Dzbanecznik
Nepenthes · Nepenthaceae
Inne nazwy: dzbanecznik roślina mięsożerna
Dzbanecznik, zwany też nepenthes, to pnącze z tropików Starego Świata. Jego liście kończą się wąsami z dzbankami, które łapią owady. W Polsce uprawia się go tylko w domu lub szklarni, bo mrozu nie przeżyje. Wymaga jasnego światła, wysokiej wilgotności i wody bez minerałów.
- Światło
- Jasne światło rozproszone, Półcień
- Podlewanie
- Wysokie
- Wilgotność powietrza
- Wysoka
- Temperatura
- 18–30 °C, min. 10 °C
- Trudność uprawy
- Wymagająca
- Wysokość
- 0,3–2 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla rośliny domowej. Klimat: Kontynentalny.
Jak wygląda dzbanecznik
Dzbanecznik (Nepenthes, rodzina Nepenthaceae) to wieloletnie, zimozielone pnącze o wolnym wzroście. Płytko ukorzenione pędy płożą się po ziemi albo wspinają po drzewach. Liście są lancetowate lub mieczowate, zielone i błyszczące. Środkowe żyłki przechodzą w wąsy zakończone pustym dzbankiem z wieczkiem i śliskim brzegiem.
Roślina pochodzi z tropików od Madagaskaru i Seszeli przez Sri Lankę, Indie, Azję Południowo-Wschodnią i południowe Chiny po Malezję, północną Australię i Nową Kaledonię. Najwięcej gatunków rośnie na Borneo, Sumatrze i Filipinach. Naturalnie występuje w wilgotnych torfowych lasach nizinnych i wrzosowiskach oraz w chłodnych, mglistych lasach górskich.
Kwiaty są drobne, bez płatków, zielone lub brązowe, zebrane w kłosowate grona i pachnące. Kwiaty męskie i żeńskie rosną na osobnych roślinach. Owocem jest torebka, która po kilku miesiącach brunatnieje i pęka, uwalniając drobne nasiona.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko i światło
Dzbanecznik potrzebuje jasnego, rozproszonego światła, z odrobiną bezpośredniego słońca przez część dnia. Niektóre gatunki znoszą pełne słońce. Optymalna temperatura to około 18–30°C. Gatunki górskie wymagają przez cały rok chłodniejszych nocy.
Na zewnątrz roślina nie przetrwa polskiej zimy, bo najniższa temperatura, jaką znosi, to około 10°C.
Podlewanie i wilgotność
Podłoże powinno być stale wilgotne, bo dzbanecznik bardzo słabo znosi przesuszenie. Podlewaj wyłącznie wodą deszczową lub destylowaną, ponieważ woda z kranu szkodzi roślinie. Częściej podlewaj od maja do sierpnia.
Wilgotność powietrza musi być wysoka. Przy suchym powietrzu dzbanki przestają się tworzyć.
Podłoże i przesadzanie
Podłoże ma być lekkie, przepuszczalne, ale wilgotne i ubogie w składniki odżywcze. Sprawdza się mieszanka mchu torfowca lub kory do storczyków z torfem i perlitem. Odczyn powinien być kwaśny, pH około 4–6. Zwykła ziemia ogrodowa się nie nadaje.
Korzenie są płytkie i włókniste. Przesadzaj w marcu lub kwietniu.
Nawożenie
Nawoź oszczędnie, od maja do lipca, bardzo rozcieńczonym nawozem o niskim stężeniu. Od czasu do czasu roślina może też dostać małe owady.
Przycinanie
Pędy przycinaj w marcu lub kwietniu.
Uprawa w domu i szklarni
Najlepiej rośnie w koszu wiszącym lub w szklarni z dobrą cyrkulacją powietrza. Terrarium nadaje się tylko dla małych gatunków. Dzbanecznik uprawia się w pojemniku.
Zimowanie
Zimą trzymaj roślinę w cieple i przy wysokiej wilgotności, z dala od zimnych przeciągów. Okres spoczynku przypada na listopad, grudzień i styczeń. Chroń ją przed chłodem od października do marca.
Rozmnażanie
Dzbanecznik rozmnaża się z nasion, z sadzonek pędowych i metodą kultur tkankowych. Nasiona szybko tracą zdolność kiełkowania. Wysiewa się je w marcu, a pod osłoną w lutym lub marcu. Sadzonki pędowe pobiera się od kwietnia do czerwca.
Najczęstsze problemy
Dzbanki się nie tworzą: zwykle przyczyną jest zbyt niska wilgotność lub za mało światła. Zwiększ wilgotność i daj jaśniejsze miejsce.
Brązowieją końcówki liści: przyczyną są zwykle minerały z wody kranowej lub suche powietrze. Używaj wody deszczowej i zwiększ wilgotność.






































































































