Sansewieria

Sansevieria · Asparagaceae

Inne nazwy: wężownica, sansevieria trifasciata

Sansewieria, zwana też wężownicą, to wytrzymała roślina doniczkowa o sztywnych, mieczowatych liściach, która dobrze znosi zaniedbania. W Polsce uprawia się ją wyłącznie w domu, bo nie przeżyje mrozu. Najważniejsze zasady to rzadkie podlewanie i przepuszczalne podłoże.

Światło: Jasne światło rozproszone, Półcień
Podlewanie: Niskie
Wilgotność powietrza: Niska
Temperatura: 16–28 °C, min. 10 °C
Trudność uprawy: Łatwa
Wysokość: 0,2–1,2 m

Pielęgnacja w ciągu roku

Kalendarz dla rośliny domowej. Klimat: Kontynentalny.

Wysiew w pomieszczeniuPrzesadzanieRozmnażanieNawożenieWięcej wodyOkres spoczynku

Kiedy wykonywaćOkres spoczynkuBieżący miesiąc

Jak wygląda sansewieria

Sansewieria (Sansevieria, w nowszym ujęciu botanicznym włączana do rodzaju Dracaena, z rodziny szparagowatych) pochodzi z Afryki, w tym z Madagaskaru, oraz z południowej Azji. Spotyka się ją zarówno na suchych, skalistych terenach, jak i w runie lasów tropikalnych i subtropikalnych. Gatunki o twardych liściach mają liście grube i sukulentowe, a te o miękkich liściach – szerokie i taśmowate.

To bylina zimozielona o rozecie liści, rosnąca powoli. Tworzy kępy z rozrastających się kłączy lub rozłogów. Liście są sztywne, wyprostowane, od mieczowatych po walcowate, zielone, żółte lub pstre. Kwiaty są drobne, zielonkawobiałe, czasem różowawe lub brązowawe, zebrane w grono i często pachnące, ale w domu pojawiają się rzadko. Owoce, czerwone lub pomarańczowe jagody, w uprawie zawiązują się sporadycznie.

Uprawa i pielęgnacja

Stanowisko i światło

Najlepiej czuje się w jasnym, rozproszonym świetle, ale toleruje też półcień, a nawet słabe światło i trochę bezpośredniego słońca. Gatunki o twardych liściach lepiej znoszą jaśniejsze miejsca.

Jeśli liście wyginają się lub opadają, zwykle oznacza to za mało światła. Przestaw wtedy roślinę w jaśniejsze miejsce. Sansewieria nie jest odporna na mróz, a najniższa temperatura, jaką przeżyje, to około 10°C. Jeśli latem wystawiasz ją na balkon, wnieś ją do domu, zanim noce się ochłodzą.

Podlewanie i wilgotność

Podłoże powinno dobrze przeschnąć między podlewaniami. Częściej podlewaj od maja do sierpnia, a zimą ogranicz wodę do minimum. Przelanie to najczęstsza przyczyna gnicia.

Roślina dobrze znosi suszę i nie potrzebuje wysokiej wilgotności powietrza, więc zwykłe warunki w mieszkaniu jej wystarczą.

Podłoże i przesadzanie

Potrzebuje żwirowatego, szybko przepuszczającego wodę podłoża, na przykład ziemi do kaktusów z dodatkiem perlitu lub piasku.

Przesadzaj co 2–3 lata, w kwietniu lub maju, gdy kłącza zapełnią doniczkę albo zaczną ją rozpychać.

Nawożenie

Nawoź oszczędnie, kilka razy w sezonie wzrostu, od maja do sierpnia. Wystarczy rozcieńczony nawóz uniwersalny, o zrównoważonym składzie. W okresie spoczynku, czyli w listopadzie, grudniu, styczniu i lutym, nie nawoź.

Przycinanie

Usuwaj uszkodzone lub zamarłe liście tuż przy nasadzie. Poza tym roślina prawie nie wymaga cięcia.

Zimowanie

Zimą trzymaj sansewierię w domu, w jasnym i chłodnym miejscu, nie niżej niż 10°C. Utrzymuj podłoże niemal suche. Okres spoczynku przypada na listopad–luty.

Rozmnażanie

Rozmnażaj sansewierię przez podział kępy, kłącza, odrosty oraz sadzonki liściowe. Najlepszy czas to maj, czerwiec i lipiec.

Najczęstsze problemy

Miękkie, gnijące nasady liści: przyczyną jest zwykle przelanie lub słaby drenaż. Pozwól podłożu przeschnąć, przesadź roślinę do żwirowatej mieszanki i wytnij zgniłe fragmenty.

Brązowe końcówki liści: mogą pochodzić od soli lub chloru w wodzie z kranu. Podlewaj wodą filtrowaną lub deszczówką.

Liście wyginają się lub opadają: za mało światła, więc przenieś roślinę w jaśniejsze miejsce.

Możliwe szkodniki to wełnowce, przędziorki i wciornastki. Z chorób zdarzają się zgnilizna korzeni i plamistość liści.

Zastosowanie

Sansewieria nie jest rośliną jadalną. Sok z liści był tradycyjnie używany jako środek antyseptyczny w domowej pierwszej pomocy, a w Afryce liście służą jako źródło włókna.