Dipladenia

Mandevilla · Apocynaceae

Inne nazwy: mandewila

Dipladenia, czyli mandevilla lub mandewila, to pnącze o dużych, lejkowatych kwiatach, które kwitnie przez całe lato. W naszym klimacie nie zimuje na zewnątrz, więc uprawia się ją w donicy i na zimę chowa do domu.

Światło: Jasne światło rozproszone, Pełne słońce
Podlewanie: Umiarkowane
Wilgotność powietrza: Wysoka
Temperatura: 18–21 °C, min. 10 °C
Trudność uprawy: Średnio wymagająca
Wysokość: 0,6–2 m

Pielęgnacja w ciągu roku

Kalendarz dla rośliny domowej. Klimat: Kontynentalny.

Wysiew w pomieszczeniuSadzenie do gruntuPrzesadzaniePrzycinanieRozmnażanieNawożenieWięcej wodyKwitnienieOchrona przed mrozemOkres spoczynku

Kiedy wykonywaćOkres spoczynkuBieżący miesiąc

Jak wygląda dipladenia

Mandevilla to rodzaj wieloletnich, zimozielonych pnączy z rodziny toinowatych (Apocynaceae). Rośnie dziko w tropikalnej i subtropikalnej Ameryce, od południowego zachodu USA i Meksyku przez Amerykę Środkową i Antyle po Amerykę Południową, zwłaszcza Brazylię. Zwykle spotyka się ją w lasach i na ich skrajach.

Liście są błyszczące, ciemnozielone, podłużne, naprzeciwległe, o całych brzegach i wyraźnym unerwieniu. Po nacięciu wydzielają mleczny sok. Duże kwiaty mają kształt lejka lub trąbki z pięcioma zaokrąglonymi płatkami, często z żółtym gardłem. Są białe, różowe, czerwone, żółte lub fioletowe, pachnące i pojawiają się od czerwca do września. Po kwitnieniu zawiązują się parzyste, wąskie mieszki.

Tempo wzrostu jest umiarkowane. Dipladenia zwykle tworzy wijące się, dość rozrośnięte pędy, a nowsze odmiany są bardziej krzaczaste. Roślina wymaga podpory.

Uprawa i pielęgnacja

Stanowisko i temperatura

W domu dipladenia potrzebuje jasnego, rozproszonego światła. Na zewnątrz lubi słońce, a w gorącym i wilgotnym klimacie warto dać jej cień po południu. Za mało światła to częsty powód słabego kwitnienia.

Najlepiej czuje się w temperaturze 18–21°C. Mrozu nie znosi, a najniższa temperatura, jaką przeżyje, to około 10°C.

Podlewanie i wilgotność

Latem, zwłaszcza od czerwca do sierpnia, podlewaj obficie, ale tak, by podłoże było wilgotne, a nie rozmokłe. Zimą ogranicz podlewanie i pozwól ziemi przeschnąć bardziej niż w sezonie.

Wilgotność powietrza powinna być wysoka, co dodatkowo utrudnia życie przędziorkom.

Podłoże i przesadzanie

Odpowiednia jest wilgotna, przepuszczalna, próchniczna ziemia, np. dobra ziemia uniwersalna lub mieszanka bez torfu. Optymalne pH to mniej więcej 6–7,5. Przesadzaj w marcu lub kwietniu.

Nawożenie

Od kwietnia do sierpnia nawoź regularnie nawozem o wysokiej zawartości potasu. Nawóz bogaty w azot sprzyja rozwojowi liści kosztem kwiatów.

Cięcie

Długie pędy przycinaj, by roślina się zagęściła. Główne cięcie wykonaj w marcu lub kwietniu, przed wyniesieniem dipladenii na zewnątrz.

Uprawa w donicy i wysiew

W naszym klimacie dipladenię uprawia się w pojemniku, także na balkonie. Wystaw ją na zewnątrz dopiero po przymrozkach, w maju lub czerwcu, i zapewnij jej kratkę albo inną podporę.

Nasiona wysiewa się w domu w lutym i marcu.

Zimowanie

Przed pierwszymi przymrozkami zabierz roślinę do domu. Ochrona przed mrozem jest potrzebna w marcu, kwietniu i maju oraz od września do listopada. Od listopada do lutego dipladenia odpoczywa: wtedy podlewaj oszczędniej i pozwól ziemi przeschnąć bardziej niż latem.

Rozmnażanie

Dipladenię rozmnaża się przez sadzonki pędowe, najlepiej od maja do lipca, lub z nasion.

Problemy i szkodniki

Najczęstsze szkodniki to przędziorki, wełnowce, mszyce mączliste (mączliki) i tarczniki.

Mało kwiatów: zwykle za mało światła lub nawóz z dużą ilością azotu. Daj więcej słońca i nawóz potasowy.

Żółte liście: najczęściej przelanie. Poczekaj, aż wierzchnia warstwa ziemi przeschnie.

Pajęczynki i plamkowane liście: to przędziorki. Zwiększ wilgotność powietrza i zastosuj zwalczanie.