Ketmia syryjska
Hibiscus syriacus · Malvaceae
Inne nazwy: hibiskus syryjski, poślubnik chiński, ślazowiec syryjski, ślaz drzewny
Ketmia syryjska, zwana też hibiskusem syryjskim lub poślubnikiem chińskim, to łatwy w uprawie krzew, który kwitnie od lipca do września, kiedy wiele innych roślin ogrodowych już przekwita. W naszym klimacie zimuje w gruncie, a nadaje się zarówno na soliter, jak i na żywopłot.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 15–30 °C, min. -28 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 2–4 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda ketmia syryjska
Hibiscus syriacus z rodziny ślazowatych (Malvaceae) pochodzi z południowych Chin i Tajwanu. W Europie i Ameryce Północnej jest szeroko rozpowszechniona i miejscami dziczeje. To liściasty, wielopędowy krzew lub małe drzewko o pokroju wyprostowanym, lejkowatym. Dorasta zwykle do 2–4 m wysokości i 1,8–3 m szerokości, a rośnie szybko.
Liście są naprzemianległe, trójklapowe, grubo ząbkowane, długości 5–10 cm, gładkie, zielone. Pojawiają się dość późno wiosną, a jesienią żółkną. Kwiaty są lejkowate, pięciopłatkowe, o średnicy 5–10 cm, pojedyncze lub pełne. Występują w barwach białej, różowej, purpurowej, fioletowej, czerwonej i niebieskiej. Każdy kwiat żyje tylko jeden dzień, ale pojawia się ich bardzo dużo. Nie pachną. Owocem jest brązowa torebka o długości około 2 cm, która zostaje na krzewie przez zimę. Wiele nowych odmian zawiązuje niewiele owoców.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Najobficiej kwitnie w pełnym słońcu, ale znosi też półcień. Wybierz miejsce ciepłe i osłonięte. Ponieważ krzew szybko rośnie, zostaw mu sporo miejsca.
Podlewanie
Ketmia lubi glebę wilgotną i przepuszczalną, ale po przyjęciu się znosi krótkie okresy suszy. Wilgotność powietrza nie ma większego znaczenia. Więcej wody potrzebuje w czerwcu, lipcu i sierpniu. Susza lub nagły stres mogą spowodować opadanie pąków, dlatego w upały podlewaj regularnie i ściółkuj glebę.
Gleba i przesadzanie
Najlepsza jest gleba wilgotna, żyzna, bogata w próchnicę i przepuszczalna, o pH około 6–7,5. Krzew toleruje większość gleb, byle nie były bardzo mokre ani bardzo suche.
Jeśli uprawiasz ketmię w pojemniku, przesadzaj ją w marcu lub kwietniu.
Nawożenie
Nawoź w kwietniu i maju, na początku sezonu wzrostu.
Cięcie
Przycinaj w marcu lub kwietniu. Ketmia kwitnie na nowych przyrostach, więc wiosenne cięcie sprzyja kwitnieniu i daje większe kwiaty.
Sadzenie
Sadź w kwietniu, maju lub w październiku, w miejscu ciepłym i osłoniętym. Dla pojedynczego krzewu przyjmij rozstaw około 250 cm. Na żywopłot sadź rośliny w odstępach 2–4 m.
Zimowanie
Ketmia syryjska jest mrozoodporna i wytrzymuje temperatury do około −28°C, więc zimuje w gruncie. Młode rośliny w pierwszych zimach okryj ściółką. Spoczynek trwa od listopada do lutego.
Rozmnażanie
Ketmię możesz rozmnażać z sadzonek pędowych, z nasion i przez odkłady. Sadzonki pobieraj w czerwcu lub lipcu. Nasiona wysiewaj w lutym lub marcu do pojemników w domu albo w marcu i kwietniu w miejscu docelowym.
Szkodniki i problemy
Do szkodników należą guniaki japońskie, mączliki i mszyce. Z chorób wymienia się raka pędów, plamistość liści, zarazę i rdzę.
Opadanie pąków zwykle wynika z suszy lub nagłego stresu. Podlewaj wtedy regularnie i ściółkuj. Poobgryzane lub poszkieletowane liście to ślad żerowania guniaków japońskich lub mszyc; zbieraj owady ręcznie lub reaguj wcześnie.
Ketmia chętnie się wysiewa, a w niektórych stanach USA, np. w Wirginii i Kentucky, uznano ją za gatunek inwazyjny. Aby ograniczyć samosiew, usuwaj torebki nasienne lub wypielaj siewki.
Zastosowanie
Ketmia dobrze sprawdza się jako soliter, żywopłot lub roślina pojemnikowa. Jej kwiaty przyciągają motyle i pszczoły, a krzew jest też źródłem pokarmu dla dzikich zwierząt. W Korei z liści przyrządza się napar, a kwiaty się zjada.
Bezpieczeństwo
Bezpieczna dla kotów i psów- Koty
- Nietrująca
- Psy
- Nietrująca
- Konie
- Nietrująca
Ketmia syryjska jest uznawana za nietoksyczną dla kotów, psów, koni i ludzi. To wyłącznie informacja, nie porada weterynaryjna ani medyczna. W razie wątpliwości skonsultuj się z weterynarzem lub lekarzem.
Źródło: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox

















































































