Stefanotis
Stephanotis · Apocynaceae
Stefanotis (znany też jako stephanotis) to wiecznie zielona pnąca roślina o woskowych, intensywnie pachnących, białych kwiatach. Nie znosi mrozu, więc w naszym klimacie uprawia się go wyłącznie w domu. Uchodzi za roślinę wymagającą, która źle reaguje na zmiany warunków.
- Światło
- Jasne światło rozproszone, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Wysoka
- Temperatura
- 18–25 °C, min. 10 °C
- Trudność uprawy
- Wymagająca
- Wysokość
- 0,6–3 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla rośliny domowej. Klimat: Kontynentalny.
Jak wygląda stefanotis
Stefanotis to rodzaj z rodziny toinowatych (Apocynaceae). Rośnie dziko w rozproszonych miejscach tropikalnych i podzwrotnikowych regionów Afryki, Madagaskaru i Azji.
To zdrewniała liana, która owija się wokół podpory. W sklepach najczęściej spotyka się ją prowadzoną na drucianym kółku. Liście są naprzeciwległe, skórzaste, jajowate do eliptycznych, zielone i zimozielone.
Kwiaty są woskowe, rurkowate, zwykle białe, zebrane w pęczki. Pojawiają się latem, od czerwca do sierpnia, i mają bardzo silny zapach.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko i światło
Stefanotis lubi jasne, rozproszone światło. Znosi stanowisko od słonecznego do półcienistego.
Najważniejsza jest stałość. Zmiana miejsca albo nagły skok temperatury może skończyć się zrzuceniem pąków, dlatego po wybraniu stanowiska najlepiej już roślinę nie przestawiać.
Podlewanie i wilgotność powietrza
Podlewanie powinno być umiarkowane. Od maja do sierpnia roślina potrzebuje wody więcej niż zwykle. W miesiącach spoczynku, czyli od listopada do lutego, roślina odpoczywa.
Wilgotność powietrza powinna być wysoka, co w ogrzewanych mieszkaniach bywa największym wyzwaniem.
Podłoże i przesadzanie
Podłoże ma być stale lekko wilgotne, ale przepuszczalne. Stefanotis najlepiej rośnie w doniczce z podporą. Przesadza się go w marcu lub kwietniu.
Nawożenie
Nawozić warto w okresie wzrostu, od kwietnia do września. W miesiącach spoczynku nie nawozi się rośliny.
Przycinanie
Pędy przycina się w lutym lub marcu, czyli pod koniec spoczynku, przed ruszeniem wzrostu.
Zimowanie
Stefanotis nie jest odporny na mróz, a najniższa temperatura, jaką przetrwa, to około 10°C. Zimą potrzebuje stałych, chłodnych warunków i ochrony przed gwałtownymi zmianami temperatury, np. przeciągami czy ustawieniem tuż przy grzejniku.
Rozmnażanie
Do rozmnażania najlepszy jest okres od maja do czerwca.
Problemy i szkodniki
Opadanie pąków zwykle wynika z nagłej zmiany temperatury lub przestawienia rośliny. Pomaga utrzymanie stałych warunków.
Kleiste liście i biały puszek to znak wełnowców lub czerwców. Szkodniki należy wytrzeć z rośliny i opryskać ją roztworem mydła.
Zastosowanie
Kwiaty stefanotisu nadają się jako kwiat cięty.






































































































