wilgotność
W okresie wzrostu, czyli mniej więcej od kwietnia do września, podlewaj, gdy wierzch podłoża przeschnie. Roślina średnio znosi suszę, a wilgotność powietrza powinna być umiarkowana.
Zimą ogranicz podlewanie. Miękkie, ciemniejące pędy to zwykle skutek przelania: pozwól podłożu przeschnąć i popraw drenaż.
Podłoże i przesadzanie
Potrzebne jest przepuszczalne, próchnicze podłoże z dodatkiem kory i perlitu, bez ciężkiej ziemi. Sprawdzi się gruboziarnista mieszanka w doniczce lub koszu wiszącym, a także mieszanka bez torfu.
Przesadzaj tylko wtedy, gdy korzenie zrobią się ciasne, co 2–3 lata po kwitnieniu, najlepiej w kwietniu lub maju. Lekko ściśnięte korzenie sprzyjają kwitnieniu.
Nawożenie
Nawoź od kwietnia do sierpnia, w czasie wzrostu i kwitnienia. W czasie odpoczynku, od listopada do lutego, nie nawoź.
Zimowy odpoczynek
Od listopada do lutego roślina potrzebuje okresu spoczynku: chłodniejszego i suchszego niż latem. Temperatura nie powinna spaść poniżej 8°C. Bez chłodnej, suchej zimy epiphyllum może nie zakwitnąć.
Rozmnażanie
Najprościej rozmnażać epiphyllum z sadzonek pędowych, w maju, czerwcu lub lipcu. Można też wysiewać nasiona, w marcu lub kwietniu, w ciepłym pomieszczeniu.
Najczęstsze problemy
Do chorób tej rośliny należą zgnilizna korzeni i zgnilizna pędów, zwykle związane z nadmiarem wody.
Miękkie, ciemne pędy: przelanie. Podłoże powinno przeschnąć, a drenaż trzeba poprawić.
Brak kwiatów: za mało światła lub brak chłodnego odpoczynku. Daj roślinie jaśniejsze miejsce i zapewnij chłodną, suchą zimę.
Przypalone plamy: bezpośrednie słońce. Przenieś roślinę w światło filtrowane.
Owoce
Owoce mają 3–4 cm i przypominają małą pitaję. Są jadalne.
















































































